Charakter: temperament i zachowanie
Vallhundy to bardzo dobre, posłuszne i kochające swojego właściciela psy. To nie tylko kanapowy ulubieniec, ale prawdziwy partner. Swoim intelektem i cechami użytkowymi często przypominają duże owczarki zamknięte w małym ciele. Niektórzy właściciele żartobliwie porównują ich charakter: są odważne jak teriery, ale mądre i sterowne, niczym szpic niemiecki średni, do grupy których również należą.
Jednocześnie mają skłonność do samodzielnego podejmowania decyzji, kochają wolność i niezależność, jednak miłość do człowieka jest silniejsza. Te psy potrafią być wdzięczne, raz na zawsze przywiązują się do jednego pana, z którym gotowe są iść choćby na koniec świata - towarzyszyć człowiekowi chcą wszędzie. Ta rasa źle znosi samotność i izolację od rodziny.
Są również gotowe jej bronić. Jeśli wyczują niebezpieczeństwo, w mgnieniu oka powiadomią właściciela głośnym szczekaniem. Warto zaznaczyć: vallhundy to „gadatliwe” psy. Lubią komentować wydarzenia szczekaniem, co czyni je świetnymi dzwonkami alarmowymi, ale bez odpowiedniego wychowania może stać się problemem w bloku. Są odważne i nieustraszone, czasem nawet za bardzo - mogą rzucić wyzwanie psu znacznie większemu od siebie, na przykład rozmiarów takich jak sznaucer miniaturowy lub nawet większym, nie zdając sobie sprawy ze swoich gabarytów.
Vallhundy są uważne w stosunku do małych dzieci, okazują im tylko czułość i troskę, uwielbiają aktywne gry i zabawy. Jednak ze względu na instynkt pasterski, szczenięta mogą próbować „zaganiać” dzieci, lekko podszczypując je w pięty. To zachowanie należy korygować od wczesnego wieku.
Wady i zalety rasy
Wybierając psa, ważne jest, aby trzeźwo oceniać nie tylko jego uroczy wygląd, ale i cechy, z którymi przyjdzie nam żyć ramię w ramię przez lata. Oto uczciwa lista zalet i wad szpica gockiego.
Wady i zalety rasy · 6
| Zalety (Plusy) | Wady (Minusy) |
|---|---|
| Wysoki intelekt i podatność na szkolenie | Skłonność do częstego szczekania |
| Mocne zdrowie i długowieczność | Intensywne linienie dwa razy w roku |
| Kompaktowy rozmiar, wygodny w transporcie | Instynkt pasterski (podgryzanie pięt) |
| Oddanie i nastawienie na człowieka | Wymaga znacznej aktywności fizycznej |
| Świetnie dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami | Może być uparty bez odpowiedniej motywacji |
| Niewymagająca pielęgnacja sierści | Rzadka rasa (trudno znaleźć szczeniaka) |
Szkolenie i socjalizacja
Szwedzki vallhund szybko się uczy, to pies mądry, bystry i oddany. Dlatego stara się nie smucić swojego pana i najczęściej wykonuje wszystkie polecenia przewodnika. Ale nie warto mylić bystrości z automatycznym posłuszeństwem. Vallhund to pies myślący. Jeśli komenda wydaje mu się bezsensowna lub znalazł ciekawsze zajęcie, może Cię „nie usłyszeć” za pierwszym razem.
Warunkiem koniecznym w relacji z vallhundem są przyjacielskie stosunki oparte na zaufaniu. Psy tej rasy są doprawdy uniwersalne, tylko od Twojego wychowania zależy, jakie funkcje będzie pełnił Twój pies. Wczesna socjalizacja jest kluczowa: zapoznawaj szczeniaka z innymi psami, ludźmi, dźwiękami miasta, aby uniknąć nadmiernej nieufności lub szczekania w przyszłości.
Podczas treningów pies musi czuć Twój nastrój, który zawsze powinien być dobry; nigdy nie wyładowuj złości na zwierzętach. Jeśli coś im nie wychodzi, nie karz ich, ale staraj się wytłumaczyć jaśniej, przecież psy nie rozumieją ludzkiej mowy, ale świetnie odczytują intonację i gesty. Metoda „marchewki” działa na nie o wiele lepiej niż metoda „kija”.
Rada kynologa: Vallhundy łatwo nudzą się monotonnymi powtórzeniami. Bądź konsekwentny i zawsze dąż do wykonania komendy, ale wymyślaj ciekawe zadania, zamień szkolenie w zabawę, a zyskasz mądrego psa, którym będą zachwycać się wszyscy przechodnie.
