Wesoły francuski gończy na krótkich łapach: radosny, towarzyski, wytrzymały i wytrwały. Duży gryfon wandejski to kudłaty myśliwy na zająca o niewyczerpanym optymizmie; jest dobry z dziećmi i psami, ale zachowuje niezależny węch i potrzebę ruchu.
Zapalony myśliwy o arystokratycznej historii, wyhodowany do polowania na grubą zwierzynę, a jednocześnie przyjazny i oddany pupil rodzinny – taki właśnie jest Grand Basset Griffon Vendéen (GBGV). Ten kudłaty francuski gończy ma niezależny charakter, co czyni go postrachem dla małych zwierząt i wyzwaniem dla niedoświadczonych właścicieli. Grand Basset Griffon Vendéen może stać się wspaniałym przyjacielem i towarzyszem, wymaga jednak długotrwałego, konsekwentnego i cierpliwego szkolenia. Przyszli właściciele powinni być gotowi na ciągłe zapewnianie swojemu gryfonowi znacznych obciążeń fizycznych i umysłowych, ponieważ znudzony może łatwo znaleźć sobie rozrywki, które nie przypadną wam do gustu: od głośnego szczekania po ucieczkę, podkopując się pod płotem lub pokonując wysoką barierę. Więcej o tej unikalnej rasie przeczytacie na Tvaryny.
Grand Basset Griffon Vendéen: krótki przegląd rasy
Grand Basset Griffon Vendéen: krótki przegląd rasy · 10
Pochodzenie
Francja (region Wandea)
Rok uznania rasy
1950 (ostateczny standard)
Długość życia
12–14 lat
Wzrost w kłębie
Samce: 40–44 cm Samice: 39–43 cm
Waga
18–20 kg
Temperament
Niezależny, aktywny, uparty, oddany, towarzyski
Zastosowanie
Polowanie na małą i średnią zwierzynę (zając, królik, dzik), pies-towarzysz
Zapotrzebowanie na aktywność fizyczną
Bardzo wysokie
Trudność w pielęgnacji
Średnia (wymaga regularnego groomingu)
Trudność w szkoleniu
Wysoka
Ciekawostki o rasie
Nazwa rasy jest jedną z najdłuższych w świecie psów i dosłownie tłumaczy się jako „Duży niski szorstkowłosy pies z Wandei”.
Ich głośne i melodyjne szczekanie było bardzo cenne dla myśliwych, ponieważ pozwalało śledzić położenie psa w gęstych zaroślach, nawet gdy nie był widoczny.
Mimo swojej nazwy „basset” (niski), ich nogi są znacznie prostsze niż u słynnego basset hounda, co zapewnia im większą szybkość i wytrzymałość w terenie.
Grand Basset Griffon Vendéen był ulubioną rasą francuskiego króla Ludwika XII.
Przedstawiciele tej rasy brali udział w hodowli jego mniejszego krewnego, Petit Basset Griffon Vendéen, który stał się niezwykle popularny w Wielkiej Brytanii i USA.
Pielęgnacja i utrzymanie
Grand Basset Griffon Vendéen to rasa, która wymaga od właściciela uwagi i pewnych wysiłków. Pielęgnacja jest kompleksowa i obejmuje grooming, zapewnienie odpowiednich warunków utrzymania i wystarczającej aktywności fizycznej.
Grooming: pielęgnacja sierści i higiena
Szorstka sierść GBGV nie jest skłonna do intensywnego linienia, ale wymaga regularnej pielęgnacji, aby wyglądać schludnie i pełnić swoje funkcje ochronne.
Rozczesywanie: Co najmniej 1–2 razy w tygodniu sierść należy dokładnie rozczesywać twardą szczotką lub metalowym grzebieniem. Pomaga to usunąć martwe włosy, brud i zapobiec powstawaniu kołtunów, zwłaszcza na brodzie, wąsach i łapach.
Trymowanie: 2–3 razy w roku sierść wymaga profesjonalnego trymowania (wyrywania martwego włosa okrywowego). Strzyżenie gryfona maszynką jest kategorycznie odradzane, ponieważ psuje to strukturę sierści, czyni ją miękką, matową i sprawia, że traci swoje właściwości ochronne.
