Welsh Corgi Pembroke

Historia rasy Welsh Corgi Pembroke sięga wieków wstecz i jest pełna zarówno legend, jak i faktów historycznych. Według jednej z najbardziej romantycznych walijskich legend, psy te są darem od wróżek i elfów. Mówi się, że wróżki używały małych Corgi do jazdy wierzchem lub do zaprzęgania ich do swoich miniaturowych powozów. Ślady na grzbiecie niektórych Pembroków do dziś nazywane są „siodłem wróżki”. Ta urocza historia dodaje rasie szczególnego uroku, choć istnieją też bardziej pragmatyczne teorie pochodzenia.

Według oficjalnej wersji, przodkowie współczesnego Welsh Corgi Pembroke dotarli do Wielkiej Brytanii, a dokładnie do Pembrokeshire w Walii, około X-XII wieku. Uważa się, że przywieźli ich flamandzcy tkacze, którzy imigrowali do tego regionu na zaproszenie angielskiego króla Henryka I. Psy te prawdopodobnie pochodzą od ras szpicowatych, być może od przodków współczesnych szwedzkich vallhundów, które Wikingowie mogli wcześniej sprowadzić na Wyspy Brytyjskie. Inna wersja łączy je z przodkami współczesnych schipperke i szpiców pomorskich. Początkowo Corgi były używane jako wszechstronne psy farmerskie: pasły bydło (owce, krowy, gęsi, a nawet kucyki), strzegły podwórza i były po prostu towarzyszami dla swoich właścicieli. Ich niski wzrost był zaletą podczas pasienia, ponieważ pozwalał im unikać kopnięć kopyt.

Przez długi czas Welsh Corgi Pembroke i Welsh Corgi Cardigan były uważane za jedną rasę lub odmiany jednej rasy. Często je krzyżowano. Jednak w 1934 roku Angielski Kennel Club oficjalnie uznał je za dwie odrębne rasy. Pembroke zazwyczaj ma krótszy ogon (często kopiowany lub naturalnie krótki) i nieco lisowaty pysk, podczas gdy Cardigan jest większy, z dłuższym, puszystym ogonem i bardziej zaokrąglonymi uszami.

Prawdziwy „złoty wiek” dla Welsh Corgi Pembroke rozpoczął się w 1933 roku, kiedy przyszły król Jerzy VI (wówczas jeszcze książę Yorku) podarował swoim córkom, księżniczkom Elżbiecie i Małgorzacie, szczenię Pembroka o imieniu Dookie. Od tego czasu Jej Królewska Mość Królowa Elżbieta II stała się gorącą zwolenniczką tej rasy. W ciągu swojego życia miała ponad 30 Corgi, a psy te stały się nieodłącznym atrybutem brytyjskiej rodziny królewskiej, co znacząco przyczyniło się do popularyzacji rasy na całym świecie. Pembroki stały się symbolem dworu królewskiego i narodową dumą Wielkiej Brytanii. Ich urok i oddanie podbiły serca milionów ludzi.

Welsh Corgi Pembroke to niski, mocny, krępy pies, który mimo swoich kompaktowych rozmiarów sprawia wrażenie siły i wytrzymałości. Wygląd Pembroka często porównuje się do małego liska, zwłaszcza ze względu na kształt głowy i czujny, inteligentny wyraz oczu. Ważną cechą jest jego „uśmiechnięty” wygląd.

