Kot syjamski

Historia kotów syjamskich sięga zamierzchłych czasów, owiana jest legendami i królewskim przepychem Starożytnego Syjamu. Pierwsze pisemne wzmianki i wizerunki kotów o charakterystycznym umaszczeniu colorpoint można znaleźć w tajskim manuskrypcie „Tamra Maew” („Księga Wierszy o Kotach”), datowanym na okres Ayutthaya (1351-1767 n.e.). Koty te uważano za święte zwierzęta, mieszkały w buddyjskich świątyniach i pałacach rodziny królewskiej. Wysoko je ceniono za niezwykły wygląd – jasne ciało, ciemne „znaczenia” na kończynach, ogonie, uszach i pyszczku oraz, oczywiście, za głębokie niebieskie oczy, które według legend miały zdolność widzenia dusz.

Wierzono, że koty syjamskie towarzyszą duszom zmarłych członków rodziny królewskiej w zaświaty. Gdy umierał szlachetnie urodzony Syjamczyk, jednego z jego kotów przenoszono do świątyni, gdzie żył w luksusie do końca swoich dni, otoczony opieką mnichów wierzących, że dusza zmarłego przeniosła się do tego kota. Wywóz tych kotów poza granice Syjamu był surowo zabroniony pod karą śmierci, co tylko dodawało im aury tajemniczości i ekskluzywności.

Sytuacja zmieniła się dopiero w drugiej połowie XIX wieku. W 1871 roku pierwsze koty syjamskie zostały zaprezentowane na wystawie w Kryształowym Pałacu w Londynie, gdzie wywołały prawdziwą furorę swoim egzotycznym wyglądem, choć spotkały się z mieszanymi opiniami – niektórzy nazywali je „nienaturalnymi, koszmarnymi kotami”. W 1884 roku brytyjski konsul w Bangkoku, Owen Gould, otrzymał w prezencie od króla Syjamu parę kotów – Pho i Mia. Ich kocięta, urodzone już w Wielkiej Brytanii, stały się podstawą zachodniej populacji kotów syjamskich.

Z czasem wygląd kotów syjamskich w Europie i Ameryce uległ zmianom dzięki pracy hodowlanej. Hodowcy dążyli do podkreślenia elegancji rasy, co doprowadziło do powstania współczesnego typu kota syjamskiego – o bardziej wydłużonym, smukłym ciele, klinowatej głowie, dużych uszach i cienkim ogonie. Warto zaznaczyć, że istnieje również kot tajski, czyli syjamski starego typu, który zachował bardziej zaokrąglone kształty ciała i głowy, charakterystyczne dla pierwszych importowanych zwierząt. Dziś oba typy mają swoich zwolenników, choć oficjalny standard większości organizacji felinologicznych opisuje właśnie współczesny, wyrafinowany typ kota syjamskiego.

Współczesny kot syjamski to wcielenie elegancji i gracji. Jego wygląd jest harmonijny i wyrafinowany, z długimi, smukłymi liniami.

