Historia powstania: od psa ulicznego do selekcyjnego cudu
Historia tej rasy to klasyczny przykład tego, jak uważne oko profesjonalisty potrafi dostrzec diament w stercie kamieni. U źródeł tej młodej i ekstrawaganckiej rasy stoją zwykłe psy podwórzowe, które pod koniec lat 80. ubiegłego wieku biegały po ulicach Moskwy. Celowa praca hodowlana rozpoczęła się dzięki kynolog Zoi Kostinie.
Uwagę hodowczyni przykuł specyficzny wygląd bezdomnej suczki o imieniu Kari. Jej sierść nie przypominała futerka typowych bolonek czy terierów - unosiła się na sztywnych ościach, tworząc dziwaczny sylwetkę. Później znaleziono samca o imieniu Mikronom z analogicznymi cechami. Na przełomie lat 80. i 90. w obwodzie moskiewskim odnaleziono jeszcze kilka psów o podobnej okrywie włosowej, co pozwoliło mówić o pewnym fenotypie, który ukształtował się naturalnie w środowisku miejskim.
Co ciekawe, genetycznie psy te niosą w sobie ogromną różnorodność, podobnie jak każdy mieszaniec, ale z utrwalonymi unikalnymi mutacjami sierści. Krzyżowanie pierwszych znalezionych egzemplarzy pozwoliło uformować stabilny fenotyp, który obecnie posiada około stu czystorasowych psów Moscow Dragon. W ich hodowli i standaryzacji brały również aktywny udział kynolożki N. Karpyszewa i L. Iwanowa.
Obecnie rasa ta wciąż uważana jest za rzadką i „autorską”. Niska rozrodczość psów Moscow Dragon (w miocie często jest mało szczeniąt) na razie nie pozwala na szybkie i znaczące zwiększenie populacji. Praca hodowlana prowadzona jest również w innych miastach, ponieważ popyt na egzotyczne psy Moscow Dragon często przewyższa realną liczbę szczeniąt. Jednocześnie kundle o podobnej sierści można teoretycznie spotkać na ulicach, ale bez rodowodu nie są one uznawane za przedstawicieli rasy.
Jak wygląda Moscow Dragon: szczegółowy opis eksterieru
Wygląd tego psa to jego główny atut. Smukły, suchy i delikatny pies z pasmami sierści sterczącymi jakby we wszystkie strony - Moscow Dragon zawsze ma rozczochraną, nieco niedbałą fryzurę, która w rzeczywistości jest cechą rasy. To nie ten przypadek, gdy psa trzeba idealnie czesać włos w włos.
Cechy okrywy włosowej i głowy
Sierść u psów Moscow Dragon jest szorstka, w dotyku może przypominać drut. Nie powinna być zbyt gęsta. Główny „bajer” to sierść ozdobna na głowie, tworząca grzywkę, wąsy i brodę, a także grzebień wzdłuż grzbietu. Tym nieco przypominają rasę affenpinczer, choć budowę ciała mają lżejszą.
- Głowa: Niewielka, klinowata, z niezbyt ostrym przejściem od czoła do kufy. Między oczami pożądana bruzda.
- Oczy: Ciemne, wyraziste, średniej wielkości, szeroko rozstawione. Spojrzenie inteligentne i zaciekawione.
- Uszy: Cienkie, ruchliwe, mogą być stojące lub półstojące. Długa sierść na uszach może tworzyć efekt „pędzelków”.
Tułów i kończyny
Ciało Moscow Dragon jest zwarte, o formacie kwadratowym lub lekko wydłużonym. Grzbiet prosty, mocny. Klatka piersiowa umiarkowanie szeroka, głęboka. Kończyny suche, równoległe, z drobnymi „kocimi” łapami. Ogon może być kopiowany (zostawia się kilka kręgów) lub naturalnej długości, zakręcony w pierścień lub sierpem na grzbiet. W tym aspekcie istnieje pewne podobieństwo do innej rosyjskiej rasy - rosyjski toy długowłosy, jednak „Dragon” wygląda na mocniejszego i bardziej „dzikiego”.
Paleta umaszczeń
„Rodzice” rasy podarowali temu psu różnorodne warianty umaszczenia, co czyni każdego przedstawiciela unikalnym. W standardzie dopuszczalne są:
- Rudy (wszystkie odcienie);
- Brązowy i czekoladowy;
- Sobolowy i wilczasty (strefowy);
- Czarny i czarny podpalany;
- Błękitny i liliowy (rzadkie);
- Czaprakowy.
Standard dopuszcza białe znaczenia w ustalonych miejscach (pierś, palce), ale odrzuca możliwość umaszczenia łaciatego (srokatego) u rasowego Moscow Dragon. Charakterystyczny wygląd nadaje mu również krótki podszerstek, jednak spotyka się też psy tej rasy z długim, puszystym «ociepleniem», chociaż klasyką jest właśnie sztywna, rzadka ość.
