Norweski Lundehund

Norweski Lundehund to nie tylko rzadka, ale i unikalna rasa psów, którą często nazywa się norweskimi łajkami maskonurowymi. Ich istnienie jest bezpośrednio związane z dawną tradycją polowania na ptaki morskie – maskonury. Ptaki te, znane ze swojej zdolności do doskonałego pływania, nurkowania, latania i manewrowania wśród skał, zamieszkują wybrzeża Atlantyku: od Grenlandii i Nowej Fundlandii po Labrador i Półwysep Skandynawski, gdzie lundehundy były rozpowszechnione.

Zadanie łowcy maskonurów było niezwykle trudne, ponieważ ptaki gniazdują w wąskich szczelinach skalnych, niedostępnych dla człowieka. Właśnie tutaj z pomocą przychodziły lundehundy. Ich anatomia jest do tego idealnie przystosowana. Psy mają po sześć palców na każdej łapie, co zapewnia im niewiarygodną przyczepność i stabilność podczas poruszania się po śliskich i nierównych skałach. Jest to rzadka polidaktylia, która stanowi jedną z najbardziej charakterystycznych cech rasy.

Ponadto lundehundy wyróżniają się imponującą elastycznością. Ich stawy barkowe są tak ruchome, że pozwalają na wywracanie łap na boki pod niemal prostym kątem. A elastyczność szyi umożliwia psu odchylenie głowy do tyłu i bez trudu dotknięcie nią pleców. Te cechy pozwalają im z łatwością przenikać do najwęższych zakamarków skał, wyciągać stamtąd ptaki i bezpiecznie wracać do właściciela. Ich uszy, ściśle przylegające do głowy podczas pływania, chronią kanały słuchowe przed dostaniem się wody, co jest kolejną ważną adaptacją do środowiska wodnego.

Wyjątkowe psy były na skraju wyginięcia w połowie XIX wieku, kiedy polowanie na maskonury straciło swoje znaczenie ekonomiczne. Jednak dzięki wysiłkom entuzjastów, w połowie XX wieku u wybrzeży Norwegii udało się odkryć niewielką populację tych psów. Kynolodzy podjęli się ich odtwarzania i rozmnażania. Oficjalne uznanie rasa otrzymała w 1943 roku, a ostateczny standard został zatwierdzony w 1997 roku. Mimo tych wysiłków, dziś Norweski Lundehund pozostaje nieliczną rasą, którą rzadko można spotkać poza krajami skandynawskimi. Podkreśla to jej szczególny status i potrzebę zachowania.

Norweski Lundehund to niewielki, ale krzepki pies, sprawiający wrażenie zwinnego i wytrzymałego łowcy. Jego wygląd odzwierciedla tysiące lat adaptacji do surowych warunków życia na skalistych wybrzeżach.

• Głowa: Ma kształt trójkąta, z lekko wypukłym i umiarkowanie szerokim czołem. Kufa jest krótsza od czaszki, przejście od czoła do kufy dobrze zaznaczone.
• Oczy: Średniej wielkości, o skośnym cięciu, ciemnego koloru, wyraziste i inteligentne.
• Uszy: Stojące, średniej wielkości, trójkątne. Ich unikalność polega na niezwykłej ruchomości – mogą składać się do tyłu lub przylegać ciasno do głowy, co chroni przewód słuchowy przed wodą i brudem podczas pływania lub poruszania się w wąskich norach.
• Szyja: Dość długa, mocna, co nadaje psu elegancji i elastyczności.
• Tułów: Rozciągnięty, głęboka klatka piersiowa, prosty grzbiet. Zapewnia to wytrzymałość i efektywność ruchów.
• Kończyny: Mocne, proste, równoległe do siebie. Przednia część kończyn ma unikalną budowę – staw barkowy pozwala łapie obracać się praktycznie o 90 stopni od ciała, co jest kluczową adaptacją do wspinaczki po skałach.
• Łapy: Kompaktowe, owalne, lekko wykrzywione na zewnątrz. Najbardziej wyróżniająca cecha – obecność sześciu (a czasem nawet więcej) funkcjonujących palców na każdej łapie. Dodatkowe palce mają dobrze rozwinięte mięśnie i opuszki, co znacznie poprawia przyczepność do powierzchni.

