Amerykański spaniel dowodny (American Water Spaniel) to spełnienie marzeń każdego łowcy ptactwa wodnego, ucieleśnione w kompaktowym, kędzierzawym ciele. To prawdziwy „żołnierz do zadań specjalnych”, wyhodowany nie z myślą o wystawach, lecz do ciężkiej pracy w lodowatej wodzie i gęstych zaroślach. Jego natura to wyjątkowe połączenie myśliwskiej pasji i czułości domowego pieszczocha. O tym wyjątkowym psie przeczytasz więcej co dalej na Tvaryny.
Amerykański spaniel dowodny: krótki przegląd rasy
| Kryterium | Wskaźnik | Komentarz |
|---|---|---|
| Pochodzenie | USA, stan Wisconsin | Oficjalny state dog od 1986 roku |
| Przeznaczenie | Aporter wodno-lądowy | „Dual-purpose gundog” (pies myśliwski podwójnego przeznaczenia) |
| Wysokość w kłębie | 38–46 cm (AKC), 36–46 cm (FCI) | Kompaktowy, ale solidnie zbudowany |
| Waga | 11–18 kg (suki), 14–20 kg (psy) | Dymorfizm płciowy umiarkowanie widoczny |
| Długość życia | 12–15 lat | Przy odpowiedniej pielęgnacji |
| Typ sierści | Lokowana lub falista z podszerstkiem | Odpycha wodę niczym futro wydry |
| Podstawowe umaszczenie | Czekoladowe, wątrobiane, ciemnobrązowe | Dopuszczalne małe białe znaczenia |
Historia pochodzenia rasy
Rasa ukształtowała się w dolinie rzek Fox i Wisconsin pod koniec XIX wieku. Lokalni myśliwi potrzebowali mobilnego psa, który potrafiłby pracować z płaskodennych łodzi, dobrze znosić zimną wodę i aportować zwierzynę przez gęste trzciny. Hodowcy skrzyżowali Irlandzkiego Spaniela Wodnego oraz Curly Coated Retrievera, dolewając krwi Field Spaniela, a według niektórych danych- mniejszych amerykańskich spanieli lądowych. Pierwszy klub rasy powstał w 1920 roku, ale American Kennel Club uznała ją dopiero w 1940. Poza USA popularność pozostała znikoma, choć FCI oficjalnie włączyła Amerykańskiego spaniela dowodnego do grupy 8 „Aportery, Płochacze i Psy Wodne”.
Formowanie „idealnego” myśliwego
W XIX wieku polowanie handlowe w regionie Wielkich Jezior było bezwzględnym biznesem. Myśliwi potrzebowali nie tylko psa, ale wielofunkcyjnego narzędzia. Ten pies musiał być:
- Kompaktowy: Aby łatwo wskoczyć do małej łódki, nie wywracając jej, i nie zajmować dużo miejsca.
- Wytrzymały na wodę: Musiał mieć sierść chroniącą od lodowatej wody Wielkich Jezior.
- Skutecznym aporterem: Przynosić ubitą zwierzynę (kaczki, gęsi) z wody.
- Dobrym „płochaczem”: Wypłaszać zwierzynę (bażanty, kuropatwy) z gęstych zarośli na lądzie.
Żadna z istniejących ras europejskich nie spełniała jednocześnie wszystkich tych wymagań. Tak rozpoczęła się ukierunkowana selekcja, która połączyła w sobie najlepsze cechy psów wodnych i spanieli.
Doktor Pfeifer i standaryzacja
„Ojcem” rasy jest uważany doktor F. J. Pfeifer z New London w stanie Wisconsin. To właśnie on zaczął prowadzić księgi hodowlane i po raz pierwszy udokumentował wzorzec rasy. Był właścicielem znanego psa o imieniu „Curly”, który jest uważany za jednego z założycieli współczesnej linii Amerykańskiego spaniela dowodnego. Pfeifer aktywnie promował rasę, sprzedając szczenięta w całym kraju za 25 dolarów, a jego wysiłki doprowadziły do uznania rasy przez United Kennel Club (UKC) w 1920 roku, a później przez AKC.
