Charakter: temperament, zachowanie i psychologia myśliwego
Rampur Greyhound to nie tylko domowy pupil na kanapę, ale pełnoprawny, myślący członek rodziny o złożonym świecie wewnętrznym. Potrafi ofiarować właścicielowi bezgraniczną wierność i oddanie, a wszystkim domownikom - przyjemne i łagodne towarzystwo. Pies ten z niezwykłą czułością traktuje dzieci, często występując w roli cierpliwej „niani”, co jest rzadkością w przypadku tak poważnych ras myśliwskich.
Bardzo potrzebuje kontaktu fizycznego i interakcji z człowiekiem, nie jest skłonny do bezpodstawnych ataków agresji. W życiu codziennym Rampur Greyhound często bywa „niewidzialny” - lubi spać zwinięty w kłębek i nie męczy szczekaniem. Swoją drogą, szczekają barzdo rzadko, jedynie w przypadku realnego zagrożenia lub silnego pobudzenia. Nie warto jednak mylić ich spokoju ze słabością. Rampur Greyhoundy z powodzeniem szkoli się w zakresie służby obronno-stróżującej i zatrzymywania napastników, a ten czworonożny siłacz osiąga w tym znaczne sukcesy dzięki swemu błyskawicznemu refleksowi.
Podczas polowania przedstawiciele rasy natychmiast przechodzą metamorfozę. Rozwijają zawrotną prędkość (do 60 km/h i więcej), są odważni, zawzięci i wytrzymali. Mimo przewagi fizycznej nawet nad niebezpiecznymi drapieżnikami, Rampur Greyhoundy w domu to posłuszni wychowankowie, łapiący każde spojrzenie właściciela. Ten arystokratyczny pies na podwórku gwarantuje dobre traktowanie gospodarza i wszystkich, których gospodarz uważa za przyjaciół. Jednak wobec obcych Rampur Greyhound może zachowywać się podejrzliwie i z chłodnym dystansem, nie pozwalając na spoufalanie się. Oczywiście, taki idealny obraz jest możliwy tylko pod warunkiem odpowiedniego wychowania i wczesnej socjalizacji.
Szkolenie i socjalizacja: jak znaleźć wspólny język
Pierwszym i najważniejszym etapem w szkoleniu Rampur Greyhounda jest nauka posłuszeństwa i kontaktu z właścicielem. Z natury rasa ta jest skłonna do uległości w domu, jednak na zewnątrz instynkty mogą brać górę. Terminowe ustalenie hierarchii to obowiązkowy aspekt wychowania szczeniaka. Właściciel musi wykazać się stanowczością i konsekwencją, ale unikać nadmiernej surowości czy kar fizycznych. Rampur Greyhound to dumny pies; nie powinien bać się tresera, ma go szanować i mu ufać.
Przedstawiciele rasy obdarzeni są wystarczającą inteligencją do wykonywania różnorodnych sztuczek i komend, choć czasem mogą długo analizować celowość działania. Pies opanuje wszystko, jeśli treningi wypełnią każdy jego dzień i będą oparte na pozytywnym wzmocnieniu (smakołyki, zabawka). Zazwyczaj podstawowe szkolenie Rampur Greyhoundów nie trwa długo. Odpowiednie podejście pozwala uzyskać dobrze wychowanego psa, który zna różne sztuczki i wykonuje skomplikowane polecenia.
Kluczowa jest wczesna socjalizacja. Zapoznawaj szczeniaka z różnymi ludźmi, dźwiękami, transportem i innymi zwierzętami. Pomoże to uniknąć nadmiernej lękliwości lub agresji w przyszłości. Pamiętaj o ich pokrewieństwie z takimi rasami jak Caravan Hound - to psy stadne, dlatego dobrze czują się w towarzystwie innych chartów, ale mogą popadać w konflikty z dominującymi psami innych ras.
Zalety i wady rasy
| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Oddanie: Niezwykle przywiązane do rodziny, często wybierają „jednego pana”. | Instynkt łowiecki: Mogą ścigać koty, małe psy i wiewiórki na spacerze. |
| Minimalna pielęgnacja: Sierść nie wymaga strzyżenia ani częstych kąpieli. | Potrzeba ruchu: Wymagają dużych, ogrodzonych terenów do swobodnego biegania. |
| Zdrowie: Genetycznie silna rasa bez nadmiernej „komercyjnej” selekcji. | Rzadkość: Niezwykle trudno znaleźć szczeniaka czystej krwi poza Indiami. |
| Cechy stróżujące: Mogą być niezłymi stróżami dzięki nieufności wobec obcych. | Niezależność: Mogą być uparte podczas szkolenia, wymagają partnerstwa, a nie musztry. |
| Cisza: Prawie nie szczekają bez powodu. | Wrażliwość na zimno: Z powodu braku podszerstka marzną w chłodnym klimacie. |