• Ogon: Wysoko osadzony, średniej długości, często trzymany nad linią grzbietu, zakręcony w pierścień lub zagięty, pokryty gęstą sierścią.
• Sierść: Gęsta, z gęstym i miękkim podszerstkiem, co zapewnia doskonałą termoregulację. Na przedniej stronie kończyn i głowie sierść jest krótsza, natomiast na szyi, karku i tylnej powierzchni ud jest dłuższa.
• Umaszczenie: Dopuszczalne są różne warianty, często obejmujące białe lub szare kolory z ciemnymi plamami. Może być również brązowe lub czerwonobrunatne w połączeniu z białym. Końcówki włosów mogą być czarne, co tworzy efekt tippingu i dodaje wyrazistości.

Ogólnie rzecz biorąc, Norweski Lundehund – to pies, który jest żywym dowodem zadziwiającej adaptacji zwierząt do specyficznych warunków środowiska. Jego wygląd zewnętrzny niesie w sobie odbicie tysiącleci naturalnej selekcji.

Charakter Norweskiego Lundehunda to połączenie unikalnych cech, które czynią go jednocześnie interesującym i wymagającym towarzyszem. To bardzo łagodne i przyjazne psy, które silnie przywiązują się do swojej rodziny. Nie są agresywne wobec ludzi, co czyni je wspaniałymi zwierzętami domowymi, szczególnie dla rodzin z dziećmi, pod warunkiem odpowiedniej socjalizacji i wychowania. Jednak nie należy zapominać o ich łowieckim dziedzictwie.

Lundehundy to niezwykle aktywne, ruchliwe i energiczne zwierzęta. Uwielbiają spędzać czas na świeżym powietrzu, biegać, bawić się i eksplorować. Do szczęśliwego życia potrzebują regularnych i intensywnych ćwiczeń fizycznych. Zwykły spacer na smyczy raczej nie zaspokoi ich potrzeb. Idealnie sprawdzą się długie wędrówki, bieganie, aktywne zabawy z piłką lub frisbee. Jeśli lundehund otrzyma wystarczającą aktywność fizyczną, w domu będzie spokojny i zrównoważony.

Pomimo swojego niewielkiego rozmiaru, te psy są bardzo silne i wytrzymałe. Mogą być również nieco uparte i niezależne. Ta cecha charakteru jest wynikiem ich pracy łowieckiej, gdzie często musiały działać samodzielnie, bez bezpośredniego kierowania przez człowieka. Dlatego właściciel lundehunda powinien być cierpliwy i konsekwentny w wychowaniu. Są towarzyskie, z przyjemnością uczestniczą we wszystkich sprawach rodzinnych i zawsze dążą do bycia w centrum uwagi.

Ważne jest, aby pamiętać, że Norweski Lundehund ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki, zwłaszcza w stosunku do ptaków. Jeśli w twoim domu są ozdobne ptaszki, papugi lub kury, warto dwa razy zastanowić się, zanim zdecydujesz się na lundehunda. Dla nich ptaki to zdobycz, a przekwalifikowanie tego instynktu jest praktycznie niemożliwe. Jednak z innymi psami i kotami, jeśli socjalizacja została przeprowadzona w młodym wieku, zazwyczaj dobrze się dogadują. Lundehundy są bardzo inteligentne i potrzebują obciążeń umysłowych. Koniecznie muszą być czymś zajęte, z radością będą wykonywać każdą pracę lub uczestniczyć w treningach stymulujących ich intelekt.

Norweski Lundehund to ogólnie rasa o wytrzymałym organizmie i stabilnej odporności, co jest wynikiem naturalnej selekcji w surowych warunkach. Jednak, jak większość rasowych psów, są podatne na pewne dziedziczne choroby, o których potencjalni właściciele powinni wiedzieć.

