Basset Hound

Historia rasy Basset Hound sięga korzeniami średniowiecznej Francji, gdzie mnisi z opactwa Świętego Huberta w Ardenach zajmowali się hodowlą psów gończych. To właśnie od nich, znanych jako Bloodhoundy, wywodzi się wiele współczesnych ras gończych. Słowo „basset” w języku francuskim oznacza „niski” lub „niskorosły”, co idealnie opisuje kluczową cechę tych psów. Ich niska sylwetka pozwalała myśliwym podążać za nimi pieszo, a nie konno, co było wygodne do polowania na drobną zwierzynę, taką jak króliki i borsuki, w gęstych zaroślach.

Istniało kilka typów francuskich bassetów, ale kluczową rolę w stworzeniu współczesnego Basset Hounda odegrał basset artésien normand. W latach 60. XIX wieku pierwsi przedstawiciele tej rasy zostali sprowadzeni do Anglii przez lorda Galwaya. Angielscy hodowcy byli pod wrażeniem ich zdolności roboczych i unikalnego wyglądu. Rozpoczęli ukierunkowaną pracę nad „uszlachetnieniem” rasy, dodając do puli genowej krew bloodhoundów. Dzięki temu głowa i kufa stały się bardziej masywne, skóra – bardziej pofałdowana, a charakter – jeszcze spokojniejszy i flegmatyczny.

Pierwszy standard rasy został opublikowany w Anglii w 1884 roku. Od tego momentu Basset Hound zaczął zdobywać popularność jako pies wystawowy i towarzysz. W USA rasa pojawiła się pod koniec XIX wieku i szybko zyskała miłość Amerykanów. Do dziś w niektórych stanach, takich jak Wirginia i Pensylwania, basset houndy są używane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem – do polowania. Jednak na całym świecie znane są przede wszystkim jako wspaniali członkowie rodziny.

Basset Hound to pies, którego nie da się pomylić z innym. Jego wygląd to unikalne połączenie siły, godności i lekkiej komiczności. Jest to krótkonożny, masywny pies gończy o długim ciele, ciężkim kośćcu i dużej ilości „dodatkowej” skóry.

• Głowa: Duża, kopułowata, z wyraźnym guzem potylicznym. Przejście od czoła do kufy jest płynne. Kufa jest głęboka, ciężka i niezaostrzona. Fafle są obwisłe, co nadaje pyskowi charakterystyczny, smutny wyraz.
• Oczy: W kształcie rombu, głęboko osadzone. Kolor od ciemnobrązowego do orzechowego. Spojrzenie jest spokojne, poważne, często wydaje się melancholijne. Dolna powieka może być nieco obwisła, odsłaniając spojówkę, co jest cechą charakterystyczną rasy.
• Uszy: To wizytówka rasy. Są niezwykle długie, nisko osadzone, aksamitne w dotyku. Jeśli je wyciągnąć do przodu, z łatwością sięgają do czubka nosa, a nawet dalej. Uszy zwisają eleganckimi fałdami.
• Skóra i zmarszczki: Skóra jest elastyczna i luźna. Na głowie i szyi tworzą się głębokie zmarszczki, zwłaszcza gdy pies pochyla głowę. Te fałdy skóry historycznie chroniły oczy i szyję przed gałęziami podczas polowania w gęstych zaroślach.
• Ciało: Długie, mocne, z szerokim i prostym grzbietem. Klatka piersiowa jest głęboka i pojemna, co zapewnia wystarczająco dużo miejsca dla dużych płuc. Szyja jest muskularna, z wyraźnym podgardlem.
• Kończyny i łapy: Nogi są krótkie, masywne, z ciężkim kośćcem. Przednie łapy mogą być nieco wykrzywione na zewnątrz. Łapy są duże, okrągłe, z grubymi opuszkami, co zapewnia stabilność na każdej powierzchni.
• Ogon: Długi, szablasty, gruby u nasady i zwężający się ku końcowi. W ruchu pies nosi go wysoko, wesoło machając, co kontrastuje z jego ogólnym poważnym wyglądem.
• Sierść i umaszczenie: Sierść jest krótka, gładka i gęsta, dobrze chroni przed niepogodą. Standard dopuszcza wszelkie uznane umaszczenia psów gończych. Najczęstsze to tricolor (czarny, biały i rudy) oraz bicolor (cytrynowy z białym lub rudy z białym).