• Ciało: Średniej wielkości, długie, cylindryczne, muskularne, ale przy tym bardzo gibkie i eleganckie. Ramiona i biodra kontynuują linie ciała. Brzuch podciągnięty.
• Głowa: Ma kształt długiego, zwężającego się klina, który zaczyna się od nosa i prosto rozchodzi się do czubków uszu, tworząc trójkąt. Profil prosty lub z lekkim załamaniem. Czaszka płaska lub lekko wypukła. Pyszczek smukły, wyrafinowany. Podbródek średniej wielkości, tworzy pionową linię z czubkiem nosa.
• Uszy: Bardzo duże, szerokie u nasady, zaostrzone na końcach. Są niejako przedłużeniem linii klina głowy.
• Oczy: Migdałowatego kształtu, średniej wielkości, osadzone pod kątem zgodnie z liniami klina głowy. Kolor oczu – wyłącznie jaskrawoniebieski, nasycony; im głębszy i jaskrawszy, tym lepiej. Każdy inny kolor oczu jest cechą dyskwalifikującą.
• Nogi i łapy: Nogi długie, smukłe, proporcjonalne do ciała. Tylne nogi nieco dłuższe od przednich. Łapy małe, owalne.
• Ogon: Bardzo długi, cienki u nasady, równomiernie zwężający się ku zaostrzonemu końcowi (batogowaty). Nie powinien mieć załamań ani węzłów.
• Sierść: Bardzo krótka, cienka, błyszcząca, jedwabista w dotyku, ściśle przylegająca do ciała. Ważną cechą jest brak podszerstka, co czyni je wrażliwymi na zimno.
• Umaszczenie (Colorpoint): To unikalna cecha rasy. Podstawowy kolor ciała jest jasny (od białego po kremowy lub beżowy), a ciemniejsze znaczenia (pointy) znajdują się na chłodniejszych częściach ciała: pyszczku (maska), uszach, nogach i ogonie. Kontrast między podstawowym kolorem ciała a pointami powinien być wyraźny. Kocięta rodzą się całkowicie białe, a pointy pojawiają się stopniowo w ciągu pierwszych tygodni i miesięcy życia. Temperatura otoczenia wpływa na intensywność umaszczenia: w chłodzie sierść ciemnieje. Główne uznane umaszczenia pointów:
  • Seal point (foczy): Klasyczny wariant. Ciało od blado płowego do kremowego, pointy głęboko brązowo-czarne.
  • Blue point (niebieski): Ciało błękitno-białe, chłodne, pointy szaro-niebieskie.
  • Chocolate point (czekoladowy): Ciało w kolorze kości słoniowej, pointy w ciepłym, mleczno-czekoladowym kolorze.
  • Lilac point (liliowy): Ciało białe (magnolia), pointy mroźno szaro-różowe.
  • Inne warianty: istnieją również red point, cream point, tortie point (z szylkretowym wzorem na pointach), lynx point (z pręgowanym wzorem na pointach) i inne, choć uznanie tych umaszczeń może się różnić w różnych systemach felinologicznych.

Charakter kota syjamskiego jest równie wyrazisty i niezapomniany, co jego wygląd. To nie jest rasa, która będzie niezauważalnie drzemać na parapecie przez cały dzień. Syjamy to niezwykle społeczne, aktywne i „gadatliwe” koty, które pragną być pełnoprawnymi członkami rodziny i uczestniczyć we wszystkich jej sprawach.

• Towarzyskość i potrzeba uwagi: Koty syjamskie są bardzo zorientowane na człowieka. Silnie przywiązują się do swoich opiekunów, często wybierając jednego członka rodziny jako „swoją” osobę, której ofiarowują całe swoje oddanie. Źle znoszą samotność i mogą cierpieć na lęk separacyjny, jeśli pozostają same na długo. Te koty potrzebują stałej komunikacji, pieszczot i zabaw.
• „Gadatliwość”: Syjamy są znane ze swojego głośnego i wyrazistego głosu. Używają szerokiej gamy dźwięków – od delikatnego mruczenia po wymagające miauczenie, przypominające płacz dziecka – do komunikowania się ze swoimi opiekunami i wyrażania swoich potrzeb oraz pragnień. Bądź przygotowany na ciągłe „rozmowy” ze swoim pupilem.
• Inteligencja i ciekawość: To bardzo mądre koty. Szybko się uczą, łatwo opanowują sztuczki, mogą nauczyć się chodzić na smyczy, a nawet otwierać drzwi czy szafki. Ich ciekawość nie zna granic, dlatego ważne jest zapewnienie im bezpiecznego środowiska i wystarczającej liczby bodźców umysłowych (interaktywne zabawki, łamigłówki).
• Aktywność i figlarność: Koty syjamskie zachowują figlarność przez całe życie. Potrzebują przestrzeni do biegania, skakania i zabaw. Zapewnij im dostęp do drapaków, tuneli, wędek i piłeczek. Regularne sesje zabaw pomogą skierować ich energię w pokojowe tory.
• Wymagający i uparty charakter: Syjam zawsze wie, czego chce, i będzie wytrwale do tego dążył. Mogą być dość uparte i wymagające. Potrzebują opiekuna, który potrafi ustalić jasne granice, ale jednocześnie będzie traktował kota z szacunkiem i cierpliwością. Niesprawiedliwe kary lub grubiaństwo Syjamy zapamiętują na długo.
• Zazdrość i stosunek do innych zwierząt: Ze względu na silne przywiązanie do opiekuna, koty syjamskie mogą być zazdrosne. Nie zawsze dobrze dogadują się z innymi kotami czy psami, zwłaszcza jeśli te pojawiły się w domu później. Najlepiej zapoznawać Syjama z innymi zwierzętami we wczesnym wieku. Mogą być dominujące i dążyć do zajęcia nadrzędnej pozycji. Podobnie jak koty birmańskie, potrafią stworzyć silną więź, ale ich potrzeba bycia w centrum uwagi może być większa.

