Oryginalna nazwa rasy: Siamese
Kot syjamski to nie tylko zwierzę domowe, to prawdziwa osobowość z wielowiekową historią, wyrafinowanym wyglądem i niezwykłą inteligencją. Ta pochodząca ze starożytnego Syjamu (dzisiejsza Tajlandia) rasa podbiła serca miłośników kotów na całym świecie dzięki swojej elegancji, wdziękowi oraz niezwykle towarzyskiemu, choć wymagającemu, charakterowi; więcej na ten temat przeczytasz na Tvaryny. Koty syjamskie uwielbiają być w centrum uwagi, aktywnie komunikują się ze swoimi opiekunami za pomocą charakterystycznego głosu i źle znoszą samotność. Znane są z silnego przywiązania do jednej osoby, zazdrosnego stosunku do uwagi „swojego” człowieka oraz bystrego umysłu, który czasami może prowadzić do nieoczekiwanych psot. Opieka nad kotem syjamskim wymaga zrozumienia jego unikalnych potrzeb, gotowości do poświęcania mu dużej ilości czasu oraz stworzenia atmosfery miłości i szacunku.
Kot syjamski: krótki przegląd rasy
Kot syjamski: krótki przegląd rasy · 16
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Pochodzenie | Tajlandia (dawniej Syjam) |
| Czas powstania rasy | Rasa starożytna, pierwsze wzmianki datowane na XIV wiek |
| Uznanie przez standardy | CFA, TICA, FIFe, WCF i inne |
| Długość życia | 15–20 lat, czasem dłużej |
| Wielkość | Średnia |
| Waga | Kocury: 4–6 kg, Kotki: 3–5 kg |
| Wysokość w kłębie | Około 25–30 cm |
| Typ sierści | Krótka, cienka, gęsto przylegająca, bez podszerstka |
| Umaszczenie | Colorpoint (jasne ciało z ciemnymi znaczeniami na pyszczku, uszach, łapach i ogonie). Uznane umaszczenia: seal point, blue point, chocolate point, lilac point i inne warianty. |
| Oczy | Migdałowate, jaskrawoniebieskie, o głębokim, nasyconym kolorze |
| Temperament | Aktywny, inteligentny, ciekawski, społeczny, „gadatliwy”, oddany, wymagający, czasem zazdrosny |
| Potrzeba pielęgnacji | Niska (sierść), wysoka (uwaga i komunikacja) |
| Linienie | Umiarkowane |
| Aktywność | Wysoka |
| Kompatybilność z dziećmi | Dobra, pod warunkiem delikatnego traktowania przez dzieci |
| Kompatybilność z innymi zwierzętami | Może być skomplikowana, zwłaszcza z innymi kotami; najlepiej zapoznawać od małego |
Ciekawostki o kotach syjamskich
Królewskie pochodzenie: Koty syjamskie były ulubieńcami rodziny królewskiej Tajlandii i uważano je za tak cenne, że ich kradzież karano śmiercią.
Umaszczenie „termoczułe”: Unikalne umaszczenie colorpoint jest wynikiem mutacji genetycznej związanej z temperaturą. Enzym odpowiedzialny za produkcję ciemnego pigmentu jest aktywny tylko w niższych temperaturach. Dlatego najcieplejsze części ciała (tułów) pozostają jasne, a chłodniejsze (kończyny, uszy, ogon, pyszczek) ciemnieją. Kocięta rodzą się białe, ponieważ w łonie matki temperatura jest równomiernie wysoka.
Legenda o zezie i załamku ogona: Starożytna legenda wyjaśnia zez i załomek ogona, które kiedyś często występowały u syjamów. Według niej, syjamskie księżniczki podczas kąpieli wieszały swoje cenne pierścienie na ogonach kotów-stróżów. Aby nie zgubić pierścieni, koty zawiązywały ogony w supeł (stąd załomek) i tak pilnie strzegły kosztowności, że ich oczy zezowały. W rzeczywistości są to cechy genetyczne, które współcześni hodowcy starają się wyeliminować.
Syjamy w Białym Domu: Pierwszym kotem syjamskim oficjalnie mieszkającym w Białym Domu w USA był kot o imieniu Siam, podarowany prezydentowi Rutherfordowi Hayesowi przez amerykańskiego konsula w Bangkoku w 1878 roku.
Gwiazdy filmowe: Koty syjamskie często pojawiają się w filmach i kreskówkach, zazwyczaj przedstawiane jako sprytne, eleganckie, ale czasem i podstępne postacie. Najbardziej znanym przykładem jest para Si i Am z kreskówki Disneya „Zakochany kundel” (1955).
Podstawa dla innych ras: Koty syjamskie stały się podstawą do wyhodowania wielu innych popularnych ras, takich jak kot orientalny krótkowłosy (który ma taką samą budowę ciała, ale całkowicie zabarwioną sierść), balijski (długowłosy syjam), himalajski (krzyżówka kota syjamskiego i perskiego) oraz inne.
Niezwykły głos: Głos kota syjamskiego często porównywany jest do płaczu dziecka. Jest głośny, niski i bardzo wyrazisty.