Charakter Basset Hounda to skomplikowana mozaika cech, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się sprzeczne. Są jednocześnie leniwe i aktywne, uparte i oddane, niezależne i głęboko przywiązane do rodziny.

Oddanie rodzinie. Basset Houndy to wspaniałe psy rodzinne. Silnie przywiązują się do wszystkich członków rodziny i ciężko znoszą długą rozłąkę. Samotność może prowadzić u nich do destrukcyjnych zachowań i głośnego wycia. Świetnie dogadują się z dziećmi, wykazując się wobec nich niezwykłą cierpliwością i łagodnością. Ich spokojny temperament czyni je bezpiecznymi towarzyszami dla maluchów, ale dorośli zawsze powinni nadzorować interakcje dziecka z psem.

Stosunek do innych zwierząt. Jako psy gończe, basset houndy zazwyczaj nie wykazują agresji wobec innych psów. Łatwo przystosowują się do domu, w którym są już inne zwierzęta, w tym koty, zwłaszcza jeśli dorastały razem. Jednak ich instynkt łowiecki może się uaktywnić wobec małych zwierząt, takich jak chomiki czy ptaki, dlatego wspólne trzymanie z nimi wymaga ostrożności. Pod tym względem ich charakter różni się od charakteru teriera szkockiego, który jest bardziej skłonny do dominacji.

Upór i niezależność. To chyba najbardziej znana cecha ich charakteru. Basset Hound został wyhodowany do samodzielnej pracy na tropie, często w dużej odległości od myśliwego. To rozwinęło w nich zdolność do podejmowania własnych decyzji. Dlatego, jeśli basset zdecyduje, że twoja komenda nie jest warta uwagi, przekonanie go będzie niezwykle trudne. Nie oznacza to, że są nierozgarnięte; wręcz przeciwnie, są zbyt inteligentne, by ślepo wykonywać rozkazy. Ich upór różni się od uporu, na przykład, basset artésien normand — jest bardziej pasywny. Basset po prostu „zawiesi się” i będzie udawać, że cię nie słyszy.

Węch ponad wszystko. Świat Basset Hounda to świat zapachów. Jego nos jest tak wrażliwy, że każdy interesujący zapach może całkowicie zawładnąć jego uwagą. Dlatego nie wolno spuszczać go ze smyczy w nieogrodzonych miejscach. Kiedy wyczuje trop, pies „wyłącza” słuch i idzie za zapachem, ignorując wszelkie komendy. Pod tym względem są podobne do innych psów gończych, na przykład do beagle, ale Basset robi to z jeszcze większym skupieniem.

Zdolności wokalne. Basset Houndy nie są skłonne do bezcelowego szczekania, ale mają głośny, głęboki i melodyjny głos – wycie. Mogą „śpiewać” z nudów, samotności lub po prostu witając cię w domu. Ten dźwięk może być problemem dla sąsiadów, jeśli mieszkasz w mieszkaniu.

Niestety, unikalna budowa ciała Basset Hounda jest przyczyną wielu chorób dziedzicznych i nabytych. Właściciele powinni być przygotowani na ewentualne wydatki weterynaryjne i zwracać szczególną uwagę na profilaktykę.

