Charakter: temperament, inteligencja i zachowanie
Charakter szwedzkiego lapphunda jest wielowymiarowy. To nie „kanapowiec”, ale aktywny pies pracujący, który zachował swoje pierwotne instynkty. Są pewne siebie, odważne, czujne i nieco nieufne wobec obcych, co czyni je świetnymi, choć nie agresywnymi, stróżami.
Relacje z rodziną i dziećmi
To wspaniali kompani dla aktywnej rodziny. Lapphund przywiązuje się do wszystkich członków „stada”, ale często wybiera jednego głównego opiekuna. Do dzieci podchodzą z niesamowitą cierpliwością i czułością, mogą godzinami bawić się w aktywne gry. Jednak ze względu na instynkt pasterski, pies może próbować „zaganiać” dzieci, lekko podszczypując je za pięty, jeśli się rozbiegają. Takie zachowanie należy łagodnie korygować. Przypomina to nieco popęd, jaki posiada Australian Cattle Dog (Heeler), choć szwedzki lapphund działa bardziej delikatnie.
Cecha szczególna: szczekanie
Ważny niuans: te psy lubią sobie „pogadać”. Szczekanie było ich narzędziem pracy przez wieki - tak zarządzały reniferami i odstraszały drapieżniki. Dlatego, jeśli Twój lapphund mieszka w bloku, od szczeniaka należy uczyć go komendy „Cicho”. Nie szczekają bez powodu, ale „powodem” może stać się każdy szmer za drzwiami. To czujni stróże, a ich głos to system alarmowy.
Emocjonalność i aktywność
„Szwedzi” (jak pieszczotliwie nazywają ich kynolodzy) są bardzo emocjonalni. Źle znoszą szorstkość, krzyk czy niesprawiedliwą karę. Pies może się obrazić i zamknąć w sobie. Pragną codziennie poznawać coś nowego, są bardzo ciekawscy. Nudzi ich zwykły spacer na smyczy. Ta rasa idealnie nada się dla ludzi z wyobraźnią, którzy są gotowi wymyślać questy, zabawy węchowe i zadania dla swojego ulubieńca.
Zalety i wady rasy
Zalety i wady rasy · 6
| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Mocne zdrowie i długowieczność | Skłonność do częstego szczekania |
| Wysoka inteligencja i zdolność uczenia się | Wymagają znacznej dawki ruchu |
| Oddanie rodzinie i miłość do dzieci | Intensywne linienie dwa razy w roku |
| Kompaktowy rozmiar, wygodny w transporcie | Nie znoszą samotności (lęk separacyjny) |
| Sierść nie ma specyficznego zapachu „psa” | Mogą bywać uparte podczas szkolenia |
| Odporność na zimno i niepogodę | Źle znoszą silne upały |
Szkolenie i socjalizacja
Przedstawiciele tej rasy potrzebują aktywnej stymulacji umysłowej i fizycznej. Są niezwykle inteligentni i szybko się uczą, ale mają swoje zdanie na każdy temat. Metody „twardej ręki” tutaj nie działają. Jeśli lapphund poczuje presję lub niesprawiedliwość, włączy tryb „głuchej obrony” i uporu.
Kluczem do sukcesu jest pozytywne wzmocnienie (smakołyk, zabawka, pochwała) i różnorodność. Monotonne powtarzanie komend „siad-leżeć” znudzi mu się po 5 minutach. Musisz być bardziej przebiegły niż Twój lapoński szpic. Zamień trening w grę. Rasa ta pokazuje znakomite wyniki w:
- Agility (tor przeszkód);
- Obedience (posłuszeństwo);
- Nosework (praca węchowa, szukanie przedmiotów);
- Próby instynktu pasterskiego (można z nimi zdawać testy HWT/IHT).