• Ogólny wygląd: Nisko osadzony, silny, mocno zbudowany, czujny i aktywny, sprawia wrażenie substancji i dużej witalności w małym rozmiarze. Długość ciała wyraźnie większa niż wysokość w kłębie.
• Głowa: Kształtem i wyglądem przypomina lisią, z żywym i inteligentnym wyrazem. Czaszka dość szeroka i płaska między uszami. Stop umiarkowany. Kufa lekko zwęża się ku nosowi. Stosunek długości kufy do długości czaszki wynosi około 3:5. Nos czarny.
• Oczy: Dobrze osadzone, okrągłe, średniej wielkości, brązowe, harmonizują z umaszczeniem. Wyraz oczu – inteligentny i zainteresowany, ale nie złośliwy.
• Uszy: Stojące, średniej wielkości, lekko zaokrąglone na końcach. Linia poprowadzona od czubka nosa przez oko do czubka ucha i dalej powinna tworzyć w przybliżeniu trójkąt równoboczny. Bardzo ruchliwe, wrażliwie reagują na dźwięki.
• Uzębienie: Szczęki silne, z idealnym, regularnym i pełnym zgryzem nożycowym, co oznacza, że górne siekacze ściśle zachodzą na dolne, a zęby stoją prostopadle do szczęk.
• Szyja: Dość długa, mocna, lekko wygięta, płynnie przechodząca w łopatki.
• Tułów: Średniej długości, nie skrócony. Linia grzbietu prosta. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, dobrze opuszczona między przednimi kończynami. Żebra dobrze wysklepione.
• Ogon: Krótki, najlepiej naturalnie krótki. Wcześniej ogony często były kopiowane. Jeśli ogon nie jest kopiowany, nie powinien zawijać się na grzbiet. W ruchu trzymany na poziomie linii grzbietu lub nieco wyżej.
• Kończyny: Przednie kończyny krótkie, możliwie proste, o mocnym kośćcu. Łokcie przylegają do boków. Łapy owalne, palce zwarte, opuszki twarde. Tylne kończyny silne i elastyczne, z dobrze zaznaczonymi kątowaniami stawów kolanowych i skokowych. Uda muskularne. Śródstopia krótkie.
• Ruch: Swobodny i aktywny, nie skrępowany. Przednie kończyny dobrze wysuwane do przodu, nie podnosząc się zbyt wysoko, w harmonii z napędem z tylnych kończyn.
• Sierść: Podwójna. Podszerstek krótki, gęsty, odporny na warunki atmosferyczne. Włos okrywowy średniej długości, prosty, gęsty, nigdy nie miękki, falisty ani szorstki. Niepożądana jest zbyt długa, puszysta sierść („fluffy”), która jest uważana za wadę.
• Umaszczenie: Dopuszczalne są następujące warianty: jednolite rude, sobolowe, płowe, czarne podpalane (tricolor). Białe znaczenia na nogach, klatce piersiowej, szyi (kołnierz) i pysku są dopuszczalne, ale nie powinny dominować. Głowa i uszy są zazwyczaj nieco jaśniejsze niż tułów. Niewielka ilość bieli na głowie i kufie jest akceptowalna.
• Rozmiary i waga: Wysokość w kłębie u przedstawicieli tej rasy osiąga 25-30 cm. Waga proporcjonalna do wzrostu, ale zazwyczaj dla samców wynosi 10-14 kg, dla samic – 10-13 kg. Ważne jest, aby pies nie był przekarmiony.

Pembroke to ucieleśnienie energii i radości życia w kompaktowym ciele. Jego wygląd w pełni odpowiada jego wesołemu i aktywnemu charakterowi. Zawsze wydaje się uśmiechnięty, gotowy do zabawy i przygód. W porównaniu z Welsh Corgi Cardiganem, Pembroke jest zazwyczaj nieco mniejszy, z krótszym tułowiem i lżejszym kośćcem. Jego uszy są bardziej spiczaste, a wyraz pyska bardziej „lisi”.

Welsh Corgi Pembroke to pies z wielkim sercem w małym ciele. Jego charakter można opisać jako przyjazny, rozbrykany, odważny i niezwykle oddany. Psy te znane są ze swojego optymizmu i nieposkromionej energii. Zawsze są gotowe do udziału w każdej aktywności zaproponowanej przez właściciela, czy to zabawa piłką, spacer w parku, czy po prostu radosne harce w domu. Pembroki są bardzo zorientowane na człowieka i pragną być pełnoprawnymi członkami rodziny.

Jedną z najciekawszych cech charakteru Pembroka jest jego „gadatliwość”. Posiadają cały arsenał dźwięków, poza zwykłym szczekaniem: mogą to być różnorodne chrząknięcia, mruczenia, parsknięcia, „uchnięcia”, a nawet swoiste „śpiewy”. Każdy przedstawiciel rasy ma swój unikalny zestaw dźwięków, za pomocą których wyraża swoje emocje i komunikuje się z właścicielami. Obserwowanie takiej „Corgi-mowy” jest bardzo ciekawe i zabawne.

Pomimo swojego niewielkiego rozmiaru, Welsh Corgi Pembroke ma nieustraszony charakter. Historycznie były używane jako psy pasterskie, które musiały radzić sobie z dużym bydłem, dlatego odwaga mają we krwi. Mogą wykazywać cechy obronne, chroniąc swoją rodzinę i terytorium, i nie wahają się bronić, nawet jeśli przeciwnik jest znacznie większy od nich. Przy tym nie są skłonne do bezprzyczynnej agresji, ale zawsze są czujne i gotowe ostrzec o zbliżających się obcych głośnym szczekaniem.

Pembroki są bardzo inteligentne i bystre. Szybko uczą się nowych komend i sztuczek, zwłaszcza jeśli nauka odbywa się w formie zabawy i z pozytywnym wzmocnieniem. Jednak ich inteligencja może czasami łączyć się z pewną upartością, dlatego konsekwencja i cierpliwość ze strony właściciela są bardzo ważne. Potrzebują wczesnej socjalizacji i jasno określonych zasad zachowania w domu. Podobnie jak wiele ras pasterskich, na przykład Owcza Bergamejska lub Owcza Pikardyjska, mogą mieć skłonność do lekkiego podgryzania pięt, próbując „paść” członków rodziny, zwłaszcza dzieci. To zachowanie należy korygować od najmłodszych lat.

