Charakter mastifa tybetańskiego: niezależny filozof i niezawodny stróż
Charakter to najbardziej złożona, a jednocześnie najbardziej atrakcyjna cecha mastifa tybetańskiego. To nie jest pies służbowy, który będzie bezwzględnie wykonywał polecenia. To pies-partner, który podejmuje własne decyzje i działa, kierując się tysiącletnimi instynktami. Jego główną cechą jest niezależność. Może wykonać polecenie, jeśli uzna je za celowe, ale nie będzie go powtarzał w kółko dla pochwały.
Wobec swojej rodziny mastif odnosi się z ogromną miłością i oddaniem. Jest spokojny, zrównoważony i niemal niezauważalny w domu. Dorosły pies większość dnia spędza na drzemce, obserwując otoczenie. Jednak mimo zewnętrznej flegmatyczności, zawsze jest czujny. Z dziećmi swojej rodziny jest niezwykle delikatny i cierpliwy, stając się dla nich dużym, puszystym opiekunem. Niemniej jednak należy pamiętać, że ze względu na ogromne rozmiary zabawy z małymi dziećmi zawsze powinny odbywać się pod nadzorem dorosłych.
Wobec obcych ludzi mastif tybetański jest powściągliwy i nieufny. Nie okaże agresji bez powodu, ale wyraźnie da do zrozumienia, że intruz jest pod ścisłą obserwacją. Jego głównym zadaniem jest ochrona. I w tym jest niezrównany. W przeciwieństwie do takich groźnych stróżów jak owczarek kaukaski, który może działać bardziej zdecydowanie, mastif najpierw próbuje odstraszyć intruza głębokim, głośnym szczekaniem. Jego szczekanie to osobny temat. Jest niskie, wibrujące i często porównuje się je do grzmotu. Wiele mastifów aktywizuje się o zmierzchu, patrolując teren i sygnalizując każdy podejrzany dźwięk. Tę cechę należy wziąć pod uwagę, jeśli macie wrażliwych sąsiadów.
Te psy mają wiele wspólnych cech z innymi starożytnymi rasami stróżującymi z Azji, takimi jak owczarek środkowoazjatycki (alabai) czy wilczarz buriacko-mongolski. Wszystkie wyróżniają się samodzielnością, silnym przywiązaniem do terytorium i wrodzonym instynktem obrońcy.
Plusy i minusy rasy mastif tybetański
Plusy i minusy rasy mastif tybetański · 7
| Plusy | Minusy |
|---|---|
| Niesamowita wierność rodzinie. Tworzy bardzo silną więź ze swoimi ludźmi. | Upartość i niezależność. Nie nadaje się dla niedoświadczonych właścicieli. |
| Doskonały stróż. Wrodzony instynkt ochrony terytorium i rodziny. | Wymaga dużej przestrzeni. Absolutnie nie nadaje się do życia w mieszkaniu. Potrzebuje domu z dużą, solidnie ogrodzoną działką. |
| Spokojny i zrównoważony temperament w warunkach domowych. | Skłonność do nocnego szczekania. Może stwarzać problemy z sąsiadami. |
| Efektowny „lwi” wygląd. Pies, który budzi podziw. | Bardzo silne sezonowe linienie. Raz w roku pies zrzuca cały podszerstek, co wymaga intensywnego wyczesywania. |
| Dobre zdrowie. Jako rasa pierwotna, ma silną odporność. | Nieufność wobec obcych. Wymaga bardzo starannej i wczesnej socjalizacji. |
| Cierpliwy wobec dzieci swojej rodziny. | Wysokie koszty utrzymania (wysokiej jakości karma, usługi weterynaryjne, pielęgnacja). |
| Nie wymaga intensywnych ćwiczeń fizycznych. Wystarczą długie spacery. | Powolne dojrzewanie. Psychicznie pies staje się dorosły dopiero w wieku 3–4 lat. |
Szkolenie i socjalizacja mastifa tybetańskiego
Szkolenie mastifa tybetańskiego to wyzwanie nawet dla doświadczonego kynologa. Zapomnijcie o metodach, które sprawdzają się w przypadku owczarków niemieckich czy labradorów. Upartość i niezależność mają we krwi. Nie będą mechanicznie wykonywać poleceń. Kluczem do sukcesu jest cierpliwość, konsekwencja i budowanie relacji opartej na zaufaniu. Szkolenie powinno odbywać się w formie partnerstwa, a nie dominacji.
Najważniejszym aspektem jest wczesna socjalizacja. Od szczenięcia mastifa należy zapoznawać z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi zwierzętami. Pomoże to wychować zrównoważonego i adekwatnego psa, który nie będzie widział zagrożenia w każdym obcym. Zajęcia na placu szkoleniowym w grupie również będą pomocne, ale warto wybrać kynologa, który ma doświadczenie w pracy z rasami pierwotnymi i stróżującymi.
Metody siłowe czy krzyk są absolutnie niedopuszczalne. Może to na zawsze zniszczyć zaufanie psa i doprowadzić do agresji. Najlepiej sprawdza się pozytywne wzmocnienie — pochwały, smakołyki. Pamiętaj jednak, że mastif będzie pracował nie za jedzenie, ale z szacunku do ciebie.
