Charakter: inteligencja i wierność

Czworonożny Galisyjczyk jest z natury bystry i spostrzegawczy. Jego psychika kształtowała się przez wieki selekcji, w której ceniono zdolność do samodzielnego podejmowania decyzji. Cechy typowe dla „zestawu pasterskiego”: odwaga, samodzielność i wierność służbie, połączyły się w nim z niezwykłym posłuszeństwem. W przeciwieństwie do niektórych innych ras, które wymagają stałej kontroli, Can de Palleiro potrafi zrozumieć zadanie i wykonać je, nawet jeśli właściciela nie ma w pobliżu.
Słowo pana dla takiego psa to prawo. W kręgu rodziny surowy strażnik stada staje się dobry i łagodny, okazując czułość tylko bliskim. Świetnie wyczuwają nastrój właściciela i potrafią być nienarzucającymi się towarzyszami, kiedy jest to potrzebne. To czyni je idealnymi psami rodzinnymi dla osób mieszkających w domu z ogrodem.
Z kolei osoby postronne ten „słomiany pies” traktuje z podejrzeniem. Nie jest to histeryczna agresja, lecz chłodna czujność. Może wykazać aktywną reakcję obronną, jeśli wyczuje realne zagrożenie. Zazdrośnie strzeże powierzonego mu terenu i stada, potrafi działać adekwatnie do sytuacji. Ta cecha odróżnia je od na przykład Border Collie, które często są bardziej przyjazne wobec nieznajomych, ponieważ ich głównym zadaniem jest tylko wypas, a nie ochrona. Inteligencja i karność sprawiły, że Can de Palleiro trafił do służby w policji i wojsku, gdzie wykorzystywany jest do poszukiwania narkotyków i materiałów wybuchowych.
Tresura i socjalizacja

Szczenięta galicyjskiego psa pasterskiego należy socjalizować jak najwcześniej. Ponieważ rasie właściwa jest naturalna nieufność, ważne jest, aby od młodego wieku zapoznawać szczeniaka z różnymi ludźmi, odgłosami miasta, transportem i innymi zwierzętami. Jeśli przegapimy ten moment, dorosły pies może stać się nadmiernie wycofany lub agresywno-obronny.
Wychowanie powinno być stanowcze i konsekwentne. Nie warto też zwlekać z rozpoczęciem szkolenia. Jednak wbrew powszechnej opinii, podczas nauki nie należy stosować surowych metod fizycznych. Autorytet właściciela to gwarancja, że Can de Palleiro nie sprzeciwi się komendom w odpowiedzialnej sytuacji, ale ten autorytet buduje się na sprawiedliwości. Psa nie wolno obrażać ani poniżać - to mądre zwierzę ma dobrą pamięć i zapamięta urazy.
Najlepsza metoda to pozytywne wzmocnienie w połączeniu z jasnymi granicami tego, co dozwolone. Wychowanie i szkolenie rasy ukierunkowane jest na dalszą służbę czworonożnego pomocnika, który raczej nie ucieszy się z pomysłu bycia bezczynnym pupilem na kanapie. Potrzebują zadań: poszukiwania przedmiotów, agility lub, jeśli jest taka możliwość, pracy pasterskiej. Swoim temperamentem i stylem pracy przypominają nieco owczarka portugalskiego, który jest ich geograficznym sąsiadem.
Zalety i wady rasy

| Zalety | Wady |
|---|---|
| Wyjątkowe oddanie rodzinie i właścicielowi | Może być nadmiernie nieufny wobec gości |
| Mocne zdrowie i brak wybredności w jedzeniu | Wymaga znacznego wysiłku fizycznego |
| Wysoka inteligencja i zdolność uczenia się | Skłonność do dominacji bez twardej ręki |
| Wszechstronność: pasterz, stróż, towarzysz | Obfite linienie dwa razy w roku |
| Zrównoważona psychika, brak bezpodstawnego szczekania | Rzadkość rasy (trudno znaleźć szczeniaka) |