Welsh Corgi Pembroke dobrze dogaduje się z dziećmi, zwłaszcza jeśli rosną razem. Są cierpliwe i rozbrykane, ale ważne jest, aby nauczyć dzieci, jak prawidłowo obchodzić się z psem, aby uniknąć przypadkowych obrażeń lub nieporozumień. Z innymi zwierzętami domowymi Pembroki zazwyczaj żyją w zgodzie, zwłaszcza jeśli zostały odpowiednio socjalizowane. Jednak ich instynkt pasterski może czasami objawiać się próbami dominowania nad innymi psami lub „pasienia” kotów.

Psy te nie lubią samotności i źle znoszą długą nieobecność właścicieli. Jeśli Pembroke zostaje sam na długo, może się nudzić, co może prowadzić do destrukcyjnego zachowania lub nadmiernego szczekania. Potrzebują towarzystwa i uwagi, dlatego rasa ta najlepiej nadaje się dla osób, które są gotowe poświęcić swojemu pupilowi wystarczająco dużo czasu.

Pembroki są również znane z poczucia własnej godności, humoru i taktu. Mogą być bardzo zabawne i bawić swoich właścicieli różnymi psotami. Jednocześnie są dość taktowne i potrafią wyczuwać nastrój człowieka, nie będąc zbyt natarczywymi, jeśli właściciel jest zajęty. Ogólnie rzecz biorąc, Welsh Corgi Pembroke to niezwykle urocze, słodkie i aktywne stworzenia, które wnoszą wiele radości i pozytywnej energii do domu.

Welsh Corgi Pembroke, często nazywany „dużym psem w małym ciele”, generalnie jest dość silną i zdrową rasą o długości życia 12-15 lat. Jednak, jak każda inna rasa, Pembroki mają skłonność do pewnych chorób genetycznych i nabytych. Wiedza o tych potencjalnych problemach pomoże właścicielom zapewnić swoim pupilom długie i szczęśliwe życie.

Główne problemy zdrowotne, na które są podatne Welsh Corgi Pembroke:

1. Choroby układu mięśniowo-szkieletowego:
   • Dysplazja stawu biodrowego (DSB): Jest to dziedziczna choroba, w której staw biodrowy rozwija się nieprawidłowo, co może prowadzić do zapalenia stawów i bólu. Ważne jest, aby wybierać szczenięta od rodziców przebadanych pod kątem DSB.
   • Choroba krążków międzykręgowych (CKM): Ze względu na długie ciało i krótkie łapy, Pembroki są podatne na problemy z kręgosłupem, w szczególności na przepukliny krążków międzykręgowych. Jest to poważny stan, który może prowadzić do bólu, osłabienia kończyn, a nawet paraliżu. Profilaktyka: kontrola wagi, unikanie nadmiernych skoków (zwłaszcza z wysokości), prawidłowe podnoszenie psa (podtrzymując kręgosłup).
   • Mielopatia zwyrodnieniowa (MZ): Jest to postępująca choroba rdzenia kręgowego, która zazwyczaj dotyka psy w starszym wieku (8-14 lat). Prowadzi do stopniowej utraty koordynacji i osłabienia tylnych kończyn, a w końcu do paraliżu. Istnieje test genetyczny na MZ.
2. Choroby oczu:
   • Postępujący zanik siatkówki (PZS): Dziedziczna choroba prowadząca do stopniowej utraty wzroku i ślepoty.
   • Zaćma: Zmętnienie soczewki oka, które może pogarszać wzrok. Może być dziedziczna lub rozwijać się z wiekiem.
   • Distichiasis: Nieprawidłowy wzrost rzęs na wewnętrznej stronie powieki, który może podrażniać rogówkę.
3. Otyłość: Pembroki mają bardzo dobry apetyt i są skłonne do tycia, jeśli ich dieta i aktywność fizyczna nie są odpowiednio kontrolowane. Otyłość znacznie zwiększa ryzyko problemów z kręgosłupem, stawami, sercem, a także cukrzycy. Jest to jeden z najczęstszych i najpoważniejszych problemów dla rasy.
4. Choroba von Willebranda (ChwW): Dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi, podobne do hemofilii u ludzi. Może prowadzić do nadmiernych krwawień po urazach lub operacjach. Istnieją testy genetyczne.
5. Problemy skórne: Czasami mogą wystąpić alergie skórne lub sączące się wypryski, zwłaszcza jeśli pies ma wrażliwą skórę lub jest niewłaściwie karmiony.
6. Padaczka: Podobnie jak w wielu rasach, u Pembroków może występować idiopatyczna padaczka, charakteryzująca się nawracającymi napadami.

