Historia pochodzenia rasy
Historia rasy Curly-Coated Retriever sięga wieków i jest to jedna z najstarszych ras wśród retrieverów. Dokładne pochodzenie Curly jest owiane tajemnicą, ale główne wersje wskazują na Wielką Brytanię jako ojczyznę rasy. Uważa się, że Curly-Coated Retrievery były hodowane specjalnie do polowań wodnych, dlatego selekcjonerzy dążyli do połączenia i utrwalenia w nich cech wytrzymałych i skutecznych psów wodnych. Wśród prawdopodobnych przodków Curly wymienia się obecnie wymarłego Angielskiego Spaniela Wodnego (Old English Water Spaniel), a także Irlandzkiego Spaniela Wodnego, od którego Curly mógł odziedziczyć swoją charakterystyczną kręconą sierść i miłość do wody. Istnieją również przypuszczenia o domieszce krwi małego nowofundlanda (St. John's water dog), który był przodkiem wielu retrieverów, w tym popularnego Golden Retrievera, a być może nawet pudla, w celu poprawy struktury sierści i inteligencji.
Pierwsze wzmianki o psach podobnych do współczesnych Curly-Coated Retrieverów datowane są na XVI wiek. Ceniono je za wytrzymałość, zdolność do pracy w zimnej wodzie oraz gęstą, ochronną sierść. Na początku XIX wieku rasa była już dość ukształtowana. W 1854 roku Curly-Coated Retriever został oficjalnie uznany przez Angielski Kennel Club, co świadczy o jego popularności i stabilności cech rasowych. Pod koniec XIX wieku te kręcone wodne myśliwce zaczęły rozprzestrzeniać się poza Wielką Brytanię, trafiając między innymi do Ameryki i Australii, a następnie zyskały popularność w kontynentalnej Europie. Co ciekawe, w Australii i Nowej Zelandii Curly stały się niezwykle popularne jako wszechstronne psy myśliwskie i towarzysze, a ich populacja jest tam nadal znacząca. Pomimo swojej długiej historii i unikalnych cech, Curly-Coated Retriever jest dziś stosunkowo rzadką rasą, zwłaszcza w porównaniu z innymi retrieverami, takimi jak Labrador czy Golden.
Jak wygląda Curly-Coated Retriever: szczegółowy opis wyglądu
Główną cechą charakterystyczną Curly-Coated Retrieverów jest ich unikalna sierść. Składa się ona z masy drobnych, gęstych, sprężystych loków, które ściśle przylegają do ciała, tworząc jednolitą pokrywę. W dotyku sierść ta może wydawać się nieco szorstka, ale niezwykle skutecznie chroni psa przed zimną wodą, kolczastymi roślinami i niepogodą. Ważną cechą jest to, że sierść ma naturalne właściwości wodoodporne dzięki swojej strukturze i natłuszczeniu. Prawdą jest, że pomimo tego, tak gęsta okrywa może dość długo schnąć po długim pływaniu pupila, dlatego ważne jest, aby zapewnić psu ciepłe miejsce do wyschnięcia.
Standard rasy uznaje dwa klasyczne umaszczenia Curly-Coated Retrievera: czarne i wątrobowe (ciemnobrązowe, przypominające kolor surowej wątroby). Oba umaszczenia powinny być jednolite i nasycone. Czasami u psów mogą występować niewielkie białe znaczenia na klatce piersiowej, ale są one niepożądane u egzemplarzy wystawowych. Sierść na kufie, przedniej części kończyn i łapach jest zazwyczaj krótsza i gładsza, bez wyraźnych loków.
Głowa Curly-Coated Retrievera ma charakterystyczny klinowaty kształt, gdzie długość czaszki jest w przybliżeniu równa długości kufy. Przejście od czoła do kufy (stop) jest płynne, niezbyt ostre. Kufa jest mocna, niezbyt spiczasta. Oczy są dość duże, owalne, osadzone nieco skośnie. Kolor oczu powinien harmonizować z umaszczeniem: u psów czarnych – od ciemnobrązowych do czarnych, u wątrobowych – od brązowych do orzechowych. Uszy są niewielkie, w kształcie kropli, ściśle przylegają do głowy, osadzone nieco powyżej poziomu oczu i pokryte drobnymi lokami. Szyja jest mocna, muskularna, średniej długości, bez podgardla. Tułów jest dobrze wyważony, z głęboką klatką piersiową i umiarkowanie podciągniętym brzuchem. Grzbiet prosty i mocny. Ogon jest przedłużeniem linii grzbietu, średniej długości, stopniowo zwęża się ku końcowi i również jest pokryty lokami, choć mogą być one mniej wyraźne niż na ciele. Kończyny proste, silne, z dobrze rozwiniętą muskulaturą, co zapewnia psu potężne odbicie i wytrzymałość.
