Charakter: temperament i cechy zachowania
Charakter australijskiego heelera to skomplikowana mieszanka oddania, niezależności i niewiarygodnej pracowitości. To nie jest kanapowy piesek. Australijskie heelery są wierne i oddane, będą podążać za swoim panem wszędzie, jak cień. Nie ufają obcym, nawet w wieku szczenięcym są zawsze czujne, jeśli na ich terytorium pojawią się intruzi. U tych psów od urodzenia rozwinięty jest instynkt obronny, są desperacko gotowe bronić swoich bliskich.
Są na tyle pewne siebie, że łatwo mogą wdać się w nierówną walkę. Heelery raz na zawsze przywiązują się do swojego właściciela. To pies jednego pana (lub jednej rodziny). Zmiana właściciela dla dorosłego cattle doga to ogromna tragedia i trauma psychiczna.
Zalety i wady rasy
Aby zrozumieć, czy ta rasa pasuje do ciebie, przygotowaliśmy tabelę porównawczą zalet i trudności w utrzymaniu.
| Zalety (Plusy) | Wady (Minusy) |
|---|---|
| Niesamowita intelignecja: Należą do dziesiątki najmądrzejszych ras świata. | Wymaga pracy: Bez zajęcia staje się niszczycielem (gryzie meble, szczeka). |
| Zdrowie: Jedna z najtwardszych ras, rzadko chorują. | Instynkt szczypania: Może „paść” dzieci i biegaczy, łapiąc za pięty. |
| Cechy stróżujące: Doskonały stróż, nie wpuści obcego. | Linienie: Sierść sypie się obficie dwa razy w roku. |
| Kompaktowość: Wygodny rozmiar do transportu. | Socjalizacja: Może być agresywny wobec innych psów. |
| Oddanie: Zawsze zorientowany na człowieka. | Trudność szkolenia: Mądry, ale przebiegły i uparty. |
Szkolenie i socjalizacja
Szkolić australijskiego heelera trzeba od wczesnego wieku. To nie jest tylko rekomendacja, to konieczność dla przetrwania twoich mebli i twojego spokoju. Psy te szybko zapamiętują komendy, praktycznie od razu rozumieją, czego się od nich wymaga, jednak dość trudno im przestrzegać pewnych zasad z powodu ich naturalnej samodzielności. W ich żyłach płynie krew dzikich psów, o czym nigdy nie warto zapominać.
Szczenię jeszcze w dzieciństwie powinno zrozumieć, kto jest liderem, wtedy będzie posłuszne. Jeśli będziesz dla nich zbyt miękki i łagodny, heelery zasze samodzielnie będą podejmować decyzje i robić to, co uważają za stosowne. Ale uwaga: przywództwo to nie okrucieństwo. To konsekwencja i pewność. Nigdy nie stosuj siły fizycznej podczas treningów, jest to niedopuszczalne i moze uczynić psa agresywnym lub zastraszonym.
Problem „gryzienia pięt”
Zdarza się, że szczenięta heelera zaczynają gryźć ludzi po nogach. Musisz wytłumaczyć maluchowi, że tak robić nie wolno. Ten niezbyt dobry nawyk wielu psów pasterskich wynika z ich pracy; w ten sposób pasą bydło (podgryzają pęciny krów, by zmusić je do ruchu i błyskawicznie odskakują, by nie dostać kopytem). W warunkach domowych obiektem „zaganiania” stają się dzieci, biegacze lub rowerzyści. Przekierowuj tę energię na zabawki lub trening.
Sport dla heelera
Aby osiągnąć sukcesy w wychowaniu australijskiego heelera, zadbaj o to, by treningi były wesołe, beztroskie i różnorodne. Nudne powtarzanie „siad-waruj” szybko znudzi się temu intelektualiście. Najlepiej dla nich nadają się:
- Agility (tor przeszkód).
- Obedience (posłuszeństwo na wysokim poziomie).
- Frisbee (łapanie dysku) - tu nie mają sobie równych.
- Praca pasterska (Herding) - to idealna opcja, gdzie pies może zrealizować swój instynkt w sposób legalny.