Droga do uznania i ryzyko wyginięcia
Mimo oficjalnego uznania, rasa niemal zniknęła po drugiej wojnie światowej. Wraz z pojawieniem się bardziej popularnych aporterów, takich jak labradory i goldeny, zapotrzebowanie na „uniwersalnego” spaniela zmalało. Rasa znalazła się na skraju wyginięcia w latach 50. i 60. Udało się ją zachować tylko dzięki wysiłkom małej grupy entuzjastów oraz Amerykańskiego Klubu Spaniela Wodnego (AWSC). Dziś Amerykański spaniel dowodny pozostaje jedną z najrzadszych ras zarejestrowanych przez AKC, zajmując 167. miejsce na 197 pod względem popularności. Ta rzadkość pomogła jednak zachować jego walory użytkowe, ponieważ rasa nigdy nie stała się „modna” i nie rozdzieliła się na linie wystawowe i pracujące.
Opis wyglądu i wzorzec amerykańskiego spaniela dowodnego
Amerykański spaniel dowodny – kompaktowy atleta o mocnym kośćcu i dobrze rozwiniętej muskulaturze klatki piersiowej i przedramion. Jest to pies średniej wielkości, solidnie zbudowany, ale nie ociężały. Jego wygląd emanuje siłą, wytrzymałością i żywością.
Głowa i kufa
Głowa jest proporcjonalna do tułowia, z umiarkowanie szeroką czaszką i wyraźnym, ale niezbyt gwałtownym stopem (przejściem od czoła do kufy). Kufa jest kwadratowa, średniej długości, co pozwala na wygodne trzymanie aportu. Oczy średnie, okrągłe, osadzone dość szeroko. Kolor oczu waha się od orzechowego do ciemnobursztynowego lub brązowego, harmonizując z umaszczeniem sierści. Wyraz – ciekawski, inteligentny i przyjazny. Uszy są długie, wiszące, nisko osadzone (nieco powyżej linii oczu), pokryte gęstymi falami sierści.
Tułów i sylwetka
- Grzbiet jest krótki, prosty i mocny. Linia grzbietu jest prosta lub lekko opadająca od kłębu do zadu.
- Klatka piersiowa jest głęboka, ale niezbyt szeroka, z dobrze rozwiniętymi, ale nie beczkowatymi żebrami.
- Zad jest lekko skośny, co ułatwia mocne odbicie tylnymi kończynami podczas pływania i wyskakiwania z wody na brzeg.
- Ogon jest średniej długości, gruby u nasady, zwęża się ku końcowi. Jest pokryty sierścią i służy jako ster podczas pływania. W ruchu pies nosi go nieco poniżej linii grzbietu. Ogon nigdy nie jest kopiowany – jest to wada dyskwalifikująca.
- Kończyny są równoległe, o mocnym kośćcu. Łapy są „typu szkockiego” (grube, zwarte) z dobrze rozwiniętymi błonami między palcami, co jest niezbędne dla psa wodnego.
Sierść: podwójna ochrona
Sierść to główna „wizytówka” rasy i jej podstawowe narzędzie pracy. Ma podwójną warstwę: gęsty, krótki podszerstek, który utrzymuje ciepło ciała, oraz warstwę wierzchnią (włos okrywowy), która jest oleista w dotyku. Ta oleistość (naturalna lanolina) sprawia, że sierść jest wodoodporna, nie pozwalając wodzie dotrzeć do skóry. W suchą pogodę loki są sprężyste, niczym sprężyny, co chroni naskórek przed gałęziami i trawą.
Tekstura sierści może być różna:
- Marcel: Równomierne fale na całym ciele.
- Kędzierzawa (Curly): Drobne, gęste loki, przypominające sierść pudla.