Kąpiel: Psa należy kąpać tylko w razie potrzeby, ponieważ częste mycie zmywa naturalną warstwę ochronną ze skóry i sierści.
Uszy: To słaby punkt rasy. Długie, zwisające uszy są słabo wentylowane, co sprzyja rozwojowi infekcji i zapaleniu ucha. Regularnie (raz w tygodniu) sprawdzaj i czyść uszy specjalnym płynem. Ważne jest również usuwanie nadmiaru sierści z kanału słuchowego dla lepszej cyrkulacji powietrza.
Pazury: Przycinaj pazury co 3–4 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie.
Warunki utrzymania i aktywność fizyczna
Jest to bardzo energiczna rasa, która absolutnie nie nadaje się do życia „na kanapie”.
Idealne warunki utrzymania to dom jednorodzinny z dużą, a co najważniejsze, solidnie ogrodzoną działką. Płot powinien być wystarczająco wysoki (nie mniej niż 1.8 metra) i wkopywany w ziemię, ponieważ gryfony to mistrzowie podkopów. Życie w mieszkaniu jest możliwe, ale tylko pod warunkiem, że właściciel jest gotów codziennie zapewnić psu długie i intensywne spacery (co najmniej 2 godziny dziennie).
Aktywność fizyczna powinna być regularna i zróżnicowana. Mogą to być długie spacery w parku lub lesie, bieganie obok roweru, wędrówki w góry. Bardzo ważne jest, aby dać im możliwość pracy nosem. Zabawy w szukanie, praca na śladzie (nosework) — to świetne obciążenie umysłowe, które sprawia, że gryfon jest szczęśliwy. Nigdy nie spuszczaj gryfona ze smyczy na nieogrodzonym terenie! Jeśli złapie zapach, instynkt weźmie górę, a on pobiegnie, ignorując wszystkie twoje komendy.
Żywienie
Zalecenia dotyczące żywienia
Zdrowie i ryzyka
Zdrowie i typowe choroby
Często zadawane pytania (FAQ) · 5
Czy Grand Basset Griffon Vendéen nadaje się dla niedoświadczonego właściciela? Nie, to nie jest najlepszy wybór dla początkującego. Ich upór, wysokie zapotrzebowanie na aktywność i silne instynkty łowieckie wymagają doświadczenia, cierpliwości i konsekwencji w wychowaniu.
Czy mocno linieją? Linienie jest umiarkowane. Regularne wyczesywanie i okresowy trymer pomagają utrzymać ilość sierści w domu pod kontrolą.
Czy mogą mieszkać w mieszkaniu? Teoretycznie tak, ale jest to bardzo trudne. Właściciel musi być gotowy poświęcić kilka godzin dziennie na aktywne spacery i treningi na zewnątrz, bez względu na pogodę. Idealne warunki to jednak dom jednorodzinny.
Jak dogadują się z kotami? Źle. Ich instynkt łowiecki jest zbyt silny. Nawet jeśli pies dorasta z kotem, nie gwarantuje to bezpieczeństwa. Większość ekspertów nie zaleca trzymania ich razem z małymi zwierzętami.
Czy potrzebują dużo kontaktu? Tak, bardzo. Są to psy stadne, które cierpią z powodu samotności. Nie są odpowiednie dla ludzi, którzy większość dnia spędzają poza domem.
Wideo o rasie
Częste pytania
Czy duży gryfon wandejski jest dobry dla rodziny?
Bardzo — to radosny, towarzyski gończy, dobry z dziećmi i innymi psami; najważniejsze to dużo ruchu i towarzystwo.
Czy łatwo go szkolić?
Umiarkowanie — jako gończy jest niezależny i łatwo rozprasza się na zapach; potrzebne są cierpliwość, motywacja i bezpieczna przestrzeń.
Czym różni się od małego gryfona wandejskiego?
Jest większy i wyższy w nogach; mały gryfon wandejski jest bardziej kompaktowy, ale usposobienie i pielęgnacja są podobne.
Podobne rasy
Mały gryfon wandejski
Wzrost 34–38 cm · Energia 4 · Dla początkujących 3
