Ogólny opis i wzorzec rasy Petit Basset Griffon Vendéen
Petit Basset Griffon Vendéen to krzepki pies o dumnej postawie, szorstkiej sierści i przyjaznym, ciekawskim spojrzeniu. Jego wygląd w pełni odzwierciedla jego przeznaczenie: bycie niestrudzonym myśliwym w gęstych zaroślach. Mimo krótkich łap jest bardzo ruchliwy i wytrzymały. Często opisuje się go jako „dużego psa w małym ciele”, co doskonale oddaje jego odważny i pewny siebie charakter.
Ogólny opis i wzorzec rasy Petit Basset Griffon Vendéen · 8
| Charakterystyka | Wartość |
|---|---|
| Pochodzenie | Francja, region Wandea |
| Klasyfikacja FCI | Grupa 6 (Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), Sekcja 1.3 (Małe psy gończe) |
| Rok uznania FCI | 1950 (ostateczne rozdzielenie z Grand Basset Griffon Vendéen) |
| Długość życia | 12–15 lat |
| Wysokość w kłębie | 34–38 cm (z tolerancją +/- 1 cm) |
| Waga | 14–18 kg |
| Temperament | Energetyczny, radosny, niezależny, uparty, towarzyski, wokalny |
| Wykorzystanie | Polowanie na drobną zwierzynę (królik, zając), pies do towarzystwa |
Historia powstania rasy
Historia Petit Basset Griffon Vendéen jest nierozerwalnie związana z surowymi i malowniczymi krajobrazami Wandei, nadmorskiego regionu w zachodniej Francji. Ta okolica, bogata w kolczaste zarośla, gęste lasy i kamieniste tereny, wymagała specjalnego typu psa myśliwskiego — niewysokiego, by łatwo przedzierał się przez podszycie, a jednocześnie silnego, wytrzymałego i z szorstką sierścią, która chroniłaby go przed gałęziami i złą pogodą. Właśnie tutaj narodziły się gryfony — psy o „szorstkiej sierści”.
Przodkami PBGV są większe gryfony, od których w procesie selekcji wybierano osobniki o krótszych łapach (basset). Przez długi czas mały i duży Grand Basset Griffon Vendéen były uważane za jedną rasę, a w jednym miocie mogły rodzić się zarówno większe, jak i mniejsze szczenięta. Dopiero pod koniec XIX wieku rozpoczęto celowe prace nad ich rozdzieleniem. Kluczową rolę w ukształtowaniu współczesnego typu małego basset-gryfona odegrał hodowca Paul Dezamy. To on w latach 50. XX wieku doprowadził do oficjalnego podziału ras i stworzenia odrębnego wzorca dla PBGV. Dążył do stworzenia nie tylko zmniejszonej kopii dużego basseta, ale harmonijnie zbudowanego, funkcjonalnego psa o własnych, unikalnych proporcjach. Pierwszy klub miłośników rasy został założony już w 1907 roku. Główną zdobyczą dla tych niestrudzonych myśliwych zawsze były króliki i zające, które z zapałem wypłaszały z kryjówek swoim głośnym, dzwoniącym szczekaniem.
Jak wygląda Petit Basset Griffon Vendéen: opis wyglądu
Wygląd PBGV to połączenie cech użytkowych i niepowtarzalnego uroku. To silny, suchy pies z nieco wygiętymi krótkimi kończynami i wysoko osadzonym, uniesionym szablastym ogonem. Jego wygląd emanuje pewnością siebie i gotowością do przygód.
- Głowa: Dość długa, ale nie za szeroka. Czaszka kopulasta, z wyraźnym guzem potylicznym. Stop (przejście od czoła do kufy) jest wyraźnie zaznaczony. Kufa jest kwadratowa, dłuższa od części mózgowej.
- Oczy: Duże, ciemne, o żywym i inteligentnym wyrazie. Białka oczu nie powinny być widoczne. Gęsta sierść tworzy „brwi”, które nadają spojrzeniu wyrazistości.
- Uszy: Osadzone nisko, poniżej linii oczu. Są elastyczne, wąskie, pokryte długą sierścią i zawinięte do wewnątrz, zakończone owalem. Długość uszu jest taka, że wyciągnięte do przodu sięgają do czubka nosa.
- Nos: Czarny, szeroki, z dobrze otwartymi nozdrzami, co świadczy o doskonałym węchu.
- Tułów: Grzbiet prosty i mocny. Klatka piersiowa głęboka, ale nie za szeroka, co zapewnia wytrzymałość. Lędźwie muskularne. Tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie.
- Kończyny: Przednie łapy krótkie, masywne, mogą być lekko wygięte, ale nie na tyle, by utrudniało to ruchy. Tylne kończyny silne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
- Ogon: Średniej długości, gruby u nasady i zwężający się ku końcowi. Osadzony wysoko, pies nosi go dumnie, jak szablę.
- Sierść: Szorstka, gęsta, nie za długa, z gęstym podszerstkiem. Na kufie tworzy charakterystyczne wąsy i brodę. Takie owłosienie doskonale chroni przed niepogodą i urazami podczas polowania.
- Umaszczenie: Dopuszczalne są różne warianty: biały z plamami pomarańczowymi, płowymi, szarymi (wilczymi) lub czarnymi; dwukolorowe (bicolor) lub trójkolorowe (tricolor).