Wiele psów ma kombinację obu typów. Sierść na głowie jest zazwyczaj krótsza i gładsza.
Umaszczenie sierści
Wzorzec rasy dopuszcza tylko trzy warianty jednolitego ciemnego umaszczenia:
- Wątrobiane (Liver)
- Brązowe (Brown)
- Ciemnoczekoladowe (Dark Chocolate)
Niewielkie białe znaczenia na klatce piersiowej lub palcach są dopuszczalne, ale niepożądane. Nos i opuszki łap muszą być ciemne, w tonacji umaszczenia (czarne lub ciemnobrązowe). Oczy powinny harmonizować z kolorem sierści.
| Część ciała | Wzorzec AKC | Przeznaczenie / Uwagi |
|---|---|---|
| Rozmiar | 38–46 cm (15–18 cali) | Kompaktowość do pracy z łodzi. |
| Oczy | Orzechowe, brązowe lub bursztynowe. | Ciemniejsze oczy są pożądane. Żółte oczy to wada. |
| Uszy | Długie, szerokie, nisko osadzone, pokryte sierścią. | Zamykają kanał słuchowy od wody. |
| Sierść | Podwójna, oleista, falista lub kędzierzawa. | Wodoodporna, chroni przed zimnem. |
| Łapy | Zwarte, z błonami. | Do efektywnego pływania. |
| Ogon | Średniej długości, stożkowy, nie jest kopiowany. | Używany jako ster w wodzie. |
Charakter i zachowanie
Kontrastowa natura: w domu – posłuszny i zrównoważony; na polowaniu – energetyczny, rozpalony pasją. Amerykański spaniel dowodny słynie ze swojej wierności rodzinie i silnej więzi z „swoim” człowiekiem. To bardzo wrażliwa rasa, która ostro reaguje na nastrój właściciela i atmosferę w domu.
„Pies-cień” w domu
W pomieszczeniach Amerykański spaniel dowodny zachowuje się spokojnie, pod warunkiem, że otrzymał wystarczającą dawkę ruchu. Ma tendencję do bycia „psem-rzepem”, podążając za właścicielem z pokoju do pokoju. Rozwijają się w ludzkim towarzystwie i źle znoszą samotność. Pozostawione same na dłużej, mogą rozwinąć lęk separacyjny, objawiający się destrukcyjnym zachowaniem lub nadmiernym szczekaniem.
Energia i pasja w terenie
Naciśnij „włącz” – a zobaczysz zupełnie innego psa. Na łonie natury, zwłaszcza w pobliżu wody, Amerykański spaniel dowodny zamienia się w energetyczny, skupiony wir. Mają wysoką inteligencję i chęć do pracy. Nuda jest ich najgorszym wrogiem. Bez „pracy” (zabawy, szkolenia, pływania) znajdą sobie zajęcie sami, i przeciez – najprawdopodobniej ci się to nie spodoba.
Rasa słynie z głośnego, ale „basowego” głosu. Mają skłonność do wokalizacji: szczekają, skomlą, czasami wydają charakterystyczny „jodl” lub „śpiew”, zwłaszcza gdy są podekscytowane. Pomagało to myśliwym śledzić psa w wysokich trzcinach.
Cechy stróżujące i socjalizacja
Amerykański spaniel dowodny – doskonały pies stróżujący, ale nie obronny. Zawsze ostrzegą cię głośnym szczekaniem o zbliżaniu się nieznajomego. Jednak agresja wobec ludzi jest dla nich absolutnie nietypowa. Do obcych mogą odnosić się powściągliwie lub obojętnie, ale po zapoznaniu stają się przyjazne. Wczesna i pozytywna socjalizacja jest kluczowa, aby ich naturalna powściągliwość nie przerodziła się w bojaźliwość. Instynkt pogoni za drobną zwierzyną (wiewiórki, ptaki) u nich silny, dlatego zapoznanie z kotami musi być wczesne i kontrolowane.