Ogólnie rzecz biorąc, kot syjamski to wspaniały towarzysz dla osób, które są gotowe poświęcić mu dużo uwagi, cenią aktywną komunikację z pupilem i szukają nie tylko pięknego zwierzęcia, ale prawdziwego przyjaciela o wyrazistej indywidualności.

Koty syjamskie są ogólnie uważane za długowieczne wśród ras kotów, często osiągając wiek 15-20 lat, a nawet więcej przy odpowiedniej opiece. Jednak, podobnie jak wiele innych ras czystorasowych, mają genetyczne predyspozycje do pewnych schorzeń. Ważne jest, aby wiedzieć o tych potencjalnych problemach, aby móc je w porę wykryć lub im zapobiec.

Ogólna profilaktyka obejmuje:

• Regularne wizyty u weterynarza: Coroczne (a dla starszych kotów – co 6 miesięcy) badania, w tym analizy krwi i moczu, pomogą wykryć problemy na wczesnym etapie.
• Szczepienia i odrobaczanie: Przestrzeganie harmonogramu szczepień i zabiegów przeciwpasożytniczych.
• Zbilansowane żywienie: Wysokiej jakości karma, dostosowana do wieku i stanu zdrowia kota.
• Kontrola wagi: Nadwaga zwiększa ryzyko wielu chorób.
• Komfort psychiczny: Minimalizacja stresu, wystarczająca ilość uwagi i aktywności.

Pielęgnacja kota syjamskiego nie jest zbyt skomplikowana, zwłaszcza jeśli chodzi o sierść, ale wymaga uwagi na pewne aspekty higieny i zapewnienia komfortowych warunków życia.

• Pielęgnacja sierści: Krótka, jedwabista sierść syjamów bez podszerstka nie ma tendencji do kołtunienia się i wymaga minimalnej pielęgnacji. Wystarczy czesać kota raz w tygodniu gumową szczotką lub rękawicą, aby usunąć martwe włosy i stymulować krążenie. W okresie linienia (zwykle wiosną i jesienią) można to robić nieco częściej. Kąpać syjamy należy tylko w razie potrzeby, na przykład przed wystawą lub przy silnym zabrudzeniu, ponieważ same doskonale dbają o swoją czystość.
• Pielęgnacja zębów: Syjamy są podatne na problemy stomatologiczne, dlatego regularne mycie zębów jest bardzo ważne. Idealnie, zęby należy myć specjalną pastą i szczoteczką dla kotów kilka razy w tygodniu. Do tej procedury najlepiej przyzwyczajać od kocięctwa. Pomocne będą również suche karmy i przysmaki wspomagające czyszczenie zębów oraz regularne kontrole u weterynarza.
• Pielęgnacja uszu: Regularnie (raz na tydzień-dwa) sprawdzaj uszy pod kątem brudu, nadmiaru woskowiny lub oznak zapalenia (zaczerwienienie, nieprzyjemny zapach). Czyścić uszy należy tylko w razie potrzeby, używając specjalnego płynu do czyszczenia uszu kotów i wacików lub gazików. Nie używaj patyczków higienicznych, aby nie uszkodzić błony bębenkowej.
• Pielęgnacja oczu: Migdałowate oczy syjamów zwykle nie wymagają specjalnej pielęgnacji. Niewielkie przezroczyste lub brązowawe wydzieliny w kącikach oczu są normą, można je delikatnie usuwać wilgotną, niepylącą chusteczką lub wacikiem zwilżonym w ciepłej przegotowanej wodzie lub specjalnym płynie do oczu. Jeśli wydzielina jest obfita, ropna lub oczy są zaczerwienione – natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.
• Przycinanie pazurów: Przycinaj końcówki pazurów co 2-3 tygodnie za pomocą specjalnych cążków dla kotów. Pomoże to zapobiec wrastaniu pazurów i ochroni twoje meble.
• Kuweta: Kuweta zawsze powinna być czysta. Koty syjamskie są bardzo czyste i mogą odmówić korzystania z brudnej toalety. Ważne jest, aby wybrać żwirek, który spodoba się twojemu kotu.
• Komfort i bezpieczeństwo: Ponieważ syjamy nie mają podszerstka, są wrażliwe na zimno i przeciągi. Upewnij się, że twój pupil ma ciepłe miejsce do spania, z dala od okien i drzwi w chłodne pory roku. Zadbaj również o bezpieczeństwo: syjamy są ciekawskie i aktywne, dlatego okna powinny być wyposażone w siatki „antykocie”, a niebezpieczne przedmioty i substancje – bezpiecznie schowane.

