Grand Basset Griffon Vendéen — Historia i wzorzec

Historia pochodzenia Grand Basset Griffon Vendéen

Historia tej charyzmatycznej rasy sięga XVI wieku, surowego i zalesionego regionu Wandea w zachodniej Francji. To właśnie tamtejsi myśliwi potrzebowali odważnego, wytrzymałego i niestrudzonego psa, zdolnego do pogoni za zwierzyną w gęstych zaroślach. Uważa się, że przodkami współczesnych gryfonów są starożytne galijskie psy gończe, krzyżowane z włoskimi psami szorstkowłosymi. Nazwa rasy w pełni ją opisuje: „Grand” (duży), „Basset” (niskonożny), „Griffon” (szorstkowłosy) oraz „Vendéen” (z Wandei).

Początkowo istniało kilka typów gryfonów wandejskich, które różniły się głównie wzrostem. Do końca XIX wieku wszystkie były hodowane razem, ale hrabia d'Elva rozpoczął ukierunkowaną selekcję, próbując stworzyć niskonożnego psa z prostymi nogami. Jednak za prawdziwego „ojca” rasy uważa się hodowcę Paula Dezamy'ego. To on na początku XX wieku ustandaryzował rasę i nalegał na konieczność rozdzielenia Dużego i Petit Basset Griffon Vendéen.

Przez długi czas Grand Basset Griffon był hodowany po prostu jako większa wersja Petit Basset Griffon, poprzez wybieranie największych szczeniąt z miotu. Jednak w 1950 roku przyjęto osobny standard dla GBGV, a w 1975 roku krzyżowanie między tymi dwiema rasami zostało oficjalnie zabronione. Pozwoliło to na utrwalenie unikalnych cech Grand Basset Griffon, który nie jest tylko powiększoną kopią, ale samodzielną rasą z własnymi proporcjami i charakterystyką. Oprócz ras niskonożnych, istnieją także Griffon Vendéen Medium oraz Grand Griffon Vendéen, które są wyższymi psami. Dziś, choć Grand Basset Griffon Vendéen wciąż jest rzadką rasą poza swoją ojczyzną, zdobył serca wielu entuzjastów jako wspaniały myśliwy i towarzysz.

Standard rasy i wygląd zewnętrzny

Grand Basset Griffon Vendéen to mocny, wydłużony, ale dobrze zbalansowany pies, który sprawia wrażenie siły i energii. Jego wygląd świadczy o jego roboczym pochodzeniu, a każda cecha ma swoje funkcjonalne przeznaczenie.

• Głowa: Długa, ale nie za szeroka. Czaszka lekko wypukła, przejście od czoła do kufy (stop) wyraźnie zaznaczone. Kufa jest kwadratowa, dłuższa niż część czaszkowa. Wargi pokryte gęstymi „wąsami” i „brodą”, co nadaje psu charakterystyczny, zamyślony wyraz.
• Oczy: Duże, ciemne, o inteligentnym i przyjaznym wyrazie. Spojówka nie powinna być widoczna. Gęste brwi chronią oczy przed gałęziami i kolcami podczas polowania.
• Uszy: Osadzone nisko, poniżej linii oczu. Są wąskie, miękkie, pokryte długą sierścią i zwijają się do wewnątrz. Po wyciągnięciu do przodu powinny sięgać koniuszka nosa.
• Korpus: Dość długi, co jest typowe dla bassetów. Szyja długa i mocna. Grzbiet prosty i muskularny. Klatka piersiowa głęboka, ale nie za szeroka, co pozwala psu na łatwe przeciskanie się przez zarośla.
• Ogon: Osadzony wysoko, gruby u nasady i zwężający się ku końcowi. Pies nosi go szablasto, jak „szablę”. Nigdy nie powinien zawijać się na grzbiet.
• Kończyny: Kościste, stosunkowo proste, z mocnymi stawami. Przednie łapy mogą być lekko wywinięte na zewnątrz, co jest charakterystyczną cechą bassetów, ale nie nadmiernie. Łapy są duże, z twardymi poduszkami.
• Sierść: Szorstka, niezbyt długa, z gęstym podszerstkiem, który dobrze chroni przed złą pogodą i urazami. W dotyku sierść jest szorstka. Nie powinna być jedwabista ani kręcona.

Umaszczenie Grand Basset Griffon Vendéen

Standard rasy dopuszcza kilka wariantów umaszczenia. Ważne, aby kolory były jaskrawe i nasycone.