Profilaktyka chorób u Welsh Corgi Pembroke:

• Odpowiedzialny wybór hodowcy: Kupuj szczenię od sprawdzonych hodowców, którzy testują swoje psy pod kątem powszechnych chorób dziedzicznych. Nie wahaj się prosić o wyniki testów rodziców szczenięcia.
• Prawidłowe żywienie: Zapewnij zbilansowaną dietę, odpowiednią do wieku, rozmiaru i poziomu aktywności psa. Ściśle kontroluj ilość jedzenia, aby uniknąć przekarmienia i otyłości.
• Regularna aktywność fizyczna: Pembroki potrzebują codziennych spacerów i zabaw, aby utrzymać kondycję fizyczną i zapobiec tyciu. Należy jednak unikać nadmiernych obciążeń kręgosłupa, takich jak skoki z dużej wysokości. Pływanie jest doskonałym rodzajem aktywności dla Corgi, ponieważ wzmacnia mięśnie bez obciążania stawów i kręgosłupa.
• Unikanie skoków: Nie zachęcaj psa do skakania w górę lub w dół z mebli, schodów itp., ponieważ stwarza to ryzyko uszkodzenia kręgosłupa lub łap. W miarę możliwości używaj ramp.
• Regularne wizyty u weterynarza: Coroczne (a dla starszych psów – częstsze) wizyty u weterynarza pomogą wykryć problemy zdrowotne na wczesnym etapie. Terminowe szczepienia i odrobaczanie są obowiązkowe.
• Pielęgnacja zębów: Regularne szczotkowanie zębów pomoże zapobiec chorobom dziąseł i kamieniowi nazębnemu.

Chociaż Pembroki są podatne na pewne dolegliwości, wiele z nich żyje długo i zdrowo, pod warunkiem odpowiedniej opieki, prawidłowego żywienia i uwagi ze strony właścicieli. Ważne jest, aby pamiętać, że ich unikalna budowa ciała (długi grzbiet, krótkie łapy) wymaga szczególnej uwagi w profilaktyce urazów kręgosłupa. Niektórzy właściciele porównują dbałość o ich kręgosłup do opieki nad takimi rasami, jak Lancashire Heeler, który również ma wydłużony tułów.

Pielęgnacja Welsh Corgi Pembroke nie jest zbyt skomplikowana, ale wymaga regularności i uwagi na niektóre aspekty. Kluczowe punkty to pielęgnacja sierści, kontrola wagi, zapewnienie wystarczającej aktywności fizycznej oraz regularne zabiegi higieniczne.

Pielęgnacja sierści:

• Pembroki mają podwójną sierść: gęsty, miękki podszerstek i szorstki włos okrywowy średniej długości. Sierść ta dobrze chroni przed niepogodą, ale wymaga regularnego wyczesywania.
• Linienie: Pembroki linieją dość obficie, zwłaszcza dwa razy w roku – wiosną i jesienią (czasami latem, w zależności od klimatu). W tym okresie należy je wyczesywać codziennie, używając furminatora lub specjalnej szczotki do usuwania martwego podszerstka. Pomoże to zmniejszyć ilość sierści w domu i zapobiec tworzeniu się kołtunów.
• W pozostałych okresach wystarczy czesać psa 2-3 razy w tygodniu, aby utrzymać sierść w dobrej kondycji, usuwać brud i rozprowadzać naturalne oleje skórne.
• Kąpiel: Kąpać Welsh Corgi Pembroke zaleca się tylko w razie potrzeby, gdy pies jest naprawdę brudny. Częste kąpiele mogą zmywać naturalną warstwę ochronną tłuszczu ze skóry i sierści, co może prowadzić do suchości i podrażnień skóry. Używaj wysokiej jakości szamponu dla psów, przeznaczonego do ich typu sierści. Dokładnie spłukuj szampon, aby nie pozostawić resztek, które mogą powodować swędzenie.

Zabiegi higieniczne:

• Pielęgnacja uszu: Uszy Pembroków są stojące, więc może gromadzić się w nich brud i woskowina. Regularnie (raz na tydzień-dwa) sprawdzaj uszy pod kątem zaczerwienienia, nieprzyjemnego zapachu lub nadmiernych wydzielin. Czyść uszy specjalnym płynem dla psów i wacikami. Nie używaj patyczków higienicznych, aby nie uszkodzić przewodu słuchowego.
• Pielęgnacja zębów: Aby zapobiec tworzeniu się płytki nazębnej i kamienia, a także chorobom dziąseł, zaleca się szczotkować zęby psu 2-3 razy w tygodniu specjalną szczoteczką i pastą dla psów. Można również używać gryzaków dentystycznych i zabawek.
• Pielęgnacja pazurów: Jeśli pazury nie ścierają się naturalnie podczas spacerów po twardej nawierzchni, należy je regularnie przycinać (mniej więcej raz na 3-4 tygodnie). Zbyt długie pazury mogą powodować dyskomfort podczas chodzenia i deformować łapę. Jeśli nie masz pewności, jak prawidłowo obcinać pazury, skonsultuj się z groomerem lub weterynarzem.
• Pielęgnacja oczu: Regularnie sprawdzaj oczy psa. Niewielkie wydzieliny w kącikach oczu rano – to normalne, można je delikatnie usunąć wilgotną szmatką. Jeśli zauważysz nadmierne łzawienie, zaczerwienienie lub ropne wydzieliny, skonsultuj się z weterynarzem.