Zespół lundehunda: główny problem rasy

Najbardziej znanym i poważnym problemem, który jest praktycznie unikalny dla tej rasy, jest tak zwany „zespół lundehunda” (znany również jako gastroenteropatia lundehunda lub limfangiektazja). Jest to przewlekła zapalna choroba jelit, w której dochodzi do zaburzenia wchłaniania składników odżywczych. Objawy mogą obejmować:

• Przewlekłe wymioty i biegunka.
• Postępująca utrata wagi, pomimo normalnego lub nawet zwiększonego apetytu.
• Pogorszenie ogólnego stanu, apatia.
• Obrzęki spowodowane utratą białka.

Ten zespół może zagrażać życiu, jeśli nie zostanie zdiagnozowany i leczony na czas. Właściciele Norweskich Lundehundów muszą uważnie obserwować trawienie swoich pupili, regularnie monitorować ich wagę i wszelkie zmiany w zachowaniu lub apetycie. Przy najmniejszych podejrzeniach zespołu lundehunda należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii. Leczenie zazwyczaj obejmuje specjalną dietę (o niskiej zawartości tłuszczu i łatwo przyswajalnych białkach), kortykosteroidy i inne leki immunosupresyjne.

Inne możliwe problemy zdrowotne

Oprócz zespołu lundehunda, rasa ogólnie nie jest podatna na wiele innych dziedzicznych chorób, które często występują u większych ras psów, takich jak niemiecki szorstkowłosy wyżeł lub niemiecki krótkowłosy wyżeł. Zawsze jednak warto być świadomym ogólnych zaleceń weterynaryjnych:

• Choroby oczu: Rzadko mogą występować zaćma lub distichiasis (dodatkowe rzęsy).
• Problemy ze stawami: Chociaż dysplazja stawów biodrowych lub łokciowych nie jest powszechna, ważne jest, aby zapewnić szczenięciu prawidłowy rozwój bez nadmiernych obciążeń.
• Problemy stomatologiczne: Jak u wielu małych ras, możliwe jest tworzenie się kamienia nazębnego, co wymaga regularnej higieny jamy ustnej.

Profilaktyka i regularne badania

Dla utrzymania zdrowia Norweskiego Lundehunda niezwykle ważne są:

• Szczepienia: Obowiązkowe szczepienia przeciwko głównym chorobom zakaźnym zgodnie z harmonogramem zalecanym przez weterynarza.
• Odrobaczanie i ochrona przeciwpasożytnicza: Regularna profilaktyka przeciwko pasożytom zewnętrznym (pchły, kleszcze) i wewnętrznym (robaki).
• Zbilansowane odżywianie: Szczegółowo omówione w rozdziale „Żywienie”, ale jest to krytycznie ważne dla zapobiegania problemom trawiennym.
• Regularne wizyty weterynaryjne: Coroczne planowe badania pomagają wykryć wszelkie problemy na wczesnych etapach.
• Utrzymanie aktywności fizycznej: Wystarczające obciążenia sprzyjają dobremu stanowi fizycznemu i psychologicznemu psa.

Pielęgnacja Norweskiego Lundehunda nie jest zbyt skomplikowana, ale ma swoje особенности, związane z jego naturalnym pochodzeniem i cechami anatomicznymi. Zapewnienie komfortowego i szczęśliwego życia temu unikalnemu psu – to klucz do jego dobrego samopoczucia.

Warunki utrzymania

Idealnym środowiskiem dla Norweskiego Lundehunda jest dom prywatny z dużą, niezawodnie ogrodzoną działką. Pozwoli mu to swobodnie biegać, eksplorować teren i realizować potrzebę ruchu. Te psy uwielbiają świeże powietrze i, dzięki swojej gęstej sierści, dobrze znoszą chłodną pogodę. Jeśli w pobliżu są zbiorniki wodne, będzie to dodatkowym bonusem, gdyż lundehundy doskonale pływają i chętnie się kąpią.

