PL
Tvaryny › Psy › Pachón Navarro › Charakter

Charakter rasy Pachón Navarro

Hiszpański wyżeł o rozdwojonym nosie i czułym sercu: wyczulony, pracowity, oddany i zrównoważony. Wyżeł nawarryjski (pachón navarro) to dawny hiszpański pies myśliwski, rozpoznawalny po „podwójnym” nosie; spokojny i czuły w domu, w polu staje się niestrudzonym wystawiającym myśliwym na ptaka.
← Pełna karta rasy
Pachón Navarro
Oceny zachowania
Rodzina 4.5 Dzieci 4.0 Dla początkujących 3.0 Szkolenie 3.5 Energia 4.0 Szczekanie 2.5 Instynkt łowiecki 4.0
Dopasowanie
Mieszkanie · warunkowo Dzieci Koty · warunkowo Inne psy Dla początkujących · warunkowo
Zalety
Czuły, oddany pies rodzinny
Świetny wystawiający myśliwy na ptaka
Zrównoważony, niezły stróż
Ogólnie mocne zdrowie
Wady
Silny instynkt na ptaka (groźny dla ptactwa)
Potrzebuje ruchu i pracy
Rzadki — kiedyś był na skraju wyginięcia
Opadające uszy skłonne do zapaleń
Spis treści
1Temperament i zachowanie w rodzinie 2Szkolenie i wychowanie 3Wady i zalety rasy

Temperament i zachowanie w rodzinie

Poza sezonem łowieckim Pachón Navarro zamienia się w oazę spokoju. To nie jest typ psa, który zdemoluje mieszkanie z nadmiaru energii, jeśli ominiesz jeden spacer. Są bardzo zorientowane na człowieka i przywiązują się do wszytskich członków rodziny, choć zazwyczaj wybierają sobie jednego „przewodnika”, którego słuchają bezwarunkowo.

Ciekawie wypada porównanie ich wokalizacji z innymi pierwotnymi rasami. Jeśli śpiewający pies z Nowej Gwinei słynie ze swoich unikalnych treli, to Pachón Navarro jest raczej milczącym filozofem. Szczeka tylko wtedy, gdy ma ku temu ważny powód, na przykład pilnując terenu, co czyni go całkiem niezłym stróżem-sygnalizatorem.

W stosunku do dzieci wykazują anielską cierpliwość. Jednak biorąc pod uwagę gabaryty psa, zabawy z maluchami powinny zawsze odbywać się pod nadzorem dorosłych. Rzadko wchodzą w konflikty z innymi psami; zachowania dominacyjne są im obce, o ile socjalizacja przebiegła prawidłowo.

Szkolenie i wychowanie

Brązowy Pachón Navarro

Rasa ta wymaga specyficznego podejścia. Twarda musztra i mechaniczne metody szkoleniowe tutaj nie zadziałają. Pachón Navarro to pies z poczuciem własnej godności. Jeśli będziesz wywierać na niego zbyt dużą presję, po prostu „zamknie się” w sobie i przestanie reagować.

Kluczem do sukcesu jest pozytywne wzmocnienie i partnerstwo. Nawaryjczyki dojrzewają późno. Pełną dojrzałość fizyczną i psychiczną osiągają bliżej 3. roku życia. Dlatego nie należy wymagać od młodego psa idealnej pracy w polu. Mają wrodzony instynkt łowiecki; często szczenięta już w wieku 4–5 miesięcy robią pierwsze stójki na motyle czy gołębie. Zadaniem właściciela jest jedynie łagodne korygowanie tego instynktu, nauka przeszukiwania terenu i posłuszeństwa na dystans.

Wady i zalety rasy

Portret psa rasy Pachón Navarro
ZaletyWady
Zrównoważona psychika: Bardzo stabilny pies, nieskłonny do histerii czy agresji.Ślinienie się: Ze względu na budowę warg (fafle) pies może się ślinić, szczególnie po jedzeniu lub piciu.
Uniwersalność: Pracuje na piórze, sierści, dobrze idzie po farbie (śladzie krwi).Upór: Mają własne zdanie, szkolenie wymaga cierpliwości.
Kontaktowość: Zawsze trzyma właściciela w polu widzenia, nie ma skłonności do ucieczek.Rzadkość: Znalezienie szczeniaka poza Hiszpanią jest niezwykle trudne.
Zdrowie: Rasa aborygeńska z silną odpornością.Potrzeba ruchu: To pies pracujący, potrzebuje aktywności, inaczej szybko przytyje.
Łatwa pielęgnacja: Krótka sierść nie wymaga fryzjera.
Pełna karta rasy → Pachón Navarro: zdrowie i ryzyka, żywienie, zdjęcia
Pachón Navarro Pachón Navarro Pachón Navarro Pachón Navarro
Podobne rasy
Wyżeł niemiecki krótkowłosyEnergia 4.5 Perdiguero de BurgosEnergia 4