Charakter: temperament i zachowanie
Psy tej rasy kochają wolność i niezależność, są nieustraszone, szybkie i zwinne. Jednak główną cechą charakteru rasy Kai jest koncepcja „jednego pana”. Nie ufają nikomu poza swoim właścicielem, któremu są nieskończenie wierne i oddane. W Japonii takie zachowanie opisuje termin „ichidai ippu” (jedno życie - jeden pan).
Przypominają nieco wilki: w kręgu bliskich są czułe i łagodne, pozwalają się głaskać, ale poza nim - są czujne, obserwują każdy ruch nieznajomego. Kai nie będzie szczekać bez powodu, to milczący strażnik. Jeśli jednak sytuacja będzie wymagała działania - reakcja będzie natychmiastowa. Czasami mogą okazywać agresję, zwłaszcza jeśli zagrożenie dotyczy kogoś z bliskich lub naruszana jest terytorialna integralność ich włości.
W przeciwieństwie do większych i bardziej flegmatycznych akita inu, Kai-ken jest bardziej reaktywny i ruchliwy. Psy te są zdeterminowane i niestrudzone w pracy, bystre i pojętne. Ich inteligencja jest specyficzna: to nie słudzy, lecz partnerzy. Kai potrafi samodzielnie podejmować decyzje podczas polowania, co czyni go trudnym w prowadzeniu dla nowicjusza. Psy rasy Kai to prawdziwi, niezawodni przyjaciele, którzy nigdy nie zostawią w biedzie i zawsze gotowi są towarzyszyć swojemu panu choćby na koniec świata, pokonując wszelkie przeszkody.
Zalety i wady rasy
Zanim zdecydujesz się na tego japońskiego „tygrysa”, warto zważyć wszystkie „za” i „przeciw”, ponieważ rasa jest specyficzna i nie nada się dla każdego.
Zalety:
- Oddanie: Niesamowite przywiązanie do rodziny.
- Czystość: Są bardzo czyste, szybko uczą się załatwiania potrzeb na zewnątrz, niemal nie mają specyficznego zapachu „psa”.
- Zdrowie: brak opisanych chorób dziedzicznych nie oznacza braku ryzyka — psy hodowlane i tak się bada.
- Cechy stróżujące: Wrodzony instynkt obrońcy terytorium.
- Unikalność: Będziesz właścicielem ekskluzywnego psa o zachwycającym umaszczeniu.
Wady:
- Niezależność: Mogą być uparte, wymagają doświadczonego podejścia w tresurze.
- Linienie: Silne linienie sezonowe dwa razy w roku.
- Potrzeba aktywności: To nie jest kanapowiec, potrzebuje ruchu.
- Socjalizacja: Bez wczesnej socjalizacji mogą stać się nadmiernie lękliwe lub agresywne wobec obcych.
- Instynkt łowiecki: Mogą uciec za zdobyczą (kotem, wiewiórką), źle chodzą bez smyczy.
Szkolenie i socjalizacja
Psy tej rasy żyją według praw stada, które ty - po pojawieniu się takiego psa w twoim domu - musisz znać i odpowiednio ich przestrzegać. To rasa pierwotna, a jej logika różni się od logiki psów służbowych. Wychowywać szczeniaka trzeba od pierwszych dni jego obecności w domu. Główna zasada to cierpliwość i konsekwencja, ale bez okrucieństwa.
Twoim zadaniem jest pokazanie szczeniakowi, kto rządzi w domu, i nigdy nie odstępować od swoich zasad. Na przykład, jeśli wydałeś komendę, musisz bezwzględnie doprowadzić do jej wykonania. Jeśli pies raz nie wykona polecenia, a ty nie będziesz nalegać, uzna, że stawiane wymagania nie są obowiązkowe, i następnym razem po prostu cię zignoruje.
Aby pies łatwiej rozumiał, czego od niego oczekujesz, nagradzaj go smakołykami i zabawą za poprawne wykonanie komendy. Kai-keny są bardzo łase na jedzenie, to klucz do ich serca. Aby ugruntować swoją pozycję lidera (ale nie poprzez przemoc, lecz kontrolę zasobów), powinieneś zapoznać się z kilkoma regułami:
- Ty kontrolujesz początek i koniec zabawy.
- Ty jesz pierwszy (psychologicznie), a dopiero potem karmisz psa.
- Pies musi wykonać prostą komendę (np. „siad”), zanim dostanie miskę z jedzeniem lub wyjdzie na spacer.
Socjalizacja dla Kai-kena jest jeszcze ważniejsza niż w przypadku shikoku. Zapoznawaj szczeniaka z różnymi ludźmi, dźwiękami transportu, innymi psami. Jeśli tego nie zrobisz, naturalna nieufność przerodzi się w strach lub agresję. Pamiętaj, fizycznie karać Kai-kena nie wolno - to zrujnuje zaufanie na zawsze, i zamiast przyjaciela zyskasz wroga we własnym domu.