Czysto teoretycznie Norweskiego Lundehunda można trzymać w mieszkaniu, ale będzie to wymagało od właściciela niezwykłej odpowiedzialności i dyscypliny. Trzeba zrozumieć, że to rasa myśliwska, która potrzebuje minimum 1,5-2 godzin aktywnych spacerów codziennie. Te spacery nie powinny ograniczać się do „załatwiania potrzeb”, ale obejmować bieganie, zabawy, treningi i możliwość eksplorowania nowych zapachów. Bez wystarczającej stymulacji fizycznej i umysłowej lundehund może stać się destrukcyjny, nadmiernie szczekać lub rozwijać niepożądane zachowania. Warto również wziąć pod uwagę, że doskonale kopią, dlatego na podwórku czy w ogrodzie należy zapewnić ochronę przed „podkopami”.

Pielęgnacja sierści Norweskiego Lundehunda

Sierść Norweskiego Lundehunda jest podwójna, z gęstym podszerstkiem, który chroni go przed zimnem i wilgocią. Te psy bardzo mocno linieją dwa razy w roku – wiosną i jesienią. W tym okresie ich sierść wymaga codziennego wyczesywania specjalną szczotką lub furminatorem do usuwania martwego podszerstka. Pomoże to zmniejszyć ilość sierści w domu i utrzymać skórę psa w zdrowiu.

• W zwykłym okresie wystarczy wyczesywać pupila 2-3 razy w tygodniu.
• Kąpać lundehunda należy w miarę potrzeby, około raz na 2-3 miesiące lub gdy się mocno zabrudzi, używając specjalnych szamponów dla psów. Częste kąpiele mogą przesuszyć skórę i sierść.

Higiena oczu, uszu i pazurów:

• Uszy: Dzięki swojej unikalnej budowie, uszy lundehunda są dobrze chronione, ale mimo wszystko wymagają regularnego przeglądu i czyszczenia. Co miesiąc lub częściej, jeśli zauważalna jest ich czystość, czyść małżowiny uszne wacikami nasączonymi specjalnym środkiem do czyszczenia uszu lub roztworem fizjologicznym.
• Oczy: Dbaj o czystość oczu zwierzęcia. Zazwyczaj wystarczy po prostu przetrzeć je wilgotnym wacikiem w przypadku pojawienia się wydzielin.
• Pazury: Regularnie przycinaj pazury swojemu pupilowi, około raz na 3-4 tygodnie. U aktywnych psów, które dużo biegają po twardych powierzchniach, pazury mogą ścierać się naturalnie, ale mimo wszystko wymagają kontroli. Długie pazury mogą powodować dyskomfort i problemy z postawą.

Ogólnie rzecz biorąc, pielęgnacja Norweskiego Lundehunda nie wymaga egzotycznych procedur, ale regularność i uwaga na detale są kluczowe dla jego zdrowia i szczęścia.

Szkolenie Norweskiego Lundehunda może być prawdziwym wyzwaniem, ale jednocześnie niezwykle satysfakcjonującym doświadczeniem. Te psy, podobnie jak wiele innych ras pierwotnych, żyją według praw stada, gdzie istnieje wyraźna hierarchia. Aby lundehund słuchał i był posłuszny, musisz stać się dla niego niezaprzeczalnym autorytetem i liderem „stada”. Jeśli człowiek zajmie wiodącą pozycję, pies z pewnością będzie słuchał i wykonywał polecenia swojego właściciela.

Wczesna socjalizacja – klucz do sukcesu

• Od najmłodszych lat szczeniak Norweskiego Lundehunda powinien być zaznajomiony z różnymi ludźmi, miejscami, dźwiękami i innymi zwierzętami. Pomoże mu to wyrosnąć na pewnego siebie, zrównoważonego i dobrze przystosowanego psa.
• Uczestnictwo w kursach dla szczeniąt (szkółkach dla szczeniąt) jest niezwykle korzystne, ponieważ to nie tylko socjalizacja, ale także pierwsze kroki w nauce.
• Mimo ich życzliwości wobec ludzi, bez odpowiedniej socjalizacji mogą być nieśmiałe lub nadmiernie ostrożne wobec nieznajomych.

