Historia rasy
Historia pojawienia się psa karakaczan sięga głębi średniowiecza, a nawet czasów antycznych - to jedna z najstarszych ras owczarków w Europie. Badacze uważają, że przodkowie tych psów towarzyszyli koczowniczym plemionom Karakaczanów (stąd druga nazwa), którzy przepędzali swoje ogromne stada owiec przez Półwysep Bałkański, od Grecji po Rumunię. Psy te kształtowały się w warunkach doboru naturalnego: przeżywały tylko najsilniejsze, najbardziej wytrzymałe i inteligentne osobniki, zdolne stawić czoła wilkom i niedźwiedziom.
Genetycznie i fenotypowo owczarek bułgarski jest ściśle związany z innymi molosami regionu. Ma wspólne korzenie z takimi gigantami jak owczarek kaukaski, który słynie ze swojej wściekłości wobec drapieżników, oraz szarplaninac, strzegący stad w górach Macedonii i Serbii. Wszystkie te rasy są częścią dużej grupy starożytnych molosów, które nie doznały znaczącej ingerencji amatorskich hodowców, zachowując swoje zdrowie i psychikę.
W XX wieku rasa znalazła się na skraju wyginięcia z powodu urbanizacji i zmniejszenia pogłowia zwierząt gospodarskich. Jednak dzięki entuzjastom psa karakaczan udało się uratować. Dziś jest symbolem bułgarskiej kynologii. Ciekawostka: to właśnie szczeniak tej rasy o imieniu Buffy został podarowany przez premiera Bułgarii rosyjskiemu prezydentowi, co wywołało wzrost zainteresowania rasą na świecie.
Jak wygląda owczarek bułgarski: szczegółowy opis wyglądu
Eksterier owczarków bułgarskich od razu zdradza ich użytkowe przeznaczenie. Nie ma tu nic zbędnego - liczy się tylko funkcjonalność. Muskularna, potężna szyja oraz szeroka, głęboka klatka piersiowa, mocne kościste łapy i masywne szczęki świadczą o niezwykłej sile i wytrzymałości tego pasterskiego pomocnika. Budowa ciała jest proporcjonalna, nieco wydłużona.
Cechy głowy i pyska
Głowa jest masywna, szeroka w partii czaszkowej, z łagodnym przejściem od czoła do kufy. Oczy są zazwyczaj niewielkie, głęboko osadzone, co chroni je podczas starć z drapieżnikami. Spojrzenie jest spokojne, pewne, czasem wydaje się nieco posępne. Wysoko cenieni są przedstawiciele rasy z ciemnymi lub bursztynowymi źrenicami. Uszy wiszące, w kształcie litery V, osadzone niezbyt wysoko, przylegają do głowy. Nos duży, szeroki, przeważnie czarny, ale u psów o jasnym umaszczeniu dopuszczalny jest tak zwany „czerwony” (brązowy) nos.
Sierść i umaszczenie
Szata to zbroja karakaczana. Pod wydłużoną, szorstką w dotyku sierścią znajduje się niezwykle gęsty i miękki podszerstek, który pozwala psu spać na śniegu. Długość włosa na tułowiu powinna wynosić co najmniej 7 cm. Na szyi tworzy bujną grzywę, na ogonie - bogate pióro. Tradycyjnie dla ras pasterskich są to psy białe z dużymi łatami. Najpopularniejsze warianty umaszczenia:
- Dwukolorowe: białe tło z czarnymi, szarymi lub rudymi łatami.
- Trójkolorowe: występowanie podpalania na pysku i łapach przy czarno-białym umaszczeniu.
- „Red-karakachan”: szczególnie cenione są psy z rdzawymi lub czerwonawymi łatami na sierści.
