Charakter i temperament: nietypowy terier
Jeśli znacie klasyczne teriery (foksteriery, Jack Russelle), to wiecie, że często są to hiperaktywne wulkany energii. Mały Lucas łamie ten stereotyp. To dobroduszny i wesoły czworonożny przyjaciel, niepozbawiony odrobiny zdrowego uporu, ale całkowicie pozbawiony agresji.
- Brak agresji: Sir Jocelyn Lucas specjalnie selekcjonował psy, które mogłyby pracować w sforze bez bójek. Dlatego współczesny Lucas to „pacyfista” wśród terierów.
- Relacje z rodziną: Może zachowywać się kapryśnie, jeśli wyczuje słabość, ale zazwyczaj jest niezwykle posłuszny i przyjazny wobec ludzi w każdym wieku.
- Inne zwierzęta: Ten pies zajmuje neutralną pozycję wobec innych zwierząt domowych, nie ma skłonności do prowokowania konfliktów. Świetnie dogaduje się z kotami, jeśli dorastał z nimi od dzieciństwa.
- Głos: Nie ma tendencji do szczekania bez powodu, w przeciwieństwie do wielu małych ras. Głos daje tylko wtedy, gdy jest to naprawdę potrzebne (ostrzeżenie o gościach lub podczas hazardowej zabawy).
Terier Lucasa to świetny uczestnik dziecięcych zabaw. Jest wystarczająco mocny, by wytrzymać uściski maluchów, i wystarczająco cierpliwy. Jest życzliwy i przyjacielski, nie jest zazdrosny o właściciela (co rzadkie u psów do towarzystwa), ale wymaga od niego dużo uwagi dobrej jakości. Jeśli pies czegoś potrzebuje - dopnie swego, używając swojego uroku. To domowy psiak, dla którego kontakt z rodziną jest na pierwszym miejcu.
Warto zaznaczyć, że choć Lucas to domowy pupil, wciąż drzemią w nim instynkty. Niektóre egzotyczne rasy, jak śpiewający pies z Nowej Gwinei, mają niemal dzikie nawyki, natomiast Lucas to cywilizowany mieszczuch, który jednak nie przepuści okazji, by pogonić za wiewiórką w parku.
Szkolenie, wychowanie i socjalizacja
Przedstawiciele tej rasy to mądre i niezwykle bystre psy, które rozumieją wszystko, co powie im właściciel, czasem reagując nawet na zmianę intonacji. Dlatego proces szkolenia zazwyczaj nie sprawia trudności nawet nowicjuszom. Główna zasada - żadnej presji. Lucas Terrier „zamyka się w sobie” od szorstkości, ale rozkwita od pochwał i smakołyków.
Właściciel będzie musiał jedynie nauczyć się radzić sobie z wrodzonym sprytem pupila. Oczywiście wychowywać Lucasa należy od małego, aby jego własne pragnienia nie znalazły się stopień wyżej niż wola pana. Jeśli pozwolisz szczeniakowi spać na głowie w wieku 3 miesięcy, będzie to robił również mając 10 lat.
Właściwa wczesna socjalizacja (zapoznanie z hałasami miasta, transportem, innymi ludźmi) pozwoli przekształcić urodzonego myśliwego w idealnego miejskiego kompana. Dziś teriery Lucasa z powodzeniem szkoli się nie tylko do agility (tor przeszkód), ale także do roli psa terapeutycznego, z czym radzą sobie ku radości własnej i ludzi.
Plusy i minusy rasy
| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Wysoka inteligencja i zdolność uczenia się | Może przejawiać terierzy upór podczas szkolenia |
| Praktycznie nie linieje (przy odpowiedniej pielęgnacji) | Wymaga regularnego trymowania (wyrywania sierści) |
| Kompaktowy rozmiar, idealny do mieszkania | Rzadka rasa, ciężko znaleźć szczeniaka |
| Mocne zdrowie, ale dziedziczy ryzyka sealyhama i norfolka (PLL, IVDD) — potrzebne badania | Nie znosi długotrwałej samotności |
| Przyjazny wobec dzieci i innych psów | Może kopać dziury w ogrodzie (instynkt norowca) |
