Charakter: temperament i zachowanie wyżła włoskiego
Charakter wyżła włoskiego to zdumiewający koktajl myśliwskiego zapału, głębokiej wrażliwości i bezgranicznego oddania. To bardzo inteligentny i bystry pies, który zawsze dąży do zadowolenia swojego właściciela. Często opisuje się je jako „starą duszę” w ciele psa ze względu na ich poważny i zamyślony wyraz, ale w głębi duszy mogą pozostawać figlarnymi szczeniętami przez całe życie.
Są bardzo zorientowane na człowieka i źle znoszą samotność. Pozostawiony na długo sam, wyżeł może cierpieć na lęk separacyjny, objawiający się destrukcyjnym zachowaniem lub nieustannym szczekaniem. Jest to rasa, która potrzebuje stałego kontaktu z rodziną. Dobrze dogadują się z dziećmi, wykazując wobec nich niesamowitą cierpliwość i czułość. Jednak, jak w przypadku każdego psa, interakcje z małymi dziećmi należy kontrolować.
Wobec obcych ludzi zazwyczaj zachowują się powściągliwie, ale bez agresji. Ich wrażliwość czyni z nich słabych stróżów - raczej zawiadomią o przybyciu gościa szczekaniem, niż wykażą aktywną obronę. Ich emocjonalność to miecz obosieczny: z jednej strony subtelnie wyczuwają nastrój właściciela, z drugiej - mogą być nieco płochliwe lub wrażliwe na głośne dźwięki i stresujące sytuacje.
Szkolenie i socjalizacja wyżła włoskiego

Dzięki wysokiej inteligencji i chęci zadowolenia, wyżeł włoski uważany jest za rasę łatwą do szkolenia. Jednak ich wrażliwa natura wymaga specjalnego podejścia. Surowe metody, krzyki i kary fizyczne są absolutnie niedopuszczalne - to może na zawsze podkopać zaufanie psa i uczynić go zamkniętym w sobie i lękliwym. Najlepiej sprawdza się metoda pozytywnego wzmocnienia: pochwały, smakołyki i zabawki.
Szkolenie należy rozpoczynać od wczesnego wieku. Wczesna i prawidłowa socjalizacja jest kluczowa dla tej rasy. Szczenię należy zapoznawać z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi zwierzętami. Pomoże to wychować pewnego siebie i zrównoważonego psa. Mimo posłuszeństwa, może u nich występować pewna upartość, zwłaszcza jeśli polecenie wydaje im się bezsensowne. W takich przypadkach właściciel będzie potrzebował cierpliwości i konsekwencji.
Wyżeł włoski to wszechstronny myśliwy, a jego cechy użytkowe są wysoko cenione. Pracuje metodycznie, z charakterystycznym, zamaszystym kłusem. Jego styl pracy nieco różni się od innych wyżłów, takich jak energiczny wyżeł węgierski krótkowłosy czy jego szorstkowłosy krewny, wyżeł węgierski szorstkowłosy. Wyżeł pracuje bardziej rozważnie i spokojnie. Jego najbliższym krewnym pod względem typu pracy myśliwskiej i wyglądu jest spinone italiano, choć wyżeł włoski ma krótszą sierść. Posiada również wspólne cechy z innymi wyżłami europejskimi, na przykład z wyżłem owerniackim.
Plusy i minusy rasy wyżeł włoski
Zanim zdecydujesz się na tak poważnego psa, jakim jest wyżeł włoski, warto rozważyć wszystkie „za” i „przeciw”. Pomoże to zrozumieć, czy ta rasa pasuje do Twojego stylu życia.
Plusy i minusy rasy wyżeł włoski · 6
| ✅ Plusy | ❌ Minusy |
|---|---|
| Wysoka inteligencja i zdolność do nauki | Wymaga bardzo wysokiego poziomu aktywności fizycznej |
| Oddany i czuły towarzysz | Skłonny do lęku separacyjnego, źle znosi samotność |
| Dobrze dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami (przy socjalizacji) | Wrażliwy, nie toleruje surowych metod wychowawczych |
| Wszechstronny pies myśliwski | Skłonny do ślinienia się (szczególnie po piciu) |
| Minimalna pielęgnacja sierści | Wymaga dużej przestrzeni do utrzymania |
| Spokojny i zrównoważony w domu (przy wystarczających obciążeniach) | Skłonny do tycia i niektórych chorób dziedzicznych |