Wysoka inteligencja i chęć interakcji z człowiekiem czynią koty syjamskie bardzo zdolnymi do nauki. Jednak ich niezależna i czasem uparta natura wymaga specjalnego podejścia.

• Pozytywne wzmocnienie: Najskuteczniejszą metodą szkolenia syjama jest pozytywne wzmocnienie. Używaj przysmaków, pochwał i pieszczot do nagradzania pożądanego zachowania. Nigdy nie krzycz na kota i nie stosuj kar fizycznych – to tylko przestraszy zwierzę, zniszczy zaufanie i może sprowokować agresję lub niepożądane zachowanie. Syjamy są bardzo wrażliwe na nastrój opiekuna i dobrze reagują na łagodny ton.
• Krótkie i ciekawe sesje: Treningi powinny być krótkie (5-10 minut) i postrzegane przez kota jako zabawa. Powtarzaj komendy regularnie, ale nie doprowadzaj kota do znudzenia. Używaj zabawek, aby uczynić proces nauki bardziej ekscytującym.
• Czego można nauczyć: Syjamy można nauczyć podstawowych komend („do mnie”, „siad”), przynoszenia zabawek, chodzenia na smyczy, korzystania z kuwety i drapaka. Ich inteligencja pozwala na opanowanie również bardziej skomplikowanych sztuczek.
• Socjalizacja: Wczesna socjalizacja jest bardzo ważna dla kotów syjamskich, zwłaszcza jeśli planujesz trzymać inne zwierzęta lub w domu są dzieci. Zapoznawaj kociaka z różnymi ludźmi, dźwiękami i sytuacjami w pozytywny sposób. Pomoże to wychować pewnego siebie i zrównoważonego kota. Przyzwyczajaj do brania na ręce, przeglądania uszu, zębów i przycinania pazurów od małego.
• Rozwiązywanie problemów behawioralnych: Jeśli pojawiają się problemy (np. drapanie mebli, znaczenie terenu), szukaj przyczyny takiego zachowania (nuda, stres, problemy medyczne) i staraj się ją wyeliminować. Zaproponuj alternatywę (drapaki, więcej zabaw), wzbogać środowisko, zasięgnij porady weterynarza lub zoopsychologa.

Pamiętaj, że cierpliwość, konsekwencja i szacunek dla indywidualności twojego kota syjamskiego to klucz do udanego wychowania i harmonijnych relacji.

Prawidłowe żywienie to gwarancja zdrowia i długowieczności twojego syjamskiego ulubieńca. Syjamy to aktywne koty o szybkim metabolizmie, ale mają również skłonność do pewnych chorób (np. wątroby), co wymaga uważnego podejścia do wyboru diety. Podobnie jak inne rasy, na przykład kot rosyjski niebieski, potrzebują diety bogatej w białko.