| Poziom cech charakteru (1 – niski, 5 – wysoki) | Ocena |
|---|---|
| Energetyczność | 5 |
| Orientacja na właściciela | 5 |
| Terytorialność | 2 (ale wokalność wysoka) |
| Skłonność do szczekania | 4 |
| Uczliwość (chęć zadowolenia) | 5 |
| Tolerancja samotności | 2 |
| Przyjazność do innych psów | 4 (przy socjalizacji) |
| Instynkt myśliwski | 5 |
Plusy i minusy rasy
Jak każda rasa, zwłaszcza tak wąsko wyspecjalizowana, amerykański spaniel dowodny ma swoje unikalne zalety i wyzwania. Ważne jest, aby szczerze ocenić, czy twój styl życia pokrywa się z potrzebami tego energicznego myśliwego.
| Zalety | Wady |
|---|---|
| Wysoka uniwersalność – aporter i płochacz w jednym ciele. | Wymaga codziennego aktywnego wybiegu i obowiązkowego dostępu do wody (pływanie). |
| Niezwykła wierność rodzinie, zorientowanie na człowieka. | Wysoka skłonność do lęku separacyjnego; nie nadaje się dla osób, które dużo czasu spędzają poza domem. |
| Wysoka inteligencja, łatwo się szkoli metodami pozytywnymi. | Bardzo wrażliwy na surowość, krzyk i negatywne metody; pamięta urazy. |
| Kompaktowy rozmiar – nadaje się do mieszkania (pod warunkiem wystarczającego wybiegu). | Wysoka skłonność do wokalizacji (szczekanie, skomlenie, „jodl”). |
| Względnie zdrowy, długa żywotność. | Wymaga regularnej, choć nieskomplikowanej, pielęgnacji i wzmożonej kontroli uszu. |
| Minimalny „psi” zapach, umiarkowane linienie. | Silny instynkt myśliwski (wymaga smyczy w nieogrodzonych miejscach). |
| Rzadka rasa (ekskluzywność). | Rzadka rasa (trudno znaleźć szczenię, ograniczony genofond). |
Zdrowie i typowe choroby
Rasa jest uważana za względnie zdrową, w dużej mierze dzięki temu, że nigdy nie była zbyt popularna, a selekcja koncentrowała się na walorach użytkowych. Jednak ze względu na ograniczony genofond (wynikający z rzadkości) istnieje lista dziedzicznych chorób, które odpowiedzialni hodowcy monitorują.
| Choroba | Opis | Badania przesiewowe / Profilaktyka |
|---|---|---|
| Dysplazja stawu biodrowego (HD) | Nieprawidłowy rozwój stawu biodrowego, prowadzący do zapalenia stawów. Występowanie wśród Amerykańskiego spaniela dowodnego jest umiarkowane. | Obowiązkowy rentgen-skrining OFA lub PennHIP dla zwierząt hodowlanych. Kontrola wagi i obciążeń u szczeniąt. |
| Postępujący zanik siatkówki (PRA-prcd) | Dziedziczne schorzenie prowadzące do stopniowej ślepoty. Amerykański spaniel dowodny jest podatny na specyficzną formę prcd-PRA. | Obowiązkowy genetyczny test DNA dla wszystkich psów hodowlanych. |
| Problemy z sercem | Najczęściej spotykany jest ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) i przetrwały przewód tętniczy (PDA). | Badanie u kardiologa i EchoKG (USG serca) dla zwierząt hodowlanych. |
| Mielopatia degeneracyjna (DM) | Choroba neurologiczna prowadząca do paraliżu tylnych kończyn u starszych psów. | Test DNA (SOD1) w celu określenia nosicielstwa. |
| Zapalenie ucha zewnętrznego | Problem nr 1. Połączenie wiszących uszu, gęstej sierści i stałego kontaktu z wodą stwarza idealne warunki dla bakterii i grzybów. | Regularne czyszczenie, suszenie uszu po każdej kąpieli, profilaktyczne płyny. |
| Alergie | Skłonność do atopowego zapalenia skóry (alergie sezonowe) i nietolerancji pokarmowych. | Diagnoza u weterynarza, dobór karmy hipoalergicznej. |
Porada weterynarza: raz w roku wykonuj pełną analizę krwi i USG serca; przy wyborze karmy unikaj wysokiej zawartości grochu i ziemniaków, związanych z ryzykiem DCM (kardiomiopatia). Zawsze wymagaj od hodowcy wyników testów genetycznych rodziców (przynajmniej na PRA i DM) oraz certyfikatów badań stawów biodrowych (OFA).
