Mi-Ki: krótki przegląd rasy i charakterystyka
Mi-Ki: krótki przegląd rasy i charakterystyka · 7
| Cecha | Opis / Wartość |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone (USA) |
| Rok pierwszej wzmianki | Lata 80. (oficjalnie 1983) |
| Długość życia | 13–15 lat (często dożywają 16–17) |
| Wzrost w kłębie | 25–28 cm (dopuszczalne do 29 cm) |
| Waga | 2–4 kg (idealna waga 2,5–3,5 kg) |
| Rodzaj sierści | Długowłose lub gładkowłose (dwie odmiany) |
| Grupa | Psy ozdobne, psy do towarzystwa |
Charakter: temperament i zachowanie
Na usposobienie i charakter Mi-Ki nie można narzekać, to jedna z najbardziej komfortowych ras do życia w społeczeństwie. W przeciwieństwie do niektórych innych ras psów ozdobnych, które bywają histeryczne, te prawie nigdy nie są zazdrosne o właściciela. Za to zachowują się wobec niego łagodnie i posłusznie, okazując wierność i głębokie zrozumienie stanu emocjonalnego człowieka. Często nazywa się je „kotami w psim ciele” ze względu na ich czystość i zamiłowanie do mycia się łapkami.
Taki domowy ulubieniec spokojnie podzieli przestrzeń życiową z innymi zwierzętami, czy to kotami, czy dużymi psami. W porównaniu z egzotycznym i nieco niezależnym moskiewskim smokiem, Mi-Ki to absolutny ekstrawertyk w gronie rodziny. Przedstawiciele rasy są chętni do zabaw i spacerów, ale nie wymagają maratońskich biegów. Rzadko bywają nieśmiali, chociaż mogą wykazywać lekką rezerwę wobec nieznajomych przy pierwszym spotkaniu. To świetni towarzysze dla dzieci, mocno przywiązujący się do człowieka. Trudno im długo pozostawać w samotności - izolacja może wywołać u nich depresję. Dobroduszny Mi-Ki nie zostanie stróżem, ale podaruje mnóstwo radości.
Tresura i socjalizacja
Dekoracyjnej rasie Mi-Ki właściwa jest zaskakująco wysoka inteligencja, co łamie stereotypy o „głupich małych pieskach”. Z jednej strony pies dobrze poddaje się nauce i może nauczyć się wielu sztuczek. Z drugiej - jest bardzo wrażliwy na zmianę nastroju właściciela. Jego życzliwe nastawienie, szczodra pochwała i regularność ćwiczeń pomogą wychować i nauczyć Mi-Ki podstawowych komend („Do mnie”, „Siad”, „Na miejsce”).
Ta rasa jest jedną z niewielu, którą można łatwo przyzwyczaić do kociej kuwety. Ratuje to właścicieli w brzydką pogodę. Podczas tresury należy pamiętać, że to delikatny pupil domowy, a nie pies służbowy. Presja, krzyk i okrutne traktowanie zmienią Mi-Ki w zastraszone, niekontrolowane zwierzątko. Za to łagodne podejście, wzmocnione smakołykami, będzie sprzyjać pozytywnym wynikom. Socjalizację należy zaczynać wcześnie: zapoznaj szczeniaka z różnymi dźwiękami, ludźmi i bezpiecznymi psami, aby wyrósł na pewnego siebie.
Zalety i wady rasy
| Zalety (Plusy) | Wady (Minusy) |
|---|---|
| Hipoalergiczność: Sierść przypomina ludzkie włosy, prawie nie linieje. | Rzadkość: Trudno znaleźć rasowego szczeniaka, wysoka cena. |
| Cisza: Bardzo mało szczekają, w przeciwieństwie do innych toyów. | Samotność: Bardzo źle znoszą rozłąkę z właścicielem. |
| Kompaktowość: Idealne do małych mieszkań i podróży. | Pielęgnacja: Wymagają regularnego groomingu i czyszczenia zębów. |
| Zdrowie: Mają mniej problemów genetycznych niż ich przodkowie. | Temperatura: Boją się zimna z powodu braku podszerstka. |
| Adaptacja: Łatwo przyuczają się do kuwety lub maty. | Delikatność: Przez mały rozmiar łatwo je zranić przez nieostrożność. |