Aktywność fizyczna i utrzymanie:

• Welsh Corgi Pembroke to bardzo aktywny i energiczny pies, który potrzebuje regularnych obciążeń fizycznych. Potrzebują codziennych spacerów, co najmniej 1-1,5 godziny dziennie, podzielonych na 2-3 wyjścia. Spacery powinny obejmować nie tylko monotonne chodzenie na smyczy, ale także elementy zabawy, bieganie (niezbyt intensywne i długotrwałe), możliwość eksplorowania nowych miejsc.
• Psy te potrzebują przestrzeni, gdzie mogłyby pobiegać i pobawić się. Mogą mieszkać w mieszkaniu pod warunkiem, że otrzymują wystarczającą ilość aktywności fizycznej i umysłowej. Jednak dom z ogrodzonym podwórkiem byłby dla nich idealnym rozwiązaniem.
• Ważne jest, aby nie przeciążać szczeniąt i młodych psów, dopóki ich układ kostno-mięśniowy w pełni się nie uformuje. Unikaj długich biegów i skoków z wysokości dla młodych Corgi.
• Spacer z dorosłym, dobrze wychowanym Corgi można powierzyć również dziecku (pod nadzorem dorosłych) i osobie starszej, ponieważ zazwyczaj dobrze chodzą na smyczy, jeśli zostaną tego nauczone.

Pembroke to idealny pies miejski dla dużej i zżytej rodziny, gdzie są dzieci, być może inne zwierzęta, gdzie zawsze jest ciepło i wesoło! Dostosowują się do różnych warunków życia, najważniejsze – miłość, uwaga i troska ze strony właścicieli.

Welsh Corgi Pembroke to nie tylko uroczy towarzysz, ale także niezwykle inteligentny i zdolny uczeń. Ich inteligencja, chęć zadowolenia właściciela i rozbrykany charakter sprawiają, że proces szkolenia jest dość przyjemny i efektywny. Jednak, jak każda rasa pasterska, Pembroki mogą wykazywać pewną niezależność i upartość, dlatego konsekwencja, cierpliwość i odpowiednie podejście są kluczowe dla sukcesu.

Kluczowe aspekty szkolenia Welsh Corgi Pembroke:

• Wczesna socjalizacja: Jest to krytycznie ważny etap dla każdego psa, a Pembroki nie są wyjątkiem. Zacznij zapoznawać szczenię z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi zwierzętami (po odpowiednich szczepieniach) jak najwcześniej. Dobrze zsocjalizowany Pembroke wyrośnie na pewnego siebie, spokojnego i przyjaznego psa.
• Pozytywne wzmocnienie: Pembroki najlepiej reagują na metody szkolenia oparte na pozytywnym wzmocnieniu – pochwały, smakołyki, zabawki. Unikaj surowych metod, krzyku i kar, ponieważ może to wywołać strach, nieufność lub upartość. Są bardzo wrażliwe na ton głosu właściciela.
• Krótkie i ciekawe zajęcia: Pembroki są inteligentne, ale mogą szybko znudzić się monotonnymi powtórzeniami. Sesje treningowe powinny być krótkie (10-15 minut), różnorodne i zabawne. Wykorzystuj elementy gry.
• Konsekwencja i jasne zasady: Wszyscy członkowie rodziny powinni przestrzegać tych samych zasad i komend, aby nie mylić psa. Bądź konsekwentny w swoich wymaganiach.
• Nauka podstawowych komend: „Siad”, „leżeć”, „do mnie”, „fe”, „na miejsce”, „równaj” – to podstawowe komendy, które powinien znać każdy pies. Pembroki zazwyczaj szybko je opanowują. Zapamiętanie komendy za drugim, trzecim razem – to nie rzadkość, a norma dla tej rasy.
• Korekta zachowań pasterskich: Ze względu na swoją pasterską przeszłość, niektóre Pembroki mogą próbować „paść” ludzi lub inne zwierzęta, lekko podgryzając je w pięty. To zachowanie należy delikatnie, ale konsekwentnie korygować od najmłodszych lat, przekierowując uwagę na zabawki lub komendy.
• Obciążenia umysłowe: Pembroki potrzebują nie tylko fizycznych, ale także umysłowych obciążeń. Rozwiązywanie psich łamigłówek, szukanie ukrytych smakołyków, nauka nowych sztuczek pomoże utrzymać ich umysł w dobrej kondycji i zapobiec nudzie.