1. Choroby układu ruchu: Ich długie ciało i krótkie nogi powodują duże obciążenie kręgosłupa i stawów. Nie pozwalaj dzieciom jeździć na psie! Może to prowadzić do poważnych urazów.
   • Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych: powszechny problem u wielu ras.
   • Osteochondroza: choroba tkanki chrzęstnej.
   • Choroby krążków międzykręgowych (IVDD): podobnie jak u jamników, długi kręgosłup czyni je podatnymi na przemieszczenia lub pęknięcia dysków.
   • Panosteitis (kulawizna wzrostowa): zapalenie kości, występujące u szczeniąt.
2. Problemy z oczami:
   • Ektropium i entropium: wywinięcie lub podwinięcie powiek, co powoduje podrażnienia i infekcje.
   • Jaskra: podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, które może prowadzić do ślepoty.
   • „Wiśniowe oko”: wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki.
3. Choroby uszu: Długie, ciężkie uszy są słabo wentylowane, co stwarza idealne środowisko do rozwoju bakterii i grzybów. Przewlekłe zapalenie ucha to jeden z najczęstszych problemów u bassetów.
4. Choroby skóry: W fałdach skóry mogą gromadzić się brud i wilgoć, co prowadzi do zapalenia skóry i infekcji. Są również skłonne do alergii.
5. Wzdęcia i skręt żołądka (GDV): Stan zagrażający życiu, charakterystyczny dla psów o głębokiej klatce piersiowej.
6. Trombopatia: Dziedziczna choroba krwi, która zaburza funkcję płytek krwi i może powodować silne krwawienie nawet przy drobnych urazach.

Profilaktyka: Regularne wizyty u weterynarza, kontrola wagi, odpowiednie żywienie, unikanie skakania z wysokości i nadmiernych obciążeń, a także codzienna higiena – to klucz do długiego i zdrowego życia twojego pupila.

Pielęgnacja basseta ma swoje specyficzne cechy, związane z jego fizjologią. Chociaż sierść nie wymaga skomplikowanego groomingu, inne aspekty wymagają codziennej uwagi.

Pielęgnacja sierści. Sierść u bassetów jest krótka, ale linienie dość intensywne, zwłaszcza w okresach sezonowych. Wystarczy wyczesywać pupila 1-2 razy w tygodniu gumową szczotką lub rękawicą, aby usunąć martwe włosy. Częstsze wyczesywanie może być konieczne podczas linienia.

Kąpiel i higiena skóry. Basset Houndy mają charakterystyczny, silny „psi” zapach. Jest to związane z wydzielaniem gruczołów łojowych. Kąpać je należy w miarę potrzeb, ale nie za często, aby nie przesuszyć skóry. Po każdym spacerze w wilgotną pogodę należy dokładnie przetrzeć łapy i brzuch. Szczególną uwagę należy poświęcić fałdom skóry, zwłaszcza na pysku i szyi. Trzeba je regularnie czyścić wilgotną ściereczką i suszyć, aby zapobiec rozwojowi zapalenia skóry.

Pielęgnacja uszu. To najważniejszy aspekt pielęgnacji. Z powodu słabej wentylacji w uszach gromadzi się woskowina i wilgoć. Oglądaj i czyść uszy 1-2 razy w tygodniu specjalnym płynem. Nigdy nie używaj patyczków higienicznych, tylko wacików lub miękkiej ściereczki do czyszczenia widocznej części małżowiny usznej.

Pielęgnacja oczu. Codziennie sprawdzaj oczy pod kątem zaczerwienienia lub wydzielin. Przecieraj je czystą szmatką, zwilżoną ciepłą wodą lub specjalnym płynem do oczu. Ze względu na obwisłe powieki do oczu często dostaje się brud.

Przycinanie pazurów. Ponieważ bassety nie zawsze są bardzo aktywne, ich pazury mogą nie ścierać się naturalnie. Przycinaj je co 3-4 tygodnie.

Szkolenie Basset Hounda to test cierpliwości i pomysłowości. Klucz do sukcesu – pozytywne wzmocnienie i jedzenie. Te psy są bardzo zmotywowane przysmakami.

Zajęcia powinny być krótkie, interesujące i regularne. Monotonne powtórzenia szybko znudzą basseta, a on po prostu odmówi współpracy. Stosuj formę nauki przez zabawę. Musisz być konsekwentny i wytrwały, ale nigdy nie brutalny. Krzyki i kary fizyczne tylko nasilą ich upór.

Najtrudniejszą komendą do opanowania jest „Do mnie!”. Instynkt łowiecki jest tak silny, że nawet dobrze wyszkolony pies może ją zignorować, jeśli coś go zainteresuje. Dlatego praca nad tą komendą musi być stała, z użyciem najbardziej pożądanych smakołyków.

