Szczegółowa historia rasy Kot egzotyczny krótkowłosy
Historia egzotycznego kota krótkowłosego jest ściśle związana z dwiema innymi znanymi rasami: kotem perskim i amerykańskim krótkowłosym. Rasa powstała stosunkowo niedawno, w latach 50. i 60. XX wieku w USA, a jej pojawienie się było raczej dziełem przypadku niż zaplanowanym rezultatem.
Hodowcy amerykańskich kotów krótkowłosych, dążąc do ulepszenia swojej rasy – w szczególności uzyskania srebrzystego umaszczenia i bardziej masywnej budowy ciała – zaczęli krzyżować je z kotami perskimi o srebrzystej barwie. Rezultat okazał się nieoczekiwany: kocięta odziedziczyły nie tylko pożądany kolor i mocny kościec, ale także charakterystyczny dla persów spłaszczony pyszczek oraz gęstą, choć krótką, sierść. Te kocięta miały niezwykle uroczy wygląd „pluszowych misiów” i spokojny, łagodny charakter persów, ale z krótką sierścią, co znacznie ułatwiało pielęgnację.
Początkowo takie hybrydy nie wzbudziły entuzjazmu wśród zwolenników czystości rasy amerykańskich kotów krótkowłosych. Jednak Jane Martinke, znana hodowczyni i sędzia CFA (Cat Fanciers' Association), dostrzegła potencjał w tych niezwykłych kotach. To właśnie ona zaproponowała uznanie ich za odrębną rasę pod nazwą „Sterling”, co podkreślało ich srebrzyste pochodzenie. Później, gdy stało się jasne, że rasa może mieć dowolne umaszczenie, a nie tylko srebrzyste, nazwę zmieniono na „Egzotyczny krótkowłosy” (Exotic Shorthair), co lepiej oddawało ich unikalny wygląd.
W 1966 roku CFA oficjalnie uznało rasę egzotyczną krótkowłosą. W celu dalszego rozwoju i utrwalenia pożądanych cech, standard dopuszczał krzyżowanie egzotyków z persami i amerykańskimi kotami krótkowłosymi. Później, aby zachować unikalne cechy rasy, do krzyżowania dopuszczano jedynie egzotyki z egzotykami oraz egzotyki z persami. Doprowadziło to do tego, że współczesny kot egzotyczny krótkowłosy jest według standardu praktycznie identyczny z kotem perskim we wszystkim oprócz długości sierści.
Dzięki swojemu uroczemu wyglądowi, spokojnemu charakterowi i łatwości w pielęgnacji (w porównaniu z persami), egzotyki szybko zdobyły popularność na całym świecie, stając się jedną z najbardziej lubianych ras kotów domowych, szczególnie wśród tych, którzy cenią typ perski, ale nie są gotowi poświęcać dużo czasu na grooming.
Jak wygląda Kot egzotyczny krótkowłosy: standard i opis wyglądu
Kot egzotyczny krótkowłosy to zwierzę średniej do dużej wielkości, o mocnej, krępej budowie ciała (typ „cobby”), co jest cechą wspólną z niektórymi innymi postawnymi rasami, jak na przykład kot kartuski, chociaż każda z nich zachowuje swoje odrębne cechy. Jego wygląd powinien sprawiać wrażenie siły, harmonii i uroczej krągłości. Standard rasy w większości organizacji felinologicznych (CFA, TICA, WCF) niemal całkowicie pokrywa się ze standardem kota perskiego, z wyjątkiem opisu sierści.
- Głowa: Duża, okrągła, masywna, z szeroką czaszką. Osadzona na krótkiej, grubej szyi.
- Pyszczek: Krótki, szeroki, z wyraźnym stopem (przełomem czołowo-nosowym). Policzki pełne, okrągłe. Podbródek mocny, dobrze rozwinięty. Szczęki szerokie i potężne.
- Nos: Krótki, zadarty, szeroki, ze stopem umiejscowionym między oczami. Trufla nosowa duża.
- Oczy: Duże, okrągłe, wyraziste, szeroko rozstawione. Nadają pyszczkowi słodkiego, zdziwionego wyrazu. Kolor oczu powinien harmonizować z umaszczeniem sierści (zazwyczaj miedziany lub ciemnopomarańczowy, u szynszyli i srebrzystych – zielony lub niebieskozielony, u kotów z oznaczeniami colorpoint – niebieski).
- Uszy: Małe, zaokrąglone na końcach, szeroko i nisko osadzone, lekko pochylone do przodu. Szerokie u nasady.
- Tułów: Kompaktowy, krępy (typ cobby), z szeroką klatką piersiową, masywnym grzbietem i ramionami. Umięśnienie dobrze rozwinięte. Kościec mocny.
- Kończyny: Krótkie, grube, proste. Łapy duże, okrągłe, mocne. Pożądane kępki sierści między palcami.
- Ogon: Krótki, gruby, proporcjonalny do tułowia, bez załamań. Końcówka zaokrąglona. Pokryty gęstą sierścią, przypominającą szczotkę lub pluszową rurkę.
- Sierść: Główna różnica w stosunku do persa. Sierść jest krótka, ale bardzo gęsta, zbita, pluszowa w dotyku, odstająca od ciała (nieprzylegająca). Posiada obfity podszerstek, który nadaje objętości. Tekstura miękka i jedwabista.
- Umaszczenie: Dopuszczalne są absolutnie wszystkie warianty umaszczeń uznane dla kotów perskich. Obejmuje to umaszczenia jednolite (czarny, niebieski, rudy, kremowy, biały), szylkretowe, dymne, srebrzyste (szynszylowe, cieniowane), pręgowane (tabby: klasyczne, tygrysie, cętkowane), bikolory, van, arlekin, a także colorpoint (umaszczenie syjamskie).
Ważną cechą jest ogólna harmonia i zrównoważenie wszystkich części ciała. Egzotyk powinien wyglądać jak słodki, okrągły, pluszowy miś.