Alano (Hiszpański buldog): krótki przegląd i charakterystyka

Alano (Hiszpański buldog): krótki przegląd i charakterystyka · 8
| Cecha | Wskaźniki i opis |
|---|---|
| Pochodzenie | Hiszpania (Półwysep Iberyjski) |
| Grupa | Molosy, psy chwytające (nieuznana przez FCI, uznana przez RSCE) |
| Pierwsza wzmianka | 1349 (w „Księdze łowów” króla Alfonsa XI) |
| Długość życia | 11–14 lat (długowieczne jak na molosy) |
| Wzrost w kłębie | Psy: 58–63 cm; Suki: 55–60 cm |
| Waga | Psy: 30–45 kg; Suki: 25–35 kg |
| Rodzaj sierści | Krótka, gęsta, szorstka, bez podszerstka |
| Przeznaczenie | Polowanie na grubego zwierza, ochrona bydła, służba wartownicza |
Charakter: żelazne nerwy i gorące serce

Najważniejszą cechą silnego i odważnego hiszpańskiego buldoga jest zdumiewająco zrównoważona psychika. Dla psa o tak potężnym instynkcie łowieckim i stróżującym jest to nie lada atut. Na co dzień alano zachowuje się spokojnie, nawet nieco flegmatycznie, oszczędzając energię na pracę.
Prawidłowo wychowany szczeniak wyrasta na posłusznego psa, który nie opiera się komendom właściciela. Jednak tylko wtedy, gdy uważa go za niepodważalny autorytet. To nie jest pies, który będzie służył za jedzenie; on służy, bo szanuje. Alano wykazują błyskawiczną reakcję i bez strachu rzucają się w wir walki, jeśli pojawi się zagrożenie dla właściciela lub terytorium. Pamiętając, że te psy są w stanie zagonić nie tylko zwierzynę, ale i byka, kategorycznie nie poleca się ich nowicjuszom, osobom niepewnym siebie lub tym, którzy nie mają czasu na poważne szkolenie.
W rodzinie alano są czułe i cierpliwe. Mają wysoki próg bólu, więc spokojnie znoszą dziecięce zaczepki (choć nadzór dorosłych jest obowiązkowy). Ich zachowanie stróżujące opiera się na kontroli terenu: nie szczekają bez potrzeby, lecz atakują błyskawicznie i bez ostrzeżenia, jeśli intruz przekroczy granicę.
Szkolenie i socjalizacja: jak zapanować nad siłą?

Potężna siła fizyczna i wyraźne instynkty dominacyjne wymagają jak najwcześniejszego rozpoczęcia szkolenia. Socjalizację należy zacząć od pierwszych dni pojawienia się szczeniaka w domu: zapoznawać go z ludźmi, innymi zwierzętami, miejskim hałasem, samochodami. Niesocjalizowany alano może stać się niebezpieczny dla otoczenia.
Z podopiecznym należy postępować łagodnie, lecz stanowczo i konsekwentnie. Kary fizyczne są niedopuszczalne - jedynie rozzłoszczą psa i zniszczą więź. Ważne jest, by od razu ugruntować autorytet właściciela, który potrafi ustawić nieposłusznego psa głosem i mową ciała. Poważne, niemal ludzkie spojrzenie hiszpańskich buldogów dowodzi, że są to psy o wysokiej inteligencji. Szybko nudzą je monotonne zajęcia i wielokrotne powtarzanie tej samej komendy („siad-siad-siad”), dlatego program szkolenia musi być ciekawy, dynamiczny i oparty na zabawie oraz motywacji łupem.
W przypadku pracy z bydłem lub ochrony, ich nauka przypomina przygotowanie innych wyspecjalizowanych ras. Na przykład styl pracy alano ma cechy wspólne z tym, jak pracuje australijski pies pasterski (Heeler), chociaż alano wykorzystuje więcej siły fizycznej i bezpośredniego kontaktu (chwytu) do zatrzymania zwierzęcia.
Zalety i wady rasy

| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Zrównoważona psychika: W przeciwieństwie do wielu ras bojowych, alano są spokojne i niehisteryczne. | Dominacja: Wymaga doświadczonego właściciela, potrafiącego ustalić hierarchię bez przemocy. |
| Mocne zdrowie: Rasa kształtowała się w surowych warunkach, stąd wysoka odporność. | Potrzeba aktywności: To nie jest pies kanapowy, życiowo niezbędny jest mu wysiłek. |
| Uniwersalność: Może być myśliwym, stróżem, sportowcem i kompanem. | Ślinienie: Choć mniejsze niż u bokserów, to „mokre pocałunki” są gwarantowane. |
| Lojalność wobec „swoich”: Bardzo przywiązuje się do rodziny, cierpliwy wobec dzieci właściciela. | Agresja wobec zwierząt: Możliwe konflikty z innymi psami, zwłaszcza tej samej płci. |
| Małomówność: Szczeka niezwykle rzadko i tylko w konkretnej sprawie. | Rzadkość: Szczeniaka trudno znaleźć, a jego koszt jest spory. |

