Charakter: temperament i zachowanie cesarza
Mimo stuleci europejskiej historii rasy, pekińczyki wciąż pamiętają luksusy pałacu cesarskiego i pełne szacunku traktowanie przez sługi. Ta pamięć genetyczna kształtuje ich unikalny temprament.
Do twojego domu taki pupil wejdzie jak gospodarz i będzie wymagał odpowiedniego traktowania. To nie jest pies, który będzie przynosił ci kapcie (chyba że sam tego zechce). On jest obserwatorem, filozofem i strażnikiem swojej prywatnej przestrzeni.
Relacje z rodziną i dziećmi
Pekińczyk wybiera sobie jednego lub dwóch ulubieńców w rodzinie, których obdarza bezgranicznym oddaniem. Przyjazne nastawienie pekińczyka do dzieci nie oznacza jednak, że uzna pierwszeństwo ich pragnień i potrzeb. Jeśli dziecko pociągnie go za sierść lub obudzi podczas snu, pies może warknąć. Dlatego ta rasa lepiej nadaje się dla rodzin ze starszymi dziećmi lub osób starszych, które mogą poświęcić psu maksimum uwagi.
Cechy zachowania
Jeśli spróbujesz wychować cesarskiego malucha za pomocą sztywnych ograniczeń, pokaże on swoje oburzenie, robiąc bałagan w mieszkaniu lub ostentacyjnie ignorując komendy. Na miłość i oddanie pekińczyka trzeba sobie zasłużyć. Są bardzo zazdrosne. Pojawienie się w domu innego zwierzęcia może wywołać u pekińczyka prawdziwą depresję lub agresję, jeśli poczuje, że poświęca mu się mniej uwagi. Jednak przy odpowiednim zapoznaniu mogą tolerować inne zwierzaki, zwłaszcza jeśli te uznają zwierzchnictwo pekińczyka.
Szkolenie i socjalizacja: kto kogo?
Szkolenie tak dumnego i upartego Chińczyka jest dosyć trudne, jest on bowiem przekonany o słuszności własnej, a nie twojej woli i przywództwa. Pekińczyk nie służy - on współpracuje (i to, jeśli ma akurat nastrój). Wychowanie należy rozpocząć jak najwcześniej, stosując ostrożne podejście do krnąbrnego ulubieńca.
Kluczowe zasady pracy z pekińczykiem:
- Zero przymusu. Surowa tresura i ostre metody, krzyk i brutalne traktowanie - wszystko to tylko zaszkodzi procesowi wychowawczemu. Pies po prostu zamknie się w sobie lub zacznie gryźć.
- Motywacja pokarmowa. Pekińczyki kochają jeść. Wykorzystaj to. Za smaczny kąsek wykona „Siad”, ale prawdopodobnie zastanowi się nad tym przez kilka sekund.
- Krótkie sesje. Tym psom szybko nudzi się monotonia. 5–10 minut treningu to maksimum.
- Socjalizacja. Zapoznawaj szczeniaka z innymi psami i ludźmi, aby nie wyrósł na agresywnego „domowego tyrana”.
Sukces w szkoleniu może zapewnić tylko spokojny głos i łagodne zachowanie właściciela. Nie oczekuj od niego wykonywania komend za pierwszym razem, jak od owczarka. Jeśli pekińczyk podszedł do ciebie na komendę „Do mnie” - to już wielkie zwycięstwo.
Zalety i wady rasy
Zanim podejmiesz ostateczną decyzję, rozważ wszystkie „za” i „przeciw”.
| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Idealnie nadaje się do trzymania w mieszkaniu. | Silne linienie, sierść będzie wszędzie. |
| Nie wymaga długich, aktywnych spacerów (pasuje dla mniej aktywnych osób). | Chrapanie i sapanie z powodu budowy kufy. |
| Oddany obrońca, ma dobre cechy stróżujące (informuje o obcych). | Uparty charakter, trudno poddaje się tresurze. |
| Efektowny wygląd, który budzi zachwyt. | Droga pielęgnacja (grooming, kosmetyki, leczenie). |
| Schludny z natury. | Zazdrosny, może nie dogadywać się z dziećmi. |
