Amerykański nagi terier

Historia tej rasy jest naprawdę wyjątkowa i zaczyna się nie w zamierzchłych czasach, lecz w 1972 roku w USA, w stanie Luizjana. W miocie zwykłych rat terierów, należących do rodziny hodowców Edwina i Willie Scottów, urodził się całkowicie nagi szczeniak. To wydarzenie było wynikiem spontanicznej, naturalnej mutacji. Suczka otrzymała imię Josephine. Stała się ulubienicą rodziny i zapoczątkowała celowe rozmnażanie nowej rasy.

Scottowie byli tak zauroczeni Josephine, że postanowili utrwalić tę unikalną cechę. Przez kolejne lata starannie pracowali nad programem hodowlanym. Początkowo sukcesy były skromne, ale po dziewięciu latach udało się uzyskać pierwszy miot, w którym były już dwa nagie szczenięta. Był to prawdziwy przełom, który pozwolił na uformowanie stabilnej linii. Warto zaznaczyć, że gen bezwłosowości u amerykańskiego nagiego teriera jest recesywny, w przeciwieństwie do dominującego genu u innych nagich ras, takich jak xoloitzcuintli czy peruwiański nagi pies. Oznacza to, że od nagich rodziców rodzą się tylko nagie szczenięta, a rasa nie ma problemów z zębami, które często towarzyszą innym nagim rasom.

Rasa otrzymała oficjalne uznanie od United Kennel Club (UKC) w 2004 roku, a American Kennel Club (AKC) uznał ją w 2016 roku. Dziś amerykański nagi terier jest popularnym towarzyszem, zwłaszcza w rodzinach, gdzie są osoby skłonne do alergii.

Amerykański nagi terier — to pies małej lub średniej wielkości, o dobrze rozwiniętej muskulaturze i harmonijnych proporcjach. Mimo swojej delikatności sprawia wrażenie mocnego i atletycznego psa. Jego ciało jest nieco dłuższe niż wysokość w kłębie, co nadaje mu prostokątny kształt.

• Ciało: Kompaktowe, muskularne, z głęboką klatką piersiową i podciągniętym brzuchem.
• Szyja: Długa, smukła, płynnie przechodząca w ramiona.
• Kończyny: Mocne, proste, z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
• Głowa: Klinowata, proporcjonalna do ciała. Czaszka szeroka, lekko wypukła.
• Oczy: Wyraziste, skośnie osadzone, mogą być dowolnego koloru.
• Uszy: W kształcie litery V, stojące lub półstojące, co dodaje psu czujny i ciekawski wygląd.
• Skóra: Główna cecha rasy. Jest gładka, ciepła w dotyku. Szczenięta rodzą się z cienką warstwą sierści, którą całkowicie tracą do 8-10 tygodnia życia. Skóra jest zazwyczaj różowa z kontrastowymi plamami, które mogą być czarne, szare, złociste lub rude. Z wiekiem liczba i rozmiar plam mogą się zwiększać, a sama skóra — ciemnieć, zwłaszcza pod wpływem promieni słonecznych (opalenizna).

Amerykański nagi terier ma wspaniały charakter, co czyni go idealnym pupilem rodzinnym. To ucieleśnienie energii, intelektu i oddania. Mimo że jego przodkowie byli łowcami gryzoni, współczesny ANT — to przede wszystkim towarzysz. Jego instynkty łowieckie przejawiają się w miłości do aktywnych zabaw i pogoni za zabawkami, a nie realną zdobyczą.

To rasa bardzo zorientowana na człowieka. Uwielbiają być w centrum uwagi, brać udział we wszystkich rodzinnych sprawach i źle znoszą samotność. Pozostawiony na długo sam, terier może się nudzić i wykazywać destruktywne zachowania. Doskonale dogadują się z dziećmi, będąc dla nich niestrudzonymi partnerami do zabaw. Dobrze współżyją również z innymi zwierzętami domowymi, zwłaszcza jeśli dorastały razem. Pomimo swojej śmiałości, przypominającej duże psy, jak na przykład dogo argentino, nie są skłonne do agresji. To ciekawskie, wesołe i towarzyskie psy, których towarzystwo sprawia ogromną przyjemność.

Amerykański nagi terier generalnie jest zdrową rasą o długości życia 14-16 lat. Dzięki starannemu wyborowi w hodowli, udało się uniknąć wielu problemów genetycznych. Jednak ich główna cecha — brak sierści — stwarza pewne ryzyko.

1. Problemy ze skórą: To najczęstszy problem. Skóra jest podatna na oparzenia słoneczne, zadrapania, otarcia, suchość i alergiczne wysypki. Ważne jest regularne oglądanie skóry na obecność uszkodzeń lub podrażnień.
2. Alergie: Mogą mieć pokarmowe lub kontaktowe alergie, co przejawia się w postaci wysypki, zaczerwienienia i swędzenia.
3. Zaburzenia serca: Czasami spotyka się zwichnięcie soczewki i choroby serca, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej.
4. Dysplazja stawu biodrowego: Choć jest to bardziej charakterystyczne dla dużych ras, jak na przykład dogue de bordeaux, u małych terierów też może występować. Ważne jest monitorowanie wagi psa, aby nie tworzyć zbędnego obciążenia dla stawów.
5. Problemy z zębami: Jak wiele małych ras, są podatne na tworzenie się kamienia nazębnego, co wymaga regularnej pielęgnacji.

Profilaktyka polega na prawidłowej pielęgnacji, zbilansowanej diecie, regularnych ćwiczeniach fizycznych i corocznych wizytach u weterynarza w celu badania i szczepienia.

Pielęgnacja tej rasy nie jest skomplikowana, ale ma swoją specyfikę, związaną z brakiem sierści.

Pielęgnacja skóry:

• Kąpiel: Kąpać psa trzeba regularnie, około 1-2 razy w tygodniu lub w razie potrzeby, używając delikatnych hipoalergicznych szamponów dla psów. To pomaga zmyć brud i alergeny.
• Ochrona od słońca: Latem przed spacerem obowiązkowo nałóż na skórę psa krem przeciwsłoneczny z wysokim SPF, przeznaczony dla zwierząt lub dzieci.
• Ochrona od zimna: Zimą i w chłodną pogodę pies potrzebuje ciepłych ubrań: swetrów, kombinezonów, kurtek.
• Nawilżanie: Jeśli skóra staje się sucha, można używać specjalnych nawilżających balsamów lub naturalnych olejów (na przykład kokosowego) po konsultacji z weterynarzem.

Pielęgnacja zębów, uszu i pazurów:

• Zęby: Czyścić zęby trzeba 2-3 razy w tygodniu specjalną pastą dla psów, aby zapobiec tworzeniu się kamienia nazębnego.
• Uszy: Regularnie oglądaj uszy i czyść je w razie potrzeby.
• Pazury: Podcinać pazury 1-2 razy w miesiącu.

Amerykański nagi terier — to bardzo inteligentna i bystra rasa, co sprawia, że proces szkolenia jest łatwy i przyjemny. One pragną zadowolić właściciela i z entuzjazmem uczą się nowych komend i sztuczek. Pozytywne wzmocnienie — smakołyki, pochwała, zabawki — działa z nimi najlepiej. Dzięki swojej energiczności i intelektowi osiągają sukcesy w różnych rodzajach sportów kynologicznych, takich jak agility, flyball i obedience.

Wczesna socjalizacja jest kluczowa. Zapoznaj szczeniaka z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi zwierzętami, aby wyrósł pewnym siebie i dobrze wychowanym psem. Niezależnie od ich przyjazności, bez należytej socjalizacji mogą stać się płochliwe lub nadmiernie głośne.

Prawidłowe żywienie — to gwarancja zdrowia, zwłaszcza dla psa z wrażliwą skórą. Dieta powinna być zbilansowana i wysokiej jakości. Możesz wybrać zarówno wysokiej jakości suchy pokarm, jak i naturalne żywienie.

Przy naturalnym karmieniu dieta dorosłego psa powinna składać się w przybliżeniu z:

• 50% białka: chude mięso (indyk, kurczak, wołowina), podroby, ryby morskie.
• 25% węglowodanów: kasze (gryczana, ryż).
• 25% błonnika: warzywa (marchew, dynia, cukinia), zielenina.

Korzystne jest dodawanie do diety olejów roślinnych (lniany, oliwkowy) oraz produktów mlecznych (kefir, chudy twaróg), jeśli pies dobrze je toleruje. W przypadku wystąpienia alergii skórnych należy natychmiast zmienić dietę i zwrócić się do weterynarza.

• Pocenie się przez skórę: W przeciwieństwie do większości psów, które chłodzą się głównie przez oddychanie, amerykańskie nagie teriery mogą pocić się przez skórę.
• Różnorodność w rozmiarach: Istnieją dwie odmiany rasy: miniaturowa (do 33 cm) i standardowa (od 33 do 46 cm).
• Nie tylko nagie: Istnieje także odmiana amerykańskiego teriera z sierścią (Coated American Hairless Terrier). Mają krótką, gładką sierść i rodzą się w tym samym miocie z nagimi szczeniętami. Są niezbędne do utrzymania genetycznej różnorodności rasy.
• „Uśmiechnięte” psy: Wielu właścicieli zauważa, że ich pupile potrafią „uśmiechać się”, demonstrując zęby w momencie radości, co jest charakterystyczną cechą rasy.

Czy bardzo marzną zimą?
Tak, z powodu braku sierści są bardzo wrażliwe na zimno. Zimą do spacerów potrzebują ciepłych ubrań i, być może, obuwia do ochrony łap.

Czy można je zostawiać na samotnie?
Źle znoszą samotność. Jeśli spędzasz dużo czasu poza domem, ta rasa może Ci nie odpowiadać. Nie powinno się ich zostawiać samych dłużej niż na 4-5 godzin.

Czy mają zapach?
Nie, amerykańskie nagie teriery praktycznie nie mają specyficznego „psiego” zapachu, co jest jeszcze jednym plusem dla utrzymania w mieszkaniu.

Czy pielęgnacja ich skóry jest skomplikowana?
Pielęgnacja nie jest skomplikowana, ale regularna. Sprowadza się do ochrony przed słońcem i zimnem, okresowego kąpania i nawilżania. Jest to prostsze niż codzienne wyczesywanie długowłosych ras.