{"id":87967,"date":"2014-11-27T00:00:00","date_gmt":"2014-11-26T22:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/tvaryny.com\/?p=87967"},"modified":"2025-11-10T16:15:37","modified_gmt":"2025-11-10T14:15:37","slug":"doberman","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tvaryny.com\/pl\/breed-doberman-pinscher","title":{"rendered":"Doberman"},"content":{"rendered":"\n

Doberman (Dobermann \/ Doberman Pinscher)<\/strong> to nie tylko pies, to prawdziwa legenda w \u015bwiecie kynologii. Elegancki, atletyczny, o przenikliwym, inteligentnym spojrzeniu, wzbudza mieszank\u0119 podziwu, szacunku, a czasem i strachu. Dobermany to o wiele wi\u0119cej ni\u017c tylko „z\u0142e psy”, jakimi cz\u0119sto s\u0105 przedstawiane w filmach. To niesamowicie wierni towarzysze, bystrzy uczniowie i niedo\u015bcignieni obro\u0144cy. Ze wzgl\u0119du na silny, wrodzony instynkt obronny, ci\u0105gnie si\u0119 za nimi s\u0142awa zwierz\u0105t agresywnych. Jednak te cechy ujawniaj\u0105 si\u0119 tylko wtedy, gdy ich w\u0142a\u015bcicielowi lub strze\u017conemu mieniu zagra\u017ca niebezpiecze\u0144stwo. Tak naprawd\u0119, za t\u0105 surow\u0105 aparycj\u0105 kryje si\u0119 wra\u017cliwa, kochaj\u0105ca i bezgranicznie oddana dusza. Wi\u0119cej na ten temat znajdziesz na Tvaryny<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Doberman: kr\u00f3tki przegl\u0105d rasy<\/h2>\n\n\n\n
\"Dobrman<\/figure>\n\n\n\n

Oficjalna nazwa rasy to Doberman (Dobermann)<\/strong>. Wcze\u015bniej cz\u0119sto u\u017cywano nazwy „doberman-pinczer”, ale z czasem usuni\u0119to przedrostek „pinczer”, aby podkre\u015bli\u0107 unikalno\u015b\u0107 tej rasy.<\/p>\n\n\n\n

Charakterystyka<\/strong><\/td>Opis<\/strong><\/td><\/tr>
Pochodzenie<\/td>Niemcy (miasto Apolda, Turyngia)<\/td><\/tr>
Czas powstania<\/td>Koniec 19. wieku (oko\u0142o 1890 r.)<\/td><\/tr>
Klasyfikacja FCI<\/td>Grupa 2 (Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy g\u00f3rskie i do byd\u0142a). Sekcja 1 (Pinczery i sznaucery).<\/td><\/tr>
Wzrost w k\u0142\u0119bie<\/td>Samce: 68-72 cm
Samice: 63-68 cm<\/td><\/tr>
Waga<\/td>Samce: 40-45 kg
Samice: 32-35 kg<\/td><\/tr>
D\u0142ugo\u015b\u0107 \u017cycia<\/td>10-13 lat (cz\u0119sto kr\u00f3cej z powodu problem\u00f3w zdrowotnych)<\/td><\/tr>
Zastosowanie<\/td>Pies do towarzystwa, pies s\u0142u\u017cbowy, str\u00f3\u017cuj\u0105cy, sportowy.<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Historia powstania rasy<\/h2>\n\n\n\n
\"Doberman<\/figure>\n\n\n\n

Historia dobermana jest nierozerwalnie zwi\u0105zana z nazwiskiem jednego cz\u0142owieka – Karla Friedricha Louisa Dobermanna (1834-1894). Mieszka\u0142 on w niemieckim mie\u015bcie Apolda, gdzie pracowa\u0142 jako poborca podatkowy, a tak\u017ce prowadzi\u0142 schronisko dla zwierz\u0105t i by\u0142 hyclem. Jego praca by\u0142a niebezpieczna, dlatego potrzebowa\u0142 niezawodnego, odwa\u017cnego i jednocze\u015bnie oddanego psa obro\u0144cy<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Dobermann nie prowadzi\u0142 precyzyjnych zapis\u00f3w hodowlanych, dlatego dok\u0142adny „przepis” na stworzenie rasy pozostaje zagadk\u0105. Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce u\u017cywa\u0142 ps\u00f3w ze swojego schroniska. G\u0142\u00f3wnymi przodkami wsp\u00f3\u0142czesnego dobermana, prawdopodobnie, by\u0142y stare niemieckie pinczery (protopla\u015bci dzisiejszego pinczera niemieckiego<\/a>), znane ze swojej nieustraszono\u015bci i cech str\u00f3\u017cuj\u0105cych. Przypuszcza si\u0119, \u017ce domieszano do nich krew „ps\u00f3w rze\u017anickich” (przodk\u00f3w rottweilera<\/a>), beaucerona<\/a>, wy\u017c\u0142a weimarskiego (dla poprawy w\u0119chu) oraz teriera manchesterskiego (dla kr\u00f3tkiej, g\u0142adkiej sier\u015bci i wyra\u017anych podpaleni). <\/p>\n\n\n\n

