Charakter: podwójna natura gończego włoskiego
Temperament szorstkowłosego gończego włoskiego to niezwykłe połączenie dwóch przeciwnych światów. Na polowaniu jest to niestrudzony, zapalony i samodzielny pracownik, a w domu — spokojny, czuły i głęboko oddany członek rodziny.
Podczas pracy segugio całkowicie się przeobraża. Jego główną siłą napędową jest instynkt łowiecki. Może godzinami, a nawet cały dzień, ścigać zwierzynę, niestrudzenie pokonując kilometry trudnego terenu. Jest znany ze swojego charakterystycznego, głośnego i melodyjnego szczekania („głosu”), po którym doświadczony myśliwy może określić, na jakim etapie jest pościg. Ta samodzielność w podejmowaniu decyzji może być czasem postrzegana jako upór podczas szkolenia, dlatego właściciel musi być cierpliwy i konsekwentny.
Natomiast po przekroczeniu progu domu, ten myśliwy staje się wzorowym towarzyszem. Jest bardzo zorientowany na człowieka, silnie przywiązuje się do właściciela i wszystkich członków rodziny. Jego zachowanie jest spokojne i zrównoważone. Segugio jest łagodny z dziećmi, cierpliwie znosząc ich zabawy. Do obcych ludzi odnosi się z pewną ostrożnością i powściągliwością, ale bez agresji. Rasa ta wymaga stałej obecności człowieka i źle znosi samotność, która może prowadzić do destrukcyjnych zachowań i lęków. Warto zwrócić uwagę i na inne rasy, które również cechują się przyjaznym usposobieniem, np. mały błękitny gończy gaskoński i gryfon nivernais.
Ważną cechą charakteru jest wrodzona wrażliwość i pewna nieśmiałość. Brutalne traktowanie, krzyki czy kary fizyczne mogą na zawsze podważyć zaufanie psa. Dlatego wczesna i łagodna socjalizacja jest kluczowa dla wychowania pewnego siebie i zrównoważonego psa.
Zalety i wady rasy
| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Doskonałe zdrowie: brak opisanych chorób dziedzicznych nie oznacza braku ryzyka — psy hodowlane i tak się bada. | Bardzo wysokie zapotrzebowanie na energię: Nie nadaje się do życia w mieszkaniu bez codziennych, intensywnych obciążeń. |
| Oddanie i przywiązanie: Staje się wiernym przyjacielem dla całej rodziny. | Silny instynkt myśliwski: Niebezpieczny dla kotów i innych małych zwierząt domowych. Skłonny do ucieczek, jeśli wyczuje interesujący zapach. |
| Niewymagająca pielęgnacja: Szorstka sierść nie wymaga skomplikowanego groomingu. | Skłonność do szczekania: Ma głośny i donośny głos, który aktywnie używa. |
| Życzliwość wobec dzieci: Cierpliwy i łagodny w kontakcie z dziećmi. | Wymaga doświadczonego właściciela: Niezależność i upór utrudniają szkolenie dla początkujących. |
| Wytrzymałość i pracowitość: Idealny partner do polowań i aktywnego wypoczynku. | Źle znosi samotność: Może cierpieć na lęk separacyjny, jeśli zostawia się go na długo samego. |
Szkolenie i socjalizacja
Szkolenie gończego włoskiego to zadanie, które wymaga cierpliwości, konsekwencji i zrozumienia myśliwskiej natury psa. Jest inteligentny i bystry, ale jednocześnie bardzo samodzielny. Będzie słuchał tylko właściciela, którego szanuje i który potrafił nawiązać z nim silną więź. Nie można powierzać jego wychowania obcym ludziom lub instruktorom, którzy stosują ostre metody — może to złamać wrażliwą psychikę psa.
Podstawą szkolenia powinno być pozytywne wzmacnianie: pochwały, smakołyki, zabawa. Komendy należy ćwiczyć wytrwale, ale bez presji. Szczególną uwagę należy poświęcić komendzie przywołania („do mnie!”), ponieważ instynkt myśliwski może sprawić, że pies zignoruje wszystko wokół, gdy pójdzie po śladzie.
Wczesna socjalizacja jest krytycznie ważna. Od szczenięcego wieku psa należy zapoznawać z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi psami. Pomoże to przezwyciężyć jego naturalną nieśmiałość i wychować pewnego siebie towarzysza. Jednak socjalizacja jest bezsilna wobec jego uprzedzonego stosunku do kotów i innych małych zwierząt. Wspólne utrzymanie z nimi jest możliwe tylko pod warunkiem, że szczeniak dorastał z nimi od wczesnego dzieciństwa, a nawet wtedy wymagana jest stała kontrola.