Doświadczenie w pielęgnacji sierści i higienie
Kluczowa zasada – nie przesuszaj skóry i nie niszcz naturalnej warstwy tłuszczowej sierści. Unikaj częstego szamponowania (wystarczy 1-2 razy na 6–8 tygodni lub w razie konieczności). Po kąpieli w rzece czy jeziorze przemywaj sierść czystą słodką wodą, aby zmyć brud i bakterie.
Pielęgnacja: „złoty standard”
Sierść Amerykańskiego spaniela dowodnego wymaga regularnej pielęgnacji, ale różni się ona od pielęgnacji np. pudla. Amerykańskich spanieli dowodnych nie wolno golić! Niszczy to strukturę podwójnej sierści i pozbawia psa ochrony przed słońcem i zimnem. Zalecana pielęgnacja:
- Rozczesywanie (1-2 razy w tygodniu): Używaj metalowego grzebienia z długimi zębami, aby dotrzeć do podszerstka i zapobiec tworzeniu się kołtunów. Szczotka druciana pomoże rozgładzić górną warstwę.
- Strzyżenie (co 2-3 miesiące): Zalecane jest lekkie trymowanie (przycinanie) nożyczkami, aby nadać formę i usunąć nadmiar sierści, zwłaszcza na łapach (między opuszkami), wokół kanału słuchowego i pod ogonem. Niektórzy właściciele lekko podcinają sierść na grzbiecie i szyi, aby podkreślić sylwetkę.
Problem nr 1: Uszy
To pięta achillesowa rasy. Ich długie, wiszące, gęsto pokryte sierścią uszy stwarzają idealnie ciepłe, ciemne i wilgotne środowisko dla rozwoju bakterii i drożdży. Dodaj do tego ciągłe pływanie, a ryzyko zapalenia ucha staje się maksymalne.
- Oglądaj uszy codziennie pod kątem zaczerwienienia, zapachu lub brudu.
- Dokładnie osuszaj uszy (wewnętrzną część małżowiny usznej) ręcznikiem po każdej kąpieli.
- Czyść uszy 1-2 razy w tygodniu specjalnym weterynaryjnym płynem, który utrzymuje pH-balans.
- Regularnie przycinaj sierść wokół kanału słuchowego dla lepszej wentylacji.
Inne aspekty higieny
Podcinanie pazurów – dwa razy w miesiącu. Ponieważ pies dużo pływa i biega po miękkim gruncie, pazury nie ścierają się wystarczająco naturalnie. Pielęgnacja zębów – szczotkowanie 2-3 razy w tygodniu pastą weterynaryjną w celu zapobiegania kamieniowi nazębnemu.
Aktywność fizyczna i trening
60–90 minut intensywnego wysiłku każdego dnia – to absolutne minimum, przy którym Amerykański spaniel dowodny pozostanie psychicznie zrównoważony. Dla tej rasy spacer na smyczy – to tylko rozgrzewka. Potrzebują pracy. Formuła wybiegu: ⅓ pływanie, ⅓ bieganie/aport, ⅓ gry umysłowe.