• Wysokiej jakości białko: Podstawą diety kota syjamskiego powinno być wysokiej jakości białko zwierzęce (mięso, drób, ryby). Jest ono niezbędne do utrzymania masy mięśniowej i energii. Wybieraj karmy, w których składniki mięsne znajdują się na pierwszym miejscu na liście składu.
• Rodzaj żywienia: Możesz wybrać karmienie gotowymi karmami przemysłowymi (suchymi i mokrymi) lub naturalnym jedzeniem.
  • Karmy przemysłowe: To wygodna i zbilansowana opcja. Wybieraj karmy klasy premium, super premium lub holistyczne. Zawierają one wszystkie niezbędne składniki odżywcze, witaminy i minerały w odpowiednich proporcjach. Istnieją linie karm opracowane specjalnie dla kotów syjamskich lub dla aktywnych kotów. Łączenie karmy suchej i mokrej pomaga utrzymać bilans wodny i jest profilaktyką kamicy moczowej.
  • Żywienie naturalne: Jeśli wybierzesz tę drogę, dieta musi być starannie zbilansowana przez dietetyka weterynaryjnego. Powinna obejmować chude mięso (wołowina, kurczak, indyk), podroby (serce, wątroba – w ograniczonej ilości), produkty mleczne fermentowane (chudy twaróg, kefir – jeśli kot dobrze je toleruje), warzywa (marchew, cukinia, dynia – gotowane lub surowe, rozdrobnione), niewielką ilość kasz (ryż, kasza gryczana). Kategorycznie zabronione jest podawanie jedzenia ze stołu opiekuna (słone, wędzone, smażone, słodkie, kości). Przy żywieniu naturalnym konieczne jest dodatkowe podawanie kompleksów witaminowo-mineralnych.
• Częstotliwość karmienia: Dorosłe koty zazwyczaj karmi się 2 razy dziennie. Kocięta karmi się częściej – 3-5 razy dziennie, w zależności od wieku. Ważne jest przestrzeganie zalecanych norm karmienia, podanych na opakowaniu karmy lub obliczonych przez weterynarza, aby uniknąć przekarmienia i otyłości.
• Woda: Kot zawsze powinien mieć dostęp do świeżej, czystej wody pitnej. Jest to szczególnie ważne przy karmieniu suchą karmą. Wiele kotów preferuje wodę bieżącą, dlatego można zakupić specjalną fontannę do picia.
• Specjalne potrzeby: Uwzględniaj wiek, poziom aktywności, stan zdrowia (sterylizacja, choroby przewlekłe) swojego kota przy wyborze diety. Istnieją specjalistyczne diety lecznicze, które są przepisywane przez weterynarza przy określonych schorzeniach (np. przy problemach z nerkami, wątrobą, alergiach).
• Niezalecane produkty: Pełne mleko (wiele dorosłych kotów ma nietolerancję laktozy), surowa ryba (zwłaszcza rzeczna), wieprzowina, kości rurkowe, czekolada, cebula, czosnek, winogrona, rodzynki – te produkty mogą być szkodliwe lub nawet toksyczne dla kotów.

Zanim zdecydujesz się na kota syjamskiego, ważne jest, aby rozważyć wszystkie „za” i „przeciw”, aby zrozumieć, czy ta rasa jest odpowiednia właśnie dla Ciebie.

Królewskie pochodzenie: Koty syjamskie były ulubieńcami rodziny królewskiej Tajlandii i uważano je za tak cenne, że ich kradzież karano śmiercią.

Umaszczenie „termoczułe”: Unikalne umaszczenie colorpoint jest wynikiem mutacji genetycznej związanej z temperaturą. Enzym odpowiedzialny za produkcję ciemnego pigmentu jest aktywny tylko w niższych temperaturach. Dlatego najcieplejsze części ciała (tułów) pozostają jasne, a chłodniejsze (kończyny, uszy, ogon, pyszczek) ciemnieją. Kocięta rodzą się białe, ponieważ w łonie matki temperatura jest równomiernie wysoka.

Legenda o zezie i załamku ogona: Starożytna legenda wyjaśnia zez i załomek ogona, które kiedyś często występowały u syjamów. Według niej, syjamskie księżniczki podczas kąpieli wieszały swoje cenne pierścienie na ogonach kotów-stróżów. Aby nie zgubić pierścieni, koty zawiązywały ogony w supeł (stąd załomek) i tak pilnie strzegły kosztowności, że ich oczy zezowały. W rzeczywistości są to cechy genetyczne, które współcześni hodowcy starają się wyeliminować.

Syjamy w Białym Domu: Pierwszym kotem syjamskim oficjalnie mieszkającym w Białym Domu w USA był kot o imieniu Siam, podarowany prezydentowi Rutherfordowi Hayesowi przez amerykańskiego konsula w Bangkoku w 1878 roku.

Gwiazdy filmowe: Koty syjamskie często pojawiają się w filmach i kreskówkach, zazwyczaj przedstawiane jako sprytne, eleganckie, ale czasem i podstępne postacie. Najbardziej znanym przykładem jest para Si i Am z kreskówki Disneya „Zakochany kundel” (1955).