Welsh Corgi Pembroke to wszechstronnie rozwinięty piesek. Historycznie z powodzeniem wykorzystywano go do pasienia bydła (zręcznie kierowały stadem, podgryzając krowy w nogi od spodu, aby te poruszały się w odpowiednim kierunku), do polowania na drobną zwierzynę, a także do łapania szczurów na farmach. Dziś, oprócz roli towarzysza, te zwinne i aktywne pieski świetnie sprawdzają się w różnych rodzajach psich sportów:

• Agility: Mimo krótkich łap, Pembroki są niezwykle zwinne i szybkie, i z przyjemnością pokonują tor przeszkód.
• Obedience (posłuszeństwo): Ich inteligencja i chęć pracy z właścicielem sprawiają, że odnoszą sukcesy w zawodach posłuszeństwa.
• Flyball, frisbee: Energetyczność i figlarność Pembroków znajdują ujście w tych aktywnych sportach.
• Nosework (poszukiwanie zapachów): Dzięki swojemu wyostrzonemu węchowi często pomagają szukać „zagubionych” rzeczy lub biorą udział w zawodach nosework.
• Służba pasterska: Niektórzy właściciele do dziś rozwijają instynkty pasterskie swoich Pembroków, biorąc udział w treningach i próbach.

Łatwo i z zainteresowaniem Pembroki uczą się różnorodnych sztuczek cyrkowych, co czyni je gwiazdami domowych „przedstawień”. Pies jest bardzo posłuszny i łatwo poddaje się szkoleniu od najmłodszych lat. Jeszcze jednym z licznych talentów tego sympatycznego pieska jest zdolność bycia przewodnikiem dla osób słabosłyszących, informując je o ważnych dźwiękach (dzwonek do drzwi, telefon, płacz dziecka).

Najważniejsze – znaleźć podejście do swojego pupila, sprawić, by zajęcia były ciekawe i nagradzać go za sukcesy. Prawidłowo wychowany i zsocjalizowany Welsh Corgi Pembroke stanie się nie tylko posłusznym psem, ale prawdziwym przyjacielem i pełnoprawnym członkiem rodziny.

Prawidłowe żywienie jest jednym z najważniejszych aspektów zdrowia i długowieczności Welsh Corgi Pembroke. Psy te znane są ze swojego doskonałego apetytu i skłonności do przejadania się, co może łatwo prowadzić do otyłości. Nadwaga z kolei powoduje ogromne obciążenie ich długiego kręgosłupa i krótkich łap, prowokując problemy z kręgosłupem, stawami, układem sercowo-naczyniowym i metabolizmem. Dlatego kontrola wagi i zbilansowana dieta – to priorytet numer jeden dla właścicieli Pembroków.

Główne zasady karmienia Welsh Corgi Pembroke:

• Kontrola porcji: To najważniejsza zasada. Pembroki często nie znają umiaru w jedzeniu. Określ dzienną normę karmy wraz z weterynarzem lub zgodnie z zaleceniami na opakowaniu wysokiej jakości karmy, i ściśle jej przestrzegaj. Podziel dzienną normę na dwa posiłki dla dorosłego psa (szczenięta karmi się częściej).
• Wybór rodzaju karmienia: Istnieją dwa główne podejścia – gotowe suche/mokre karmy klasy premium lub super-premium, lub naturalne żywienie. Każde ma swoje zalety i wady.
  • Gotowe karmy: Wygodne w użyciu, zbilansowane pod względem składu (jeśli to wysokiej jakości karma), zawierają niezbędne witaminy i minerały. Wybieraj karmy przeznaczone dla psów małych lub średnich ras, z uwzględnieniem wieku (szczenię, dorosły, starszy) i poziomu aktywności. Istnieją specjalistyczne linie dla psów skłonnych do tycia.
  • Naturalne żywienie: Wymaga więcej czasu i wiedzy do skomponowania zbilansowanej diety. Podstawą powinny być chude gatunki mięsa (wołowina, indyk, królik), podroby, ryby morskie (bez ości), produkty mleczne (chudy twaróg, kefir, jogurt bez dodatków), warzywa (marchew, dynia, cukinia, brokuły, buraki), owoce (w ograniczonej ilości, jako smakołyki) oraz kasze (ryż, gryka). Kategorycznie przeciwwskazany jest kurczak dla wielu Pembroków ze względu na częste reakcje alergiczne. Przy naturalnym karmieniu konieczne jest dodatkowe wprowadzanie kompleksów witaminowo-mineralnych zgodnie z zaleceniami weterynarza.
• Unikanie szkodliwych produktów: Nigdy nie dawaj Pembrokowi jedzenia ze swojego stołu. Wiele ludzkich produktów jest szkodliwych lub nawet toksycznych dla psów: czekolada, winogrona, rodzynki, cebula, czosnek, wędzonki, tłuste, smażone, słodkie, kości rurowe.
• Jakość składników: Niezależnie od rodzaju karmienia, produkty powinny być świeże i wysokiej jakości. Jeśli wybierasz suchą karmę, uważnie przestudiuj skład: na pierwszym miejscu powinno być mięso, a nie zboża. Unikaj karm z dużą ilością kukurydzy, pszenicy, soi, sztucznych barwników i konserwantów.
• Tryb karmienia: Karm psa o tej samej porze każdego dnia. Sprzyja to produkcji enzymów trawiennych i lepszemu przyswajaniu pokarmu. Miska z jedzeniem nie powinna stać stale; jeśli pies nie zjadł porcji w ciągu 15-20 minut, zabierz ją do następnego karmienia.
• Dostęp do świeżej wody: Czysta woda pitna powinna być dla psa stale dostępna, zwłaszcza jeśli jest karmiony suchą karmą.
• Kontrola wagi: Regularnie waż swojego Pembroka i monitoruj jego kondycję. Żebra powinny być łatwo wyczuwalne pod niewielką warstwą tłuszczu, a talia – zauważalna przy spojrzeniu z góry. Jeśli pies zaczyna tyć, zmniejsz porcję lub przejdź na mniej kaloryczną karmę, a także zwiększ aktywność fizyczną.
• Smakołyki: Smakołyki można używać do szkolenia, ale nie powinny stanowić więcej niż 10% dziennej racji pokarmowej. Wybieraj niskokaloryczne i zdrowe smakołyki.

