Wyżeł niemiecki długowłosy (German longhaired pointer / Deutsch Langhaar) to nie jest zwykły pies. To wcielenie niemieckiej tradycji myśliwskiej, otulone eleganckim, długowłosym „płaszczem”. Ta rasa, należąca do grupy wyżłów kontynentalnych, jest jednym z najstarszych i najbardziej wszechstronnych psów myśliwskich w Niemczech. Łączą w sobie cechy psów na ptactwo, jastrzębiarzy, psów wodnych, a nawet gończych. Jest to inteligentny, spokojny i niesamowicie oddany towarzysz, który jednak wymaga poważnego podejścia do wychowania i, co najważniejsze - możliwości realizacji swojego potężnego potencjału łowieckiego. To rzadka rasa urodzonych myśliwych o wysokiej inteligencji, przyjaznym usposobieniu i posłusznym zachowaniu.
Wyżeł niemiecki długowłosy posiada wspaniały zestaw cech myśliwskich, a jego powściągliwy stosunek do obcych pomaga mu sprawdzać się w roli czujnego stróża. Łagodny dla swoich właścicieli, langhaar chętnie bawi się z dziećmi, jednak nic nie zastąpi mu ulubionego polowania. W tym artykule szczegółowo omówimy historię, wzorzec, charakter oraz specyfikę opieki nad tym szlachetnym psem. O tym i o wielu innych sprawach przeczytacie dalej na Tvaryny.
Langhaar jako myśliwy: żołnierz uniwersalny
Nie można mówić o tej rasie, nie wspominając o jej podstawowym przeznaczeniu. Niemiecki langhaar to myśliwska elita. Należy do „uniwersalnych” wyżłów, co oznacza jego zdolność do pracy w każdych warunkach i na każdą zwierzynę.
- Praca w polu (przed strzałem): Pies używa „górnego wiatru”, metodycznie przeszukując pole w poszukiwaniu ptactwa. Po znalezieniu zwierzyny, robi klasyczną stójkę - zastyga, wskazując myśliwemu kierunek.
- Praca na tropie (las): Dzięki krwi gończych (Bracken), langhaar doskonale pracuje na tropie farby (krwi), poszukując postrzałka (jelenia, dzika, lisa).
- Praca na wodzie (po strzale): To jedna z najmocniejszych stron rasy. Langhaary uwielbiają wodę. Ich sierść z gęstym podszerstkiem doskonale chroni przed zimnem, pozwalając na aportowanie kaczek nawet z lodowatej wody późną jesienią.
- Aportowanie: Mają wrodzoną skłonność do aportowania zwierzyny, robiąc to miękko, nie uszkadzając tuszy.
Z powodu tej skłonności do żmudnej pracy i dokładnego przeszukiwania terenu, niektórzy uważają go za nieco powolnego na polowaniu w porównaniu z innymi wyżłami. Ale ta „powolność” to w rzeczywistości dokładność. Langhaar nie ominie żadnego skrawka. Jest idealnym pomocnikiem do przemyślanego, niespiesznego polowania.
Rasa ma wiele wspólnego z innymi wszechstronnymi wyżłami, takimi jak Drentse Patrijshond (Płochacz z Drenthe), ale różni się dłuższą sierścią. Jego praca w polu nieco przypomina spanieli, dlatego też został zaliczony do typu „spaniel” w klasyfikacji FCI, choć w rzeczywistości nim nie jest, jak na przykład spaniel pikardyjski błękitny.
Ciekawostki o rasie
- Nazwa mówi sama za siebie: „Deutsch Langhaar” z niemieckiego dosłownie tłumaczy się jako „Niemiecki Długowłosy”.
- Cztery w jednym: To jedna z niewielu ras, w żyłach której oficjalnie płynie krew czterech różnych typów psów myśliwskich: na ptactwo, jastrzębiarzy (do polowań z sokołami), wodnych i gończych (Bracken).
- Mistrzowie cichych komend: Doświadczeni myśliwi zauważają, że langhaary są doskonale nauczone reagować na ciche komendy - gesty, gwizd. Pozwala to zachować ciszę w polu.
- Od niedźwiedzia do atlety: Rasa przeszła drogę od ciężkiego, „niedźwiedziowatego” psa do eleganckiego i wyrafinowanego wyżła dzięki dolewowi krwi angielskich seterów.
- Podział kolorystyczny: W przeszłości czarno-białe szczenięta langhaara nie były uznawane i zostały wydzielone jako osobna rasa - Duży münsterländer.