Podstawa dla innych ras: Koty syjamskie stały się podstawą do wyhodowania wielu innych popularnych ras, takich jak kot orientalny krótkowłosy (który ma taką samą budowę ciała, ale całkowicie zabarwioną sierść), balijski (długowłosy syjam), himalajski (krzyżówka kota syjamskiego i perskiego) oraz inne.

Niezwykły głos: Głos kota syjamskiego często porównywany jest do płaczu dziecka. Jest głośny, niski i bardzo wyrazisty.

Czy to prawda, że koty syjamskie są agresywne?
To rozpowszechniony mit. Współczesne koty syjamskie, hodowane z naciskiem na dobry temperament, nie są z natury agresywne. Mogą być wymagające, zazdrosne i bronić swojego terytorium lub opiekuna, ale przy odpowiednim wychowaniu, socjalizacji oraz zaspokojeniu ich potrzeb uwagi i aktywności, są to kochający i oddani towarzysze. Agresja częściej jest wynikiem strachu, stresu, bólu lub niewłaściwego traktowania przez człowieka.

Czy koty syjamskie nadają się dla rodzin z dziećmi?
Tak, koty syjamskie mogą dobrze dogadywać się z dziećmi, zwłaszcza jeśli dorastają razem. Ważne jest, aby nauczyć dzieci szacunku do kota, nie przeszkadzać mu podczas snu czy jedzenia, nie ciągnąć za ogon i bawić się ostrożnie. Ze względu na swoją aktywność i figlarność, syjamy mogą stać się wspaniałymi towarzyszami dla starszych, odpowiedzialnych dzieci. Jednak ich głośność i potrzeba uwagi mogą być wyzwaniem dla rodzin z bardzo małymi dziećmi.

Czy koty syjamskie mocno linieją?
Nie, linienie u kotów syjamskich jest umiarkowane. Ponieważ mają krótką sierść bez podszerstka, ilość wypadającej sierści jest znacznie mniejsza niż u wielu innych ras. Regularne wyczesywanie raz w tygodniu pomaga kontrolować ten proces.

Czy można zostawiać kota syjamskiego samego w domu na cały dzień?
Koty syjamskie źle znoszą samotność. Jeśli pracujesz na pełen etat i nikogo nie ma w domu, syjam może się nudzić, odczuwać stres i rozwinąć niepożądane zachowania (nadmierna wokalizacja, niszczenie, znaczenie terenu). Jeśli jednak jesteś zmuszony zostawiać kota samego, zapewnij mu dużo zabawek (w tym interaktywnych), dostęp do okna do obserwacji, być może towarzysza (innego kota lub psa, z którym dobrze się dogaduje). Rozważ opcję posiadania dwóch syjamów razem – będą się nawzajem zabawiać.

Ile kosztuje kocię kota syjamskiego?
Cena kocięcia kota syjamskiego może się znacznie różnić w zależności od rodowodu, klasy kocięcia (pet, breed, show), reputacji hodowli i regionu. Średnio kocię klasy pet (ulubieniec domowy bez praw hodowlanych) może kosztować od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Kocięta klasy show o wybitnych cechach rasowych kosztują znacznie więcej. Ważne jest, aby kupować kocię od odpowiedzialnego hodowcy, który dba o zdrowie i socjalizację zwierząt.

Czy koty syjamskie potrzebują specjalnej opieki zimą?
Tak, z powodu braku podszerstka syjamy są wrażliwe na zimno. Zimą upewnij się, że w domu nie ma przeciągów, a kot ma ciepłe miejsce do spania (legowisko z kocem, domek). Nie pozwalaj kotu długo przebywać na zimnym balkonie czy parapecie. Jeśli w mieszkaniu jest chłodno, można używać specjalnych ubranek dla kotów, choć wiele syjamów ich nie lubi.

Czym różni się kot syjamski od tajskiego?
Chociaż obie rasy pochodzą z Tajlandii i mają umaszczenie colorpoint oraz niebieskie oczy, różnią się typem budowy ciała i głowy. Współczesny kot syjamski ma bardzo smukłe, długie, szczupłe ciało, klinowatą głowę z dużymi uszami i długi, cienki ogon. Kot tajski (lub syjamski starego typu) ma mocniejszą, bardziej zaokrągloną budowę ciała, głowę w kształcie „jabłka” lub zmodyfikowanego klina z mniejszymi uszami oraz ogon średniej długości. Kot tajski uważany jest za bliższego oryginalnym kotom importowanym z Syjamu.