Konsekwencja i pozytywne wzmocnienie

• Cierpliwość i wytrwałość – twoi najlepsi sojusznicy. Lundehundy są inteligentne, ale mogą być uparte. Krótkie, częste treningi z dużą ilością pochwał i smakołyków działają najlepiej.
• Stosuj pozytywne wzmocnienie. Krzyki i kary fizyczne jedynie zniszczą zaufanie i sprawią, że pies stanie się jeszcze bardziej uparty lub lękliwy.
• Nie pozwól szczeniakowi ciągnąć cię do przodu, gdy jest na smyczy. Pies zawsze powinien iść obok człowieka lub nieco za nim. Ta komenda „Do nogi” jest bardzo ważna, zwłaszcza dla psów z tak silnym instynktem łowieckim, jak lundehund. Nigdy nie przepuszczaj swojego psa przed siebie, będzie to oznaczało, że on jest główny.
• Ważne jest, aby od samego początku ustalić jasne zasady i granice. Nie pozwól psu spać na twoim miejscu (łóżku czy kanapie, jeśli tego nie chcesz) i prosić o jedzenie ze stołu. Pomaga to utrzymać twój status lidera.

Rozwój instynktów łowieckich we właściwym kierunku

Ponieważ Norweski Lundehund ma silny instynkt łowiecki, ważne jest, aby skierować tę energię w konstruktywne tory:

• Agility: Lundehundy będą zachwycone, jeśli zajmiesz się z nimi agility. Szybki bieg z przeszkodami będzie nie tylko dla przyjemności twojego pupila, ale i dla ciebie. Pies zyska cel w życiu, a ty będziesz dumny ze swojego mądrego, zwinnego i szybkiego podopiecznego. Doskonale rozwija to kondycję fizyczną i intelekt.
• Zabawy w poszukiwanie: Chowanie zabawek lub smakołyków, a także udział w „pracy węchowej” (nosework) doskonale zaspokajają ich potrzebę poszukiwania i eksplorowania.
• Inne rodzaje sportu: Frisbee, dogfrisbee, coursing (imitacja polowania na mechanicznego zająca) również świetnie pasują do tej rasy.

Pamiętaj, że dobrze wychowany i uspołeczniony Norweski Lundehund – to oddany, wesoły i posłuszny przyjaciel, który wniesie wiele radości w twoje życie.

Żywienie Norweskiego Lundehunda odgrywa krytycznie ważną rolę w utrzymaniu jego zdrowia, zwłaszcza z uwagi na skłonność rasy do „zespołu lundehunda” (limfangiektazji). Aby organy trawienne działały jak zegarek, dieta musi być maksymalnie zbilansowana, zawierać odpowiednią ilość białek, tłuszczów, węglowodanów, witamin i składników mineralnych.

Główne zasady zdrowego żywienia:

