Charakter mastifa hiszpańskiego: spokojny olbrzym i niezawodny obrońca
Temperament mastifa hiszpańskiego to unikalne połączenie spokoju i siły. Mimo swojego groźnego wyglądu, w gronie rodziny jest to niezwykle łagodny, delikatny i cierpliwy pies. Jest bardzo zorientowany na człowieka i silnie przywiązuje się do wszystkich członków rodziny, zwłaszcza do dzieci, do których odnosi się z zadziwiającą pobłażliwością. Jednak jego dobroć nie rozciąga się na obcych. Podstawowym instynktem mastifa jest ochrona. Zawsze jest czujny i ostrożny.
Do obcych ludzi na swoim terytorium odnosi się z nieufnością. Nie będzie bez powodu szczekał, ale jego niski, głęboki, urywany szczek jest poważnym ostrzeżeniem, którego nie można zignorować. Zazwyczaj mastif nie atakuje pierwszy, a stara się zablokować intruza, odepchnąć go ciałem, demonstrując swoją przewagę. Atakuje tylko w przypadku jawnego zagrożenia dla swojej rodziny lub terytorium. Ta cecha sprawia, że jest podobny do innych molosów stróżujących, takich jak mastif neapolitański, choć Hiszpan jest być może nieco bardziej powściągliwy.
Mastify hiszpańskie są bardzo inteligentne, ale jednocześnie niezależne. Ta cecha rozwinęła się przez wieki służby, kiedy to musiały samodzielnie podejmować decyzje, broniąc stad z dala od właściciela. Dlatego nie są skłonne do bezwarunkowego wykonywania komend, jak rasy służbowe. Najpierw ocenią sytuację, a dopiero potem będą działać. Wymaga to od właściciela cierpliwości i umiejętności budowania partnerskich relacji, opartych na szacunku. Podobne podejście do szkolenia jest kluczowe również w przypadku ras takich jak Ca de Bou.
Zalety i wady rasy mastif hiszpański
Zanim zdecydujesz się na takiego olbrzyma, warto trzeźwo ocenić wszystkie zalety i wady. Pomoże to uniknąć rozczarowań i dokonać świadomego wyboru.
Zalety i wady rasy mastif hiszpański · 6
| Zalety | Wady |
|---|---|
| Wybitne zdolności obronne. Wrodzony instynkt obrońcy terytorium i rodziny. | Wymaga dużo przestrzeni. Absolutnie nie nadaje się do trzymania w mieszkaniu. |
| Spokojny i zrównoważony charakter. Nie skłonny do bezpodstawnej agresji i nerwowości. | Wysokie koszty utrzymania. Wymaga dużo wysokiej jakości karmy, drogie usługi weterynaryjne. |
| Bezgraniczna wierność rodzinie. Bardzo łagodny i cierpliwy wobec dzieci. | Skłonność do niektórych chorób. Problemy ze stawami, skręt żołądka. |
| Dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, jeśli wychowywał się razem z nimi. | Wymaga wczesnej i długotrwałej socjalizacji. Bez niej może być nadmiernie nieufny wobec obcych. |
| Mało wymagający w pielęgnacji. Sierść nie wymaga skomplikowanych zabiegów. | Silne ślinienie się, zwłaszcza po piciu i w upał. |
| Wysoka inteligencja, zdolność do samodzielnej oceny sytuacji. | Upartość i niezależność w szkoleniu. Nie dla początkujących. |
Szkolenie i socjalizacja mastifa hiszpańskiego
Szkolenie mastifa hiszpańskiego to zadanie dla cierpliwego i pewnego siebie właściciela. Ze względu na swoją niezależność i inteligencję nie będą ślepo wykonywać komend. Najlepiej sprawdza się metoda pozytywnego wzmocnienia: pochwały, smakołyki, zabawa. Grubość, krzyki i kary fizyczne są absolutnie niedopuszczalne — może to na zawsze zniszczyć zaufanie psa i sprowokować agresję obronną. Właściciel musi stać się dla mastifa niekwestionowanym liderem, ale liderem sprawiedliwym i konsekwentnym.
Kluczowym aspektem wychowania jest wczesna socjalizacja. Od 3–4 miesiąca życia szczenię należy zaznajamiać z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami, innymi spokojnymi psami. Pomoże to mu wyrosnąć na zrównoważonego i adekwatnego psa, który nie będzie widział zagrożenia w każdym przechodniu czy samochodzie. Podobne podejście do wychowania jest ważne i dla innych dużych ras stróżujących, na przykład dla Ca de Bou.