Przy naturalnym karmieniu około 30-50% diety dorosłego Welsh Corgi Pembroke powinno stanowić wysokiej jakości surowe lub gotowane mięso (chuda wołowina, indyk, podroby takie jak serce, wątroba, żołądki – po zamrożeniu lub obróbce termicznej). Z warzyw można podawać marchew (surową startą z odrobiną oleju lub gotowaną), dynię, cukinię, brokuły, kalafior, nieco buraków. Kasze (ryż, gryka) podaje się w formie gotowanej, ich udział nie powinien być duży. Produkty mleczne – chudy twaróg, kefir, naturalny jogurt – są korzystne dla trawienia. Raz w tygodniu można podać gotowane jajko lub kilka surowych jaj przepiórczych. Ryby morskie (gotowane, bez ości) – 1-2 razy w tygodniu zamiast mięsa.

Pamiętaj, że kurczak często wywołuje alergię u Pembroków, dlatego należy go wprowadzać ostrożnie lub w ogóle unikać. Warto również ograniczyć lub wykluczyć produkty powodujące fermentację (rośliny strączkowe, kapusta biała w dużych ilościach) oraz tłuste jedzenie. Czasami w celu profilaktyki i poprawy trawienia pomocny jest lekki, chudy bulion mięsny lub warzywny.

Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w diecie lub jeśli masz wątpliwości co do prawidłowości karmienia, skonsultuj się z lekarzem weterynarii lub dietetykiem.

Welsh Corgi Pembroke to urocza i popularna rasa, która podbiła serca wielu ludzi. Jednak zanim zdecydujesz się na takiego psa, ważne jest, aby obiektywnie ocenić wszystkie zalety i wady związane z jego utrzymaniem.

Dokładne rozważenie wszystkich „za” i „przeciw” pomoże Ci podjąć świadomą decyzję i zrozumieć, czy Welsh Corgi Pembroke jest odpowiedni dla Twojego stylu życia.

• Królewskie ulubieńce: Najbardziej znany fakt – to, że Welsh Corgi Pembroke jest ulubioną rasą brytyjskiej królowej Elżbiety II. W ciągu swojego życia miała ponad 30 Corgi, począwszy od pierwszego szczenięcia Dookie, podarowanego jej w 1933 roku. Królewskie Corgi mieszkały w Pałacu Buckingham, miały własne pokoje, a nawet osobistych kucharzy.
• Legendarne pochodzenie: Według walijskich legend, Corgi to dar od wróżek. Mówi się, że wróżki używały ich jako zwierząt wierzchowych, a ślady po „siodle wróżki” można zobaczyć na grzbiecie niektórych Pembroków w postaci specjalnych znaczeń sierści.
• Pasterze-krasnale: Pomimo krótkich nóg, Corgi to zręczne psy pasterskie. Ich niski wzrost pozwalał im unikać kopnięć dużego bydła, które pasły, gryząc je w pięty (stąd angielska nazwa „heeler” – ten, który gryzie w pięty).
• Dwa typy Corgi: Istnieją dwie odrębne rasy Welsh Corgi: Pembroke i Cardigan. Pembroke jest zazwyczaj mniejszy, z krótszym ogonem i bardziej „lisią” kufą. Cardigan jest większy, z dłuższym, puszystym ogonem i bardziej zaokrąglonymi uszami. Do 1934 roku były uważane za jedną rasę.
• „Gadatliwe” psy: Pembroki są znane ze swojej „gadatliwości”. Wydają szeroki zakres dźwięków, w tym mruczenia, parsknięcia, „uchnięcia” i swoiste „śpiewy”, którymi wyrażają swoje emocje.
• Inteligentne: Welsh Corgi Pembroke są uważane za jedną z najinteligentniejszych ras psów. Według klasyfikacji Stanleya Corena zajmują 11. miejsce pod względem inteligencji i zdolności do nauki.
• Nazwa „Corgi”: Słowo „corgi” w języku walijskim prawdopodobnie oznacza „krasnalowaty pies” (cor = krasnalowaty, gi = pies).
• Naturalnie krótki ogon (bobtail): Wiele Pembroków rodzi się z naturalnie krótkim ogonem (bobtail). Wcześniej ogony również często były kopiowane, ale w wielu krajach ta praktyka jest obecnie zabroniona.
• Mistrzowie agility: Pomimo swojej budowy, Pembroki są zdumiewająco zwinne i z powodzeniem występują w zawodach agility.
• Popularność w kulturze: Corgi często pojawiają się w filmach, kreskówkach i książkach, co jeszcze bardziej przyczynia się do ich popularności. Na przykład, w serialu animowanym „Cowboy Bebop” jest inteligentny Corgi o imieniu Ein.