• Wysokiej jakości białko: Mięso jest głównym źródłem białka i powinno stanowić znaczną część diety psa. Wybieraj chude gatunki mięsa: koninę, wołowinę, indyka, królika. Mięso powinno być pokrojone na niewielkie kawałki. Mielone mięso jest gorzej przyswajalne przez organizm zwierzęcia, ponieważ nie stymuluje aparatu żucia i enzymów trawiennych tak, jak kawałki.
• Podroby: Warto podawać podroby (wątrobę, nerki, serce, żołądki), które są źródłem witamin i minerałów.
• Mięso drobiowe: Lundehund nie pogardzi mięsem drobiowym (kurczak, indyk), ale pamiętaj, że kości drobiowe są zabronione dla psów, nie są trawione i mogą ranić przełyk.
• Ryby: Łajki maskonuru bardzo lubią ryby i można je podawać kilka razy w tygodniu. Najlepiej, jeśli ryba będzie morska (dorsz, mintaj, morszczuk), wcześniej oczyszczona z dużych ości. W rybach rzecznych jest wiele małych ości, które mogą być niebezpieczne.
• Fermentowane produkty mleczne: Bardzo korzystne dla psa są fermentowane produkty mleczne (kefir, naturalny jogurt, twaróg), które zawierają wapń i łatwo przyswajalne białko. Mleko w czystej postaci jest słabo przyswajalne przez dorosłe psy i może powodować zaburzenia trawienia. Można je dodawać tylko w niewielkich ilościach do już ugotowanej kaszy.
• Kasze: Najzdrowsze kasze to ryż, gryka i płatki owsiane. Są źródłem węglowodanów i błonnika. Gotuj je na wodzie lub chudym bulionie.
• Warzywa, owoce i zielenina: Nie zapominaj karmić swojego pupila owocami, warzywami i zieleniną, są bogate w witaminy, minerały i błonnik. Należy je podawać w przetartej formie z niewielką ilością oleju roślinnego (lniany, słonecznikowy, oliwkowy) lub śmietany dla lepszego wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Wybór między żywieniem naturalnym a gotowymi karmami

Dla Norweskiego Lundehunda można wybrać zarówno żywienie naturalne, jak i wysokiej jakości suchą lub mokrą karmę. Najważniejsze – to stabilność i jakość.

• Żywienie naturalne: Wymaga starannego planowania i zachowania równowagi, aby zapewnić wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Należy skonsultować się z weterynaryjnym dietetykiem.
• Gotowe karmy: Wybieraj karmy klasy premium i super-premium, przeznaczone dla psów z wrażliwym trawieniem lub hipoalergiczne. Ważne, aby karma była wysokiej jakości i nie zawierała zbędnych dodatków.

Suplementy witaminowo-mineralne

Nawet przy zbilansowanym naturalnym żywieniu psy nie zawsze otrzymują odpowiednią ilość witamin i minerałów, dlatego mogą potrzebować dodatkowych kompleksów witaminowych. Koniecznie skonsultuj się z weterynarzem, jakie witaminy i suplementy są potrzebne twojemu psu, biorąc pod uwagę jego wiek, stan zdrowia i poziom aktywności. Samodzielny wybór może być szkodliwy.

Regularne monitorowanie wagi i ogólnego stanu psa, a także okresowe wizyty u weterynarza pomogą wcześnie wykryć i skorygować wszelkie problemy związane z żywieniem.

Jak każda rasa, Norweski Lundehund ma swoje zalety i wady, które warto wziąć pod uwagę przed podjęciem decyzji o posiadaniu tak unikalnego zwierzaka.

Plusy rasy:

• Unikalne cechy anatomiczne: Sześć palców, elastyczne stawy i zamykające się uszy czynią tę rasę prawdziwym cudem natury i obiektem zachwytu.
• Łagodny i oddany charakter: Lundehundy bardzo przywiązują się do swoich właścicieli, są delikatnymi i kochającymi towarzyszami, świetnie dogadują się z dziećmi.
• Wysoka inteligencja: Są inteligentne i bystre, szybko się uczą (chociaż mogą być uparte), co czyni je wspaniałymi uczestnikami psich sportów.
• Wytrzymałość i energia: Idealne dla aktywnych osób, które uwielbiają długie spacery, wędrówki i różne rodzaje aktywności fizycznej. Są niestrudzonymi partnerami do przygód.
• Nieagresywne: Zazwyczaj nie wykazują agresji wobec ludzi, co czyni je bezpiecznymi dla rodziny.
• Świetne pływaki: Ich adaptacje do środowiska wodnego czynią je doskonałymi pływakami, które uwielbiają wodę.
• Rzadkość i ekskluzywność: Posiadanie Norweskiego Lundehunda – to możliwość posiadania naprawdę unikalnego psa, który przyciąga uwagę i wzbudza zainteresowanie.