Friedrich Louis Dobermann d\u0105\u017cy\u0142 do stworzenia nie tylko psa, ale „super-psa” – idealnego obro\u0144cy, inteligentnego, szybkiego i zdecydowanego<\/strong>. I uda\u0142o mu si\u0119 to osi\u0105gn\u0105\u0107. Psy, kt\u00f3re wyhodowa\u0142, szybko zyska\u0142y s\u0142aw\u0119 wspania\u0142ych str\u00f3\u017c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Po \u015bmierci Dobermanna w 1894 roku, prace nad ras\u0105 kontynuowali inni entuzja\u015bci, w tym Otto Goeller, uznawany za „ojca chrzestnego” rasy. To w\u0142a\u015bnie Goeller z\u0142agodzi\u0142 nieco agresywny temperament pierwszych doberman\u00f3w, czyni\u0105c je bardziej odpowiednimi do roli towarzysza i psa s\u0142u\u017cbowego. Za\u0142o\u017cy\u0142 pierwszy klub rasy w 1899 roku. Dzi\u0119ki niemu dobermany sta\u0142y si\u0119 jeszcze bardziej popularne, zar\u00f3wno jako psy s\u0142u\u017cbowe, jak i domowi towarzysze.<\/p>\n\n\n\n

Wkr\u00f3tce psy te zacz\u0119\u0142y rozprzestrzenia\u0107 si\u0119 na ca\u0142y \u015bwiat. Ju\u017c od 1902 roku w Rosji pe\u0142ni\u0142y obowi\u0105zki ps\u00f3w policyjnych. By\u0142y aktywnie wykorzystywane podczas I i II wojny \u015bwiatowej, gdzie zas\u0142u\u017cy\u0142y na przydomek „Diabelskie psy” (Devil Dogs)<\/strong> w\u015br\u00f3d ameryka\u0144skich marines za swoj\u0105 nieustraszon\u0105 odwag\u0119. Rasa zosta\u0142a oficjalnie uznana przez Mi\u0119dzynarodow\u0105 Federacj\u0119 Kynologiczn\u0105 (FCI) w 1960 roku.<\/p>\n\n\n\n

Jak wygl\u0105da doberman: wzorzec i wygl\u0105d<\/h2>\n\n\n\n
\"Doberman<\/figure>\n\n\n\n

Doberman jest uciele\u015bnieniem atletyzmu i elegancji. To pies \u015bredniej wielko\u015bci lub nieco wi\u0119kszy, o muskularnej, ale „suchej” budowie. Nie ma w nim nic zb\u0119dnego – ka\u017cda linia cia\u0142a \u015bwiadczy o sile i szybko\u015bci. Sylwetka dobermana powinna by\u0107 niemal kwadratowa (szczeg\u00f3lnie u samc\u00f3w), z dumn\u0105 postaw\u0105.<\/p>\n\n\n\n

G\u0142owa i kufa<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"Jak<\/figure>\n\n\n\n

G\u0142owa dobermana jest mocna i umi\u0119\u015bniona, ogl\u0105dana z g\u00f3ry ma kszta\u0142t t\u0119pego klina. Przej\u015bcie od czo\u0142a do kufy jest wyra\u017anie zaznaczone. Kufa jest do\u015b\u0107 szeroka. Wargi s\u0105 suche, \u015bci\u015ble przylegaj\u0105ce do silnych szcz\u0119k z idealnym zgryzem no\u017cycowym. Nos jest szeroki, z du\u017cymi nozdrzami; kolor zale\u017cy od umaszczenia (czarny u czarnych ps\u00f3w, br\u0105zowy – u br\u0105zowych). Oczy s\u0105 \u015bredniej wielko\u015bci, owalne, ciemne (im ciemniejsze, tym lepiej). Spojrzenie jest \u017cywe, inteligentne i pewne siebie<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Uszy i ogon: kopiowanie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"Jak<\/figure>\n\n\n\n

Historycznie, dobermanom kopiowano (przycinano) uszy i ogon. Ogon kopiowano bardzo kr\u00f3tko (pozostawiano 2-3 kr\u0119gi), a uszom nadawano ostry, stoj\u0105cy kszta\u0142t. Robiono to z praktycznych powod\u00f3w – aby w pracy (ochronie, walce) pies nie mia\u0142 wra\u017cliwych miejsc. Dzi\u015b w wielu krajach Europy (w tym w Niemczech, ojczy\u017anie rasy) oraz w Australii kopiowanie jest zabronione przez prawo<\/strong> i uwa\u017ca si\u0119 je za niehumanitarne. W Polsce tak\u017ce jest to zakazane. Trend do „naturalnego” wygl\u0105du ro\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n