Woda – to nie opcja, a konieczność
Nazwa rasy mówi sama za siebie. Amerykański spaniel dowodny musi pływać. Jest to zakodowane w ich DNA. Jeśli nie masz regularnego (kilka razy w tygodniu) dostępu do bezpiecznego zbiornika wodnego (jeziora, rzeki, stawu), ta rasa nie jest dla ciebie. Pływanie to nie tylko najlepszy wysiłek fizyczny, ale i najważniejsze psychologiczne rozładowanie dla nich. Bez wody pies będzie wyrażał frusrację destrukcyjnym zachowaniem.
Obciążenie umysłowe
Wysoka inteligencja Amerykańskiego spaniela dowodnego wymaga stałego stymulowania. 15 minut „pracy nosem” męczy ich bardziej niż godzinny bieg. Wykorzystaj:
- Interaktywne zabawki i puzzle do jedzenia.
- Gry w „chowanego” z zabawkami lub smakołykami.
- Naukę sztuczek i nowych komend.
Rodzaje sportów dla Amerykańskiego spaniela dowodnego
Świetnie sprawdzają się w każdej dyscyplinie związanej z wodą i nosem:
- Dock Diving – ich żywioł.
- Próby myśliwskie (Hunt Tests) – ich bezpośrednie przeznaczenie.
- Nosework i służba poszukiwawczo-ratownicza.
- Agility i Rally-Obedience – dla utrzymania kontaktu z właścicielem.
Dresura i posłuszeństwo
Poczynaj pierwszą fazę treningów (klik-trening, imię-odzew, pozycje) od 8 tygodni. Komendy myśliwskie – od 6 miesięcy, gdy formuje się naturalny „hold & carry”. Koniecznie zintegruj trening z cichym gwizdkiem (silent whistle training) – na dużych dystansach w trzcinach komendy werbalne są bezużyteczne. Metoda – warunkowanie instrumentalne ze 100% pozytywnym wzmocnieniem.
Pokonywanie uporu
Rasa demonstruje IQ powyżej przeciętnej; według testów Stanleya Corena, Amerykański spaniel dowodny przyswaja komendę po 5–15 powtórzeniach i wykonuje ją w 90% przypadków. Jednak ich inteligencja łączy się z pewnym „spanielskim” uporem. Jeśli się nudzą lub nie widzą sensu w komendzie, po prostu się „wyłączą”.
Klucz do sukcesu:
- Tylko pozytywne wzmocnienie: Są niezwykle wrażliwe. Krzyk, szarpnięcia, kary fizyczne – to najszybszy sposób, by złamać psa i stracić jego zaufanie na zawsze.
- Krótkie i wesołe sesje: Trzymaj treningi krótkie (10-15 minut), dynamiczne i zabawowe.
- Wysoka wartość nagrody: Dobrze pracują za jedzenie, ale jeszcze lepiej – za ulubioną zabawkę lub możliwość skoku do wody.
Wyzwanie szczekaniem
Amerykański spaniel dowodny – hałaśliwa rasa. Szczekają, gdy są szczęśliwe, gdy są podekscytowane, gdy się nudzą, gdy ktoś idzie. Nie próbuj „zabronić” im szczekania – to część ich natury. Zamiast tego, zarządzaj szczekaniem. Naucz komendy „Cicho!” lub „Wystarczy!”, nagradzając za ciszę, a także komendy „Głos!”, aby pies rozumiał, kiedy wokalizacja jest stosowna.
Żywienie: zalecenia
Stosunek B/T/W – 30% / 20% / 50% (na suchą masę) jest optymalny dla kondycji roboczej. Kaloryczność diety – 45 kcal/kg wagi przy umiarkowanej aktywności, 60 kcal/kg – w sezonie łowieckim. To bardzo aktywne psy, które potrzebują wysokokalorycznego, jakościowego paliwa. Używaj karm z mięsem na pozycji nr 1 w składzie, unikaj podrobów i sztucznych konserwantów.
Specyfika diety dla aktywnego psa
- Sezon roboczy: Przejdź na formuły o wysokiej zawartości tłuszczu (np. 30% białka / 20% tłuszczu). Dodawaj omega-3 (olej rybi) dla wsparcia stawów i skóry (30 mg EPA + DHA/kg wagi).
