Charakter: temperament i cechy zachowania
Charakter Wälderdackela to skomplikowany koktajl myśliwskiej pasji, bezgranicznego oddania i wrodzonego uporu. Mają tendencję do silnego przywiązywania się do jednego właściciela (zazwyczaj tego, kto z nimi poluje lub spaceruje), ale z radością witają gości i resztę rodziny.
Relacje z rodziną i dziećmi
Psy te dobrze dogadują się z innymi zwierzętami domowymi, zwłaszcza jeśli dorastały razem. Są ciekawe świata. Jednak nieczęsto poleca się je rodzinom z bardzo małymi dziećmi. Powodem jest ich niezależne zachowanie oraz wrażliwość długiego kręgosłupa - nieostrożna zabawa dziecka może sprawić zwierzęciu ból, na co pies może zareagować agresywnie w samoobronie.
Cechy stróżujące
Ta myśliwska rasa niczego się nie boi i jest gotowa odważnie stanąć do walki nawet z przeciwnikiem, który przewyższa ją rozmiarem. Oczywiście nie jest to wilczak kunming, stworzony do poważnej pracy służbowej i zatrzymywania intruzów, ale Wälderdackel może pełnić funkcję „dzwonka”: czujnego stróża z donośnym głosem. Głośne szczekanie można usłyszeć z byle powodu. Pies jest nieufny wobec obcych i żywiołowo reaguje na każdy podejrzany hałas za drzwiami.
Szkolenie i socjalizacja: jak okiełznać ten temperament
Nie należy lekceważyć wychowania Wälderdackela, myśląc, że mały rozmiar czyni go nieszkodliwym. Rasa ma zadatki na świetnego towarzysza, ale ich rozwinięcie wymaga konsekwentnego wysiłku ze strony właściciela. Treningi z pupilem powinny odbywać się regularnie, a nie przy okazji.
Przedstawiciele rasy Wälderdackel są specyficzni w szkoleniu. Są inteligentni, ale nie mają ochoty na ślepe posłuszeństwo. Pies myśliwski, przyzwyczajony do podejmowania samodzielnych decyzji w norze, sam na sam z drapieżnikiem, będzie bardziej polegał na własnym instynkcie niż na mechanicznych komendach pana.
Porada: Jeśli nie masz możliwości oddania psa w ręce profesjonalnego kynologa znającego specyfikę rasy, musisz znaleźć silną motywację. Najlepiej sprawdza się metoda pozytywnego wzmocnienia. Surowość wobec jamnika sprawi tylko, że pies zamknie się w sobie lub zacznie warczeć.
Kiedy właścicielowi kończy się cierpliwość, lepiej potraktować zachowanie podopiecznego z humorem niż z irytacją. Pamiętaj, że upór to druga strona odwagi tego psa.
Zalety i wady rasy
Zanim zdecydujesz się na Wälderdackela, warto rozważyć wszystkie „za” i „przeciw”, ponieważ nie jest to pies dla każdego.
Zalety:
- Kompaktowość: Wygodny rozmiar do transportu i trzymania w domu.
- Zdrowie: Przy odpowiedniej opiece żyją długo (do 15–16 lat).
- Inteligencja: Bardzo bystre i pomysłowe psy.
- Uniwersalność: Świetny kompan dla turystów, grzybiarzy i myśliwych.
Wady:
- Hałaśliwość: Lubią szczekać, często bez poważnego powodu.
- Upór: Trudne w szkoleniu dla nowicjuszy.
- Instynkt łowiecki: Mogą uciec za kotem lub wiewiórką, ignorując komendy. Kopią doły w ogrodzie.
- Zdrowie pleców: Wymagają ostrożności i profilaktyki problemów z kręgosłupem.
