Cechy charakteru i temperamentu
Charakter Westfalskiego gończego krótkonożnego to mieszanka pasji łowieckiej i rodzinnego oddania. Na polowaniu to odważny, uparty i niezależny pies, który potrafi godzinami iść po śladzie, wydając głos. Jego zaciętość czasami graniczy z uporem, co jest typową cechą dla wielu gończych. Nie ustąpi od postawionego zadania, dopóki go nie wykona.
W domu jest to jednak zupełnie inny pies — spokojny, łagodny i bardzo zorientowany na swoją rodzinę. Dobrze dogaduje się z dziećmi, cierpliwie znosząc ich zabawy. Przy odpowiedniej socjalizacji od szczenięcia pokojowo współistnieje z innymi zwierzętami domowymi, włączając koty. Nie należy jednak zapominać o jego silnym instynkcie łowieckim: drobne zwierzęta, takie jak gryzonie czy ptaki, zawsze będzie postrzegał jako potencjalną zdobycz. Do nieznajomych odnosi się z pewną ostrożnością, ale bez agresji, co czyni go niezłym stróżem, który zawsze ostrzeże o przybyciu gości głośnym szczekaniem.
Plusy i minusy rasy Westfalski gończy krótkonożny
| Plusy | Minusy |
|---|---|
| Doskonałe cechy łowieckie: niezrównany węch, wytrzymałość, donośny głos. | Bardzo wysokie zapotrzebowanie na aktywność: nie nadaje się do życia w mieszkaniu i dla osób mało aktywnych. |
| Oddanie rodzinie: staje się wspaniałym towarzyszem i przyjacielem. | Skłonność do uporu: wymaga doświadczonego i konsekwentnego właściciela. |
| Dobre podejście do dzieci i innych zwierząt domowych (przy odpowiedniej socjalizacji). | Silny instynkt łowiecki: może uciec, podążając za śladem, wymaga niezawodnej smyczy. |
| Solidne zdrowie i łatwa w pielęgnacji sierść. | Wymaga obciążeń intelektualnych: bez „pracy” może się nudzić i niszczyć rzeczy. |
| Kompaktowy rozmiar, wygodny do trzymania w domu z ogrodem. | Donośny głos: może stwarzać problemy z sąsiadami, jeśli często szczeka. |
Szkolenie i socjalizacja

Szkolenie Westfalskiego gończego krótkonożnego to zadanie dla doświadczonego właściciela. Te psy są bardzo inteligentne i szybko się uczą, ale ich wrodzony upór i niezależność wymagają specjalnego podejścia. Kluczem do sukcesu jest konsekwencja, cierpliwość i pozytywne wzmocnienie. Grubość i kary fizyczne są niedopuszczalne, ponieważ mogą prowadzić do utraty zaufania i odmowy współpracy. Szkolenie należy rozpoczynać od wczesnego wieku. Bardzo ważna jest wczesna socjalizacja: szczenię trzeba zapoznawać z różnymi ludźmi, zwierzętami, dźwiękami i sytuacjami, aby wyrosło na zrównoważonego i pewnego siebie psa. Szczególną uwagę należy poświęcić komendzie „Do mnie!”, ponieważ jest to najtrudniejsza komenda dla każdego gończego.


