Charakter: niezależny wojownik w ciele arystokraty
Temperament Mudhol Hounda to połączenie kociej niezależności i psiej wierności. Psy tej rasy mają powściągliwy charakter, co jednak nie umniejsza ich odwagi w krytycznych sytuacjach. To nie jest pies, który będzie radośnie skakał na każdego napotkanego człowieka, machając ogonem. Mudhol Hound ma jasny podział na „swoich” i „obcych”.
Stosunek do rodziny i nieznajomych
Wobec nieznajomych pies zachowuje się chłodno, z dystansem, czasem podejrzliwie. Nie przepada za towarzystwem obcych ludzi i nie pozwoli się głaskać byle komu. Jeśli szukasz psa-towarzysza na tłumne imprezy, mudhol nie jest wariantem dla ciebie.
Za to „własna” rodzina to dla czworonożnego obrońcy cały świat. Tutaj okaże swoją czułość i oddanie, choć bez zbędnej natarczywości. To pies jednego pana: wybiera lidera i słucha się głównie jego. Mudhol Hound potrzebuje kontaktu i szacunku. Dobrze dogaduje się ze starszymi dziećmi, które rozumieją osobistą przestrzeń zwierzęcia, ale może nie ścierpieć gburowatości maluchów.
Cechy stróżujące i myśliwskie
W przeciwieństwie do wielu zachodnich chartów, które utraciły instynkt stróżowania, Mudhol Hound pozostaje poważnym obrońcą. Może bez wahania rzucić się na szakala czy nawet lamparta, jeśli ten zagraża stadu lub właścicielowi. W tym aspekcie jego nieustraszoność można porównać do kangala (kangal karabash), choć kategorie wagowe mają zupełnie inne.
Instynkt łowiecki (drive) jest u nich niezwykle silny. Wszystko, co ucieka, jest postrzegane jako zdobycz. Łączy je to z innymi rasami pracującymi o silnych instynktach, takimi jak rzadki hiszpański pasterz can de palleiro, chociaż metody ich pracy są odmienne. Mudhol polega na wzroku i prędkości, atakuje błyskawicznie, często zabijając ofiarę jednym szarpnięciem.
Szkolenie i socjalizacja
Duży, silny i inteligentny pies to wyzwanie dla kynologa. Rasę tę wyhodowano do samodzielnej pracy, dlatego jej przedstawiciele przywykli polegać na własnych decyzjach, a nie czekać na rozkazy. Mudhol Hound pracuje w sforze, więc jego właściciel musi zaprezentować się jako prawdziwy lider, ale sprawiedliwy, a nie despotyczny.
- Wczesna socjalizacja: Od wieku szczenięcego (zaczynając od 2–3 miesięcy) pies powinien widzieć jak najwięcej różnych ludzi, zwierząt, słyszeć dźwięki miasta, jeździć samochodem. Pomoże to zmniejszyć naturalną podejrzliwość i agresję.
- Metody nauki: Tylko pozytywne wzmocnienie. Twarde metody, krzyk czy kary fizyczne sprawią, że mudhol zamknie się w sobie lub stanie się niebezpiecznie agresywny. Są bardzo wrażliwe na intonację głosu.
- Cierpliwość: Mogą ignorować komendę „do mnie”, jeśli widzą coś ciekawszego. To nie głupota, to priorytety myśliwego. Trening przywołania (recall) musi być codzienny i odbywać się na zamkniętym terenie.
Trening dla Mudhol Hounda to nie tylko komendy, to warunek dobrego samopoczucia psychicznego. Bez wystarczającego obciążenia fizycznego i umysłowego pies się nudzi i może zacząć niszczyć sprzęty w domu.
Plusy i minusy rasy
Plusy i minusy rasy · 6
| Plusy (+) | Minusy (-) |
|---|---|
| Egzotyczny, elegancki wygląd | Wymaga znacznego wysiłku fizycznego |
| Zdrowie jest ogólnie mocne, ale nie sporządzono rasowej listy chorób dziedzicznych — „nieopisane” znaczy „niezbadane”, a nie „nie ma”. | Nie nadaje się dla początkujących |
| Doskonałe cechy stróżujące | Silnie rozwinięty instynkt łowiecki (ryzyko dla kotów) |
| Nie ma specyficznego zapachu „psa” | Źle znosi zimno i wilgoć |
| Oddanie i lojalność wobec rodziny | Niezależny, uparty charakter (trudny w szkoleniu) |
| Mało szczeka bez powodu | Nieufny wobec obcych, może być agresywny |
