Charakter i temperament
Gończy estoński to zadziwiający kontrast między „pracą” a „domem”. Jego psychika uważana jest za jedną z najbardziej stabilnych wśród ras myśliwskich.
- W domu: To spokojny, łagodny, a nawet nieco flegmatyczny pies. Uwielbia komfort, miękkie legowiska i ciepło. Agresja wobec człowieka jest w tej rasie uznawana za poważną wadę. Świetnie dogadują się z dziećmi, są cierpliwe wobec ich wybryków, choć oczywiście pies to nie zabawka.
- Na polowaniu: Gdy tylko pies trafia do lasu, włącza się „przełącznik”. Staje się zacięty, niestrudzony i celowy. Estończyki wyróżniają się wytrwałością w gonie - zdolnością do długiego podążania za zwierzyną bez utraty zainteresowania.
Kolejną ciekawą cechą jest instynkt stadny. Gończe estońskie przyzwyczajone są do pracy w parach lub sforach, dlatego zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi psami. To odróżnia je na przykład od niektórych terierów, ktore mogą walczyć o przywództwo.
Szkolenie i wychowanie
Początkujący właściciele muszą pamiętać: to jest gończy. Oznacza to, że pies ma skłonność do samodzielnego podejmowania decyzji. Kiedy podejmie trop, komendy właściciela mogą zejść na drugi plan. Dlatego osiągnięcie idealnego posłuszeństwa, jak u owczarka, jest tutaj trudne.
Rada kynologa: Nigdy nie spuszczaj gończego estońskiego ze smyczy w mieście. Zapachy kotów, jedzenia czy innych zwierząt mogą sprowokować instynkt pościgu, a pies może się zgubić lub wpaść pod samochód.
Szkolenie powinno opierać się na pozytywnym wzmocnieniu. Surowe metody sprawią, że pies zamknie się w sobie. Bardzo ważne jest ćwiczenie komendy „Do mnie!” od najmłodszego wieku, ale nawet idealnie wyszkolony gończy może „ogłuchnąć”, czując świeży trop zająca.
Dla aktywnych ludzi ten pies będzie wspaniałym partnerem do biegania. Jeśli podoba ci się energia psów zaprzęgowych, ale husky syberyjski wydaje się zbyt duży lub trudny w pielęgnacji sierści, gończy estoński może być dobrą alternatywą pod względem aktywności, chociaż nie jest przeznaczony do ciągnięcia sań.
Zalety i wady rasy
| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Kompaktowy rozmiar (wygodny w mieszkaniu i aucie). | Wymaga długich, aktywnych spacerów. |
| Mocne zdrowie i długowieczność. | Silny instynkt myśliwski (może uciec). |
| Brak agresji wobec ludzi. | Skłonność do szczekania (głośny głos). |
| Łatwa pielęgnacja sierści. | Upór podczas szkolenia. |
| Czystość (prawie nie wydziela zapachu „psa”). | Źle znosi samotność. |