- „Wakacje” (Poza sezonem): Przejście na dietę „light” (np. 26% białka / 16% tłuszczu), aby uniknąć przybierania na wadze. Kontroluj wagę co 10 dni.
- Dieta naturalna (BARF): Możliwa, ale wymaga starannego zbilansowania wapnia i fosforu (2:1) oraz dodania kompleksów witaminowych. Koniecznie skonsultuj się z weterynarzem-dietetykiem.
Nie karm tuż przed lub po intensywnym treningu: poczekaj co najmniej 90 minut, aby uniknąć ryzyka skrętu żołądka, do którego podatne są psy z głęboką klatką piersiową.
Ciekawe fakty o rasie
- Oficjalny pies stanu. Amerykański spaniel dowodny jest oficjalnym symbolem (State Dog) swojego rodzinnego stanu Wisconsin od 1986 roku.
- „Kacze” łapy. Między palcami Amerykańskiego spaniela dowodnego ma dobrze rozwinięte błony, co czyni je doskonałymi pływakami.
- Rzadki skarb. To jedna z niewielu ras całkowicie wyhodowanych w USA i pozostaje niezwykle rzadka. Całkowita populacja na świecie liczy zaledwie kilka tysięcy osobników.
- Pierwsza rejestracja. Pierwszą suką zarejestrowaną przez AKC (nr F1), była „Curly Peggy” – na jej liniach bazuje większość współczesnych psów.
- Bez kopiowania. W odróżnieniu od wielu spanieli, Amerykański spaniel dowodny nie podlega kopiowaniu ogona – jest to zabronione przez wzorzec.
- Naturalny wosk. Sierść Amerykańskiego spaniela dowodnego zawiera wysoki procent lanoliny – naturalnego wosku, który odpycha wodę, brud, a nawet rzepy.
Często zadawane pytania o rasę (FAQ)
Ile kosztuje szceniecia Amerykańskiego spaniela dowodnego w Polsce?
Rasa jest ekstremalnie rzadka w Polsce i Europie. Większość szczeniąt jest importowana z hodowli w USA. Dziś cena szczenięcia z renomowanej amerykańskiej hodowli waha się od 6000 do 10 000 PLN, plus koszty transportu i cła, które mogą wynieść dodatkowe 4000-6000 PLN.
Czy Amerykański spaniel dowodny nadaje się dla nowicjuszy?
Tak, ale z zastrzeżeniami. Nadają się, jeśli właściciel-nowicjusz jest gotów natychmiast zapisać się na kursy kynologiczne (z pozytywnym wzmocnieniem) i poświęcać czas na aktywny wybieg i pływanie. Ich wrażliwość nie wybacza błędów w dresurze.
Czy Amerykański spaniel dowodny mocno linieje?
Umiarkowanie. Nie są hipoalergiczne. Dwa razy w roku występuje sezonowe linienie, podczsas którego podszerstek trzeba wyczesywać częściej
Czy mają „psi” zapach?
O dziwo, nie. Mimo oleistej, wodoodpornej sierści, przy odpowiedniej pielęgnacji (regularne spłukiwanie czystą wodą i osuszanie) prawie nie mają zapachu.
Czy można ich golić latem?
Nie, w żadnym wypadku! Ich podwójna sierść działa jak termos – chroni nie tylko przed zimnem, ale i przed przegrzaniem oraz oparzeniami słonecznymi. Golenie niszczy ten mechanizm.
Czym Amerykański spaniel dowodny różni się od Niemieckiego Spaniela?
Oba są uniwersalnymi myśliwymi, ale Niemiecki Spaniel jest zazwyczaj większy (48–54 cm), ma dłuższy, bardziej „pointerowy” nos i często ma białe lub łaciate znaczenia. Amerykański spaniel dowodny jest bardziej kompaktowy, ma bardziej kwadratową kufę i jednolite umaszczenie.