Historia rasy kot orientalny krótkowłosy
Dzieje orientali są nierozerwalnie związane z kotem syjamskim. Obie rasy wywodzą się z Tajlandii, gdzie smukłe, krótkowłose koty ceniono od stuleci. Choć syjamskie colour-pointy zdobyły popularność na Zachodzie już pod koniec XIX w., zwierzęta o podobnej sylwetce, lecz jednolitym umaszczeniu, istniały równolegle.
Po II wojnie światowej brytyjscy hodowcy, chcąc odtworzyć pogłowie i poszerzyć pulę genów, krzyżowali syjamy z rosyjskim niebieskim, abisyńskim, brytyjskim krótkowłosym i kotami domowymi. Celem było zachowanie wyrafinowanej sylwetki, klinowatej głowy i dużych uszu, ale wprowadzanie nowych, jednolitych kolorów, dymnych oraz tabby.
Pierwszą barwą, która zwróciła uwagę, był czekoladowy Havana Brown. W 1956 r. opisano standard „orientala jednolitego”, a nazwa podkreśliła orientalne korzenie i różnicę wobec syjamów colour-point. W 1977 r. CFA uznała rasę. W części organizacji (np. TICA) koty syjamskie, balijskie (kot balijski), orientalne krótkowłose i długowłose tworzą wspólną grupę Siamese Breed Group.
Dziś kot orientalny krótkowłosy jest popularny na całym świecie. Zachwyca elegancją, wyrazistym charakterem i paletą ponad 300 odmian barwnych.
Wygląd – standard rasy
Oriental to prawdziwe dzieło natury i selekcji: smukły, gibki, a przy tym muskularny. Średniej wielkości, ale o wydłużonym ciele – sprawia wrażenie ciągłej elegancji.
- Tułów: Długi, „rurkowaty”, umięśniony bez masywności; grzbiet prosty, brzuch podciągnięty.
- Głowa: Długi klin zwężający się od nosa ku uszom; czoło lekko wypukłe; pysk wąski; nos prosty, bez stopu; broda mocna.
- Uszy: Bardzo duże, szerokie u podstawy, ostre na końcach, szeroko rozstawione – nadają „elfi” wygląd.
- Oczy: Migdałowe, nieco skośne; żywozielone, z wyjątkiem białych kotów (mogą mieć niebieskie lub różnooczne) i colour-pointów (zawsze niebieskie).
- Kończyny: Długie i smukłe; tylne nieco dłuższe; łapki małe, owalne.
- Ogon: Bardzo długi, cienki jak bicz.
- Sierść: Bardzo krótka, jedwabista, przylegająca; brak podszerstka podkreśla linię ciała.
Umaszczenia
Różnorodność kolorów to wizytówka rasy. W przeciwieństwie do syjamów z jednym tylko colour-pointem orientale mogą poszczycić się szeroką paletą:
- Jednolite (solid): czarne, niebieskie, czekoladowe (havana), liliowe, cinnamon, fawn, czerwone, kremowe, białe.
- Smoke: biały rdzeń włosa, barwna końcówka – efekt dymu.
- Shaded/Chinchilla: większa biała część włosa, jedynie końcówka zabarwiona.
- Tabby: mackerel, spotted, classic (blotched), ticked na dowolnym kolorze bazowym.
- Bicolour: biel z dowolnym kolorem jednolitym lub tabby.
- Tortie: nieregularne plamy czerni/niebieskiego/czekolady/lilac/cinnamon/fawn z czerwienią czy kremem; także torbie (tortie + tabby).
- Pointed: Dopuszczalne w części organizacji – ciało jasne, ciemne znaczenia i niebieskie oczy.
Każdy oriental jest przez to niepowtarzalny, choć sylwetka i temperament pozostają wspólne.