P: Czy Welsh Corgi Pembroke mocno linieją?
O: Tak, Pembroki linieją dość intensywnie, zwłaszcza dwa razy w roku podczas linienia sezonowego (wiosną i jesienią). Ich podwójna sierść wymaga regularnego wyczesywania (w okresach linienia – codziennie, w innym czasie – 2-3 razy w tygodniu), aby kontrolować ilość sierści w domu.

P: Czy Welsh Corgi Pembroke nadają się do życia w mieszkaniu?
O: Tak, Pembroki mogą mieszkać w mieszkaniu, pod warunkiem, że otrzymują wystarczającą ilość codziennej aktywności fizycznej (spacery, zabawy) i obciążeń umysłowych. Potrzebują przestrzeni do ruchu, ale najważniejsze – uwaga właściciela i regularne wyjścia na zewnątrz.

P: Czy Welsh Corgi Pembroke dobrze dogadują się z dziećmi?
O: Zazwyczaj tak. Pembroki są znane z przyjaznego stosunku do dzieci, zwłaszcza jeśli rosną razem. Są rozbrykane i cierpliwe. Ważne jest jednak, aby nauczyć dzieci, jak prawidłowo obchodzić się z psem, a psa – aby nie „pasł” dzieci, lekko podgryzając w pięty, co może być przejawem ich instynktu pasterskiego.

P: Czy Welsh Corgi Pembroke są głośne?
O: Pembroki mogą być dość „gadatliwe” i skłonne do szczekania. Są czujne i mogą szczekać na nieznajomych, inne dźwięki lub gdy chcą zwrócić na siebie uwagę. Wczesna socjalizacja i szkolenie mogą pomóc kontrolować nadmierne szczekanie.

P: Ile aktywności fizycznej potrzebuje Welsh Corgi Pembroke?
O: Pembroki potrzebują umiarkowanej, ale regularnej aktywności fizycznej. Co najmniej 1-1,5 godziny aktywnych spacerów i zabaw dziennie, podzielonych na 2-3 wyjścia. Lubią biegać, bawić się piłką i odkrywać nowe miejsca. Ważne jest, aby ich nie przeciążać, zwłaszcza szczeniąt i starszych psów, i unikać skoków z wysokości ze względu na ryzyko urazów kręgosłupa.

P: Czy łatwo jest szkolić Welsh Corgi Pembroke?
O: Tak, Pembroki są bardzo inteligentne i zazwyczaj łatwo się uczą. Dobrze reagują na pozytywne wzmocnienie. Jednak czasami mogą wykazywać upartość, dlatego ważna jest konsekwencja, cierpliwość i ciekawe sesje treningowe.

P: Jakie są główne problemy zdrowotne u Welsh Corgi Pembroke?
O: Pembroki są podatne na otyłość, choroby krążków międzykręgowych (problemy z kręgosłupem), dysplazję stawu biodrowego, niektóre choroby oczu (np. postępujący zanik siatkówki) i mielopatię zwyrodnieniową. Ważne jest, aby wybierać szczenięta od odpowiedzialnych hodowców, którzy testują swoje psy, oraz zapewnić odpowiednią pielęgnację i kontrolę wagi.

P: Jaka jest długość życia Welsh Corgi Pembroke?
O: Średnia długość życia Welsh Corgi Pembroke wynosi 12-15 lat.

P: Czym różni się Welsh Corgi Pembroke od Welsh Corgi Cardigan?
O: To dwie różne rasy. Pembroke jest zazwyczaj mniejszy, ma krótszy (często kopiowany lub naturalnie krótki) ogon, bardziej spiczaste uszy i „lisią” kufę. Cardigan jest większy, ma długi, puszysty ogon, bardziej zaokrąglone uszy i nieco spokojniejszy temperament. Więcej o Welsh Corgi Cardigan możecie dowiedzieć się na naszej stronie.

P: Czy Welsh Corgi Pembroke potrzebuje specjalnej pielęgnacji sierści?
O: Sierść wymaga regularnego wyczesywania (2-3 razy w tygodniu, codziennie podczas linienia). Kąpać należy tylko w razie potrzeby. Szczególną uwagę należy zwrócić na wyczesywanie gęstego podszerstka.