Minusy rasy:

• Skłonność do „zespołu lundehunda”: To poważna genetyczna choroba układu trawiennego, która wymaga uważnej kontroli nad żywieniem i może wymagać długotrwałego leczenia. To największe ryzyko związane ze zdrowiem rasy.
• Silny instynkt łowiecki: Zwłaszcza w stosunku do ptaków. Może to być problemem w domu z domowymi ptactwem lub podczas spacerów bez smyczy w miejscach skupisk ptaków.
• Potrzeba wysokiej aktywności: Dla mieszkańca miasta bez możliwości codziennych długich i intensywnych obciążeń, lundehund może stać się źródłem problemów (destrukcyjne zachowanie, nadmierne szczekanie).
• Upartość w szkoleniu: Wymagają konsekwentnego, cierpliwego i pewnego siebie właściciela, który będzie w stanie stać się liderem. Nie zawsze dążą do zadowolenia i mogą sprawdzać granice dozwolonego.
• Linienie: Mocno linieją dwa razy w roku, co wymaga regularnego wyczesywania dla utrzymania czystości w domu i zdrowia sierści.
• Rzadkość rasy: Oznacza to, że znalezienie szczeniaka od wiarygodnych hodowców może być trudne i długotrwałe, a koszt szczeniąt może być wysoki.

Zanim podejmiesz decyzję o posiadaniu Norweskiego Lundehunda, ważne jest, aby dokładnie rozważyć wszystkie te czynniki i ocenić, czy będziesz w stanie zaspokoić wszystkie potrzeby tej unikalnej rasy.

• Sześć palców na łapach: Norweski Lundehund – jedna z nielicznych ras psów na świecie, która ma polidaktylię – czyli więcej niż pięć palców na każdej łapie. Zazwyczaj jest to sześć funkcjonujących palców, które dają im niezwykłą przyczepność do skalistych powierzchni. Ta cecha jest genetycznie utrwalona.
• Nazwa „Lundehund” dosłownie oznacza „pies-maskonur”. Nazwa ta wskazuje na ich pierwotne przeznaczenie – polowanie na maskonury atlantyckie, które gniazdują w trudno dostępnych skalistych norach.
• Niezwykła elastyczność: Lundehundy potrafią wywracać przednie łapy niemal pod kątem prostym, rozkładać je całkowicie na boki, jak człowiek rozkłada ręce, co pozwala im czepiać się kamieni i manewrować w wąskich szczelinach. Mogą również odchylić głowę do tyłu na tyle, że dotyka ona grzbietu, co pomaga im przeciskać się w ciasne miejsca.
• „Wodoodporne” uszy: Ich uszy mają unikalną zdolność do zamykania się, ściśle przylegając do głowy, co chroni przewód słuchowy przed wodą i brudem podczas pływania lub czołgania się w norach.
• Wartość historyczna: Norweski Lundehund jest uważany za jedną z najstarszych ras Północnej Europy, a jego cechy anatomiczne są przykładem unikalnej ewolucji adaptacyjnej.
• Były na granicy wyginięcia: W połowie XIX wieku, wraz ze zmianą metod polowania na maskonury i rozpowszechnieniem sieci, potrzeba na lundehundy zmalała, a rasa znalazła się na granicy wyginięcia. Udało się ją uratować jedynie dzięki wysiłkom niewielkiej grupy entuzjastów w Norwegii.
• Źródła energii: Mimo swojego niewielkiego rozmiaru, są bardzo energicznymi i wytrzymałymi psami. Potrafią godzinami biegać, bawić się i eksplorować, wykazując niewyczerpane zapasy energii, podobne do owczarka islandzkiego.
• Zespół lundehunda: Jak wspomniano wcześniej, skłonność do unikalnego zaburzenia trawiennego „zespół lundehunda” jest jednym z najbardziej znanych, choć smutnych, faktów o rasie. To genetycznie uwarunkowany problem, nad którego badaniem pracują naukowcy.
• Wspaniali alpiniści: Dzięki swoim specjalnym łapom i elastyczności, lundehundy są prawdziwymi mistrzami wspinaczki po skałach i stromych zboczach, co było niezastąpioną umiejętnością podczas polowania.