Wczesna socjalizacja jest krytycznie ważna. Zapoznawaj szczeniaka z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi zwierzętami, aby wyrósł na pewnego siebie i zrównoważonego psa. Pomoże to zapobiec rozwojowi lęków i niepożądanych zachowań w dorosłym życiu.

Właściwe żywienie jest podstawą zdrowia Basset Hounda, ponieważ rasa jest niezwykle podatna na przybieranie na wadze. Otyłość stwarza dodatkowe obciążenie dla ich długiego kręgosłupa i stawów, zwiększając ryzyko rozwoju chorób układu ruchu.

Kontrola porcji jest obowiązkowa. Nigdy nie zostawiaj jedzenia w wolnym dostępie. Karm dorosłego psa dwa razy dziennie, ściśle przestrzegając normy podanej na opakowaniu karmy lub zaleconej przez weterynarza. Szczenięta karmimy częściej, 3-4 razy dziennie. Aby zapobiec skrętowi żołądka, używaj misek do powolnego jedzenia i nie pozwalaj psu biegać ani bawić się zaraz po posiłku.

Przy żywieniu naturalnym podstawą diety powinno być chude mięso (wołowina, indyk, kurczak), podroby, ryby morskie bez ości. Dodaje się również kasze (ryż, gryka), warzywa (marchewka, dynia, cukinia), produkty mleczne (chudy twaróg, kefir) i trochę oleju roślinnego. Kategorycznie nie wolno podawać kości rurkowych, słodyczy, wędlin, tłustych potraw i jedzenia ze stołu.

• Drugi najlepszy węch. Pod względem zdolności rozróżniania zapachów Basset Hound ustępuje tylko Bloodhoundowi. Ich nos ma około 220 milionów receptorów węchowych (u człowieka – tylko 5 milionów).
• Uszy-pomocnicy. Ich długie uszy pełnią ważną funkcję: podczas poruszania się po ziemi „zamiatają” zapachy z powierzchni i kierują je prosto do nosa, pomagając lepiej utrzymać trop.
• Symbol marki. Wizerunek Basset Hounda jest logo amerykańskiej marki obuwia „Hush Puppies”.
• Gwiazdy kina i telewizji. Basset Houndy często pojawiają się w filmach i kreskówkach. Jednym z najbardziej znanych bohaterów jest pies detektyw z serialu „Columbo” o imieniu „Pies”.
• Prezent dla prezydenta. Markiz de Lafayette podarował pierwszych Basset Houndów w USA George’owi Washingtonowi do jego watahy myśliwskiej.

Czy Basset Hound nadaje się do życia w mieszkaniu?
Tak, dzięki swojemu spokojnemu temperamentowi i niewielkim potrzebom aktywności w domu, dobrze czują się w mieszkaniu. Jednak potrzebują regularnych, niespiesznych spacerów, aby utrzymać formę fizyczną i zaspokoić potrzebę eksploracji zapachów.

Czy mocno linieją?
Tak, linienie jest dość zauważalne, zwłaszcza wiosną i jesienią. Regularne wyczesywanie pomaga kontrolować ilość sierści w domu.

Czy można zostawić Basset Hounda samego na długo?
Nie, bardzo źle znoszą samotność. Jeśli zostawi się je same na cały dzień, mogą zacząć wyć i niszczyć rzeczy z nudów i stresu.

Czy Basset Hound jest odpowiedni dla niedoświadczonego właściciela?
To trudne pytanie. Z jednej strony, ich dobry charakter czyni je atrakcyjnymi dla początkujących. Z drugiej strony, ich upór, problemy zdrowotne i specyficzne potrzeby pielęgnacyjne mogą być poważnym wyzwaniem dla osoby bez doświadczenia.

Ile potrzebują ruchu?
Nie potrzebują intensywnych treningów ani biegania. Wystarczy jeden lub dwa długie spacery na smyczy dziennie, trwające łącznie około godziny. Najważniejsze dla nich to możliwość spokojnego maszerowania i obwąchiwania wszystkiego wokół. Można porównać ich potrzeby ruchowe do jamnika, który również nie potrzebuje wyczerpujących treningów.