Historia rasy
Historia „psa bawełnianego” owiana jest legendami. Nazwa rasy pochodzi od francuskiego słowa „Coton” (bawełna) oraz madagaskarskiego miasta portowego Tulear (obecnie Toliara). Uważa się, że przodkowie współczesnych Cotonów trafili na Madagaskar wiele wieków temu, być może w wyniku katastrof statków europejskich, na których często trzymano małe psy do towarzystwa (przodków biszonów).
Izolowane na wyspie psy te krzyżowały się z lokalnymi rasami, co doprowadziło do powstania unikalnego typu o charakterystycznej, bawełnianej sierści. Przez wieki Coton de Tulear był psem wyłącznie madagaskarskiej arystokracji i bogatych francuskich kolonizatorów. Nadano im nawet przydomek „Królewski Pies Madagaskaru”, a zwykłym ludziom zakazano ich posiadania. Doprowadziło to do tego, że rasa rozwijała się w wględnej izolacji, zachowując swoje unikalne cechy.
Dopiero w latach 60. XX wieku Francuzi wracający z Madagaskaru zaczęli przywozić te urocze psy do Europy. Rasa szybko zdobyła popularność we Francji, a następnie na całym świecie. Oficjalne uznanie przez FCI (Międzynarodową Federację Kynologiczną) nastąpiło w 1970 roku. Genetycznie są częścią dużej rodziny biszonów. Za ich najbliższych krewnych uważa się Bichon Frise, eleganckiego maltańczyka oraz bolończyka (Bolończyk włoski).
Jak wygląda Coton de Tulear: opis wyglądu
Główną i najbardziej rozpoznawalną cechą Coton de Tulear jest jego sierść. Jest długa (6–8 cm), bardzo miękka, elastyczna i przypomina w dotyku watę lub bawełnę. Ważną cechą jest to, że jest to sierść „suchego” typu - nie ma ona tłustej powłoki, jak u wielu innych ras, i praktycznie nie ma podszerstka. Z tego powodu Cotony prawie nie linieją i są często uważane za hipoