Coton de Tulear to nie tylko pies, to prawdziwa „bawełniana” chmurka szczęścia prosto z egzotycznego Madagaskaru. Ta dawna rasa białych psów wyspiarskich, kiedyś wyniesiona na szczyty popularności przez francuskich kolonizatorów, dziś podbiła serca milionów na całym świecie. To małe psy o niezwykle żywym usposobieniu, dużej ruchliwości i unikalnej sierści, która w dotyku przypomina delikatną bawełnę. Historycznie doskonale radziły sobie z gryzoniami, łatwo penetrując nory dzięki krótkim łapom, ale ich główną rolą zawsze było - towarzysz. Ten uroczy pies-towarzysz wnosi do domu niesamowitą ilość miłości, ale wymaga też sporo uwagi, zwłaszcza jego luksusowe futerko. O wszystkich niuansach opieki nad nim opowiemy więcej na Tvaryny.
Cienka, puszysta sierść Coton de Tulear cieszyła oko estetucznych Francuzów, a posłuszny, radosny charakter małego łowcy zdradzał w nim idealnego pupila rodzinnego. Nie należy myśleć, że ten aktywny pies zadowoli się życiem między poduszkami na kanapie - on zawsze będzie dążył do swobody ruchu, zabawy i kontaktu z człowiekiem.
Coton de Tulear: krótki przegląd rasy
Coton de Tulear: krótki przegląd rasy · 7
| Charakterystyka | Opis |
|---|---|
| Pochodzenie | Francja / Madagaskar (port Tulear) |
| Rok pierwszego uznania (FCI) | 1970 (oficjalne uznanie) |
| Długość życia | 14–16 lat (średnio 12–14) |
| Wzrost w kłębie | Samce: 26–28 cm, Samice: 23–25 cm |
| Waga | Samce: 4–6 kg, Samice: 3.5–5 kg |
| Grupa FCI | Grupa 9 (Psy do towarzystwa i ozdobne) |
| Temperament | Wesoły, czuły, inteligentny, wokalny, zorientowany na człowieka |
Jak dbać o Coton de Tulear?
Coton de Tulear może być trzymany w mieszkaniu i będzie tam szczęśliwy, pod warunkiem, że otrzymuje wystarczająco dużo uwagi i spacerów. Mieszkanie w domu z własnym ogrodem również będzie świetne, ale to nie jest pies do trzymania w kojcu. Musi żyć w domu, obok ludzi. Opieka nad Cotonem ma kilka kluczowych aspektów.
Pielęgnacja sierści: główne wyzwanie
To najtrudniejsza część posiadania Cotona. Ich unikalna, bawełniana sierść jest jednocześnie ich dumą i bólem głowy właściciela. Wymaga ona codziennego, dokładnego czesania. Jeśli się tego nie robi, sierść natychmiast zbija się w kołtuny.
Kołtuny to nie tylko problem estetyczny. Ściągają skórę, powodując u psa silny ból. Pod nimi skóra paruje, co prowadzi do zapalenia skóry, egzemy i infekcji grzybiczych. Zaniedbanych kołtunów nie da się rozczesać, a jedynym wyjściem jest ostrzyżenie psa „na zero”.
- Czesanie: Codziennie, używając grzebienia z metalowymi zębami i specjalnego sprayu-odżywki ułatwiającego rozczesywanie. Trzeba przeczesywać sierść aż do samej skóry.
- Kąpiel: Mniej więcej raz na 2–4 tygodnie lub w miarę zabrudzenia. Używać tylko wysokiej jakości szamponów i odżywek dla psów z długą, białą sierścią. Po umyciu sierść należy obowiązkowo wysuszyć suszarką, jednocześnie ją czesząc.
- Strzyżenie: Wielu właścicieli, którzy nie biorą udziału w wystawach, wybiera strzyżenie „na szczeniaka” (krótsze na całym ciele), aby ułatwić pielęgnację.
- Zacieki łzowe: U wielu białych psów, a Cotony nie są wyjątkiem, obserwuje się nadmierne łzawienie, które pozostawia rude lub brązowe plamy pod oczami. Należy codziennie przemywać tę okolicę specjalnymi płynami.
Aktywność fizyczna i ćwiczenia
Pomimo ozdobnego wyglądu, są to dość energiczne psy. Regularne spacery to ważny warunek dobrego samopoczucia fizycznego i nastroju psa. Potrzebują co najmniej jednego długiego spaceru (30–40 minut) dziennie oraz kilku krótszych. Uwielbiają również zabawy w domu - przynoszenie piłeczki, przeciąganie liny i zabawki intelektualne.
Pielęgnacja uszu, oczu i zębów
- Uszy: Regularnie sprawdzaj pod kątem brudu, zaczerwienienia lub nieprzyjemnego zapachu. Czyść specjalnym płynem.
- Oczy: Codziennie usuwaj zacieki łzowe.
- Zęby: Krytycznie ważne. Małe rasy są podatne na problemy z zębami. Idealnie - czyścić psu zęby specjalną pastą codziennie lub przynajmniej 2–3 razy w tygodniu. Używaj gryzaków dentystycznych i regularnie odwiedzaj weterynarza w celu profesjonalnego czyszczenia.
- Pazury: Obcinaj co 2–4 tygodnie.
Ciekawostki o rasie
- Chodzenie na tylnych łapach: To jedna z najbardziej znanych „sztuczek” rasy. Często stają na tylnych łapach, a nawet potrafią tak chodzić, aby powitać właściciela lub o coś prosić.
- „Uśmiech” Cotona: Kiedy są szczęśliwe lub podekscytowane, Cotony często podnoszą wargi, odsłaniając przednie zęby w grymasie, który bardzo przypomina ludzki uśmiech.
- One „chrumkają”: Oprócz szczekania, Cotony są znane z wydawania unikalnych „chrumkających” lub mruczących dźwięków, zwłaszcza podczas zabawy lub gdy są szczęśliwe.
- Prawie wyginęły: Po obaleniu monarchii na Madagaskarze rasa znalazła się na skraju wyginięcia. Została uratowana przez entuzjastów, którzy wywieźli kilka psów do Europy.
- Sierść to włosy: Ich sierść strukturalnie bardziej przypomina ludzkie włosy niż typową psią sierść. Rośnie przez cały czas i nie ma sezonowego linienia.