Ocicat — Historia i wzorzec

Szczegółowa historia rasy Ocicat

Historia Ocicata zaczęła się od hodowlanej ciekawości, a nie od chęci stworzenia „małego lamparta”. W 1964 r. amerykańska hodowczyni Virginia Daly z Berkley w stanie Michigan pragnęła uzyskać kota syjamskiego z abisyńskim tickingiem. Skrzyżowała więc syjamkę–championkę z kotem abisyńskim.

Pierwsze mioty wyglądały jak abisyńczyki, ale niosły recesywny gen umaszczenia syjamskiego. Gdy Daly ponownie skojarzyła kotkę z miotu z czekoladowym syjamem, efekt przerósł oczekiwania – oprócz kociąt w pożądanym kolorze agouti point urodziło się niezwykłe kocię w kolorze kości słoniowej ze złotymi cętkami. Córka hodowczyni nazwała je Tonga i ochrzciła „Ocicatem” ze względu na podobieństwo do ocelota.

Tonga został wysterylizowany i trafił do rodziny, ale gdy o kociaku usłyszał genetyk dr Clyde Keeler, zaproponował stworzenie kota domowego o umaszczeniu zagrożonych dzikich kotów plamistych. To zachęciło Virginię Daly do powtórzenia skojarzenia i uzyskania kolejnych cętkowanych kociąt.

Do programu hodowlanego wkrótce dołączyli inni hodowcy. Aby poszerzyć pulę genów i poprawić typ rasy, wprowadzono amerykańskiego krótkowłosego, który dodał masywny kościec i srebrzyste kolory. Przodkami współczesnego Ocicata są więc trzy rasy: abisyński (ticking), syjamski (elegancja i kształt głowy) oraz amerykański krótkowłosy (siła i srebrzysty gen). Smukłością przypomina też kota orientalnego krótkowłosego.

Ocicat szybko zdobywał popularność dzięki unikatowemu wyglądowi i wspaniałemu charakterowi. Cat Fanciers' Association przyznała mu status rejestracyjny w 1966 r., w 1986 r. przywróciła rejestrację, a w 1987 r. rasa otrzymała pełny status championatu. Dziś Ocicat jest uznawany przez wszystkie wiodące federacje felinologiczne.

Jak wygląda Ocicat: szczegółowy opis

Ocicat to kot średni lub duży o atletycznej sylwetce i dzikim wyglądzie. W jego żyłach nie płynie jednak ani kropla krwi dzikich kotów – efekt to wyłącznie udana selekcja trzech ras domowych.

Ciało jest silne, muskularne, ale zwinne i eleganckie. Klatka piersiowa głęboka, grzbiet prosty z lekkim wzniesieniem ku tyłowi. Nogi średniej długości, umięśnione, łapy owalne. Ogon długi, zwężający się, zakończony ciemną końcówką.

Głowa ma kształt zmodyfikowanego klina z szerokim pyskiem i mocnym podbródkiem, co z przodu daje niemal kwadratowy efekt. Przejście od nosa do czoła jest łagodne.

Uszy są dość duże, czujne, szeroko rozstawione; mile widziane pędzelki jak u rysia.

Oczy duże, migdałowe, lekko skośne. Kolor dowolny z wyjątkiem niebieskiego; im bardziej nasycony, tym lepiej.

Sierść krótka, gładka, przylegająca, o jedwabistym połysku. Charakterystyczny jest wyraźny wzór cętek (spotted tabby) na tle tickingu. Cętki powinny pokrywać całe ciało, również brzuch, i mieć kształt odcisku kciuka. Na czole widnieje litera „M”, na szyi – „naszyjnik”, a na nogach i ogonie pierścienie.

Ocicat występuje w 12 podstawowych kolorach:

• Tawny (brązowy): ciepły brązowy lub brązowo-brązowy z czarnymi cętkami.
• Chocolate (czekoladowy): kość słoniowa z cętkami koloru mlecznej czekolady.
• Cinnamon (cynamonowy): kość słoniowa z rdzawobrązowymi cętkami.
• Blue (niebieski): jasnoszary z ciemnoniebieskimi cętkami.
• Lilac (liliowy): jasnobeżowy z lawendowymi cętkami.
• Fawn (płowy): ciepły beż z jasnobrązowymi cętkami.

Każdy kolor ma też wariant srebrzysty, w którym tło jest rozjaśnione do srebrzysto-białego, a cętki zachowują barwę podstawową.

Tabela: kluczowe parametry standardu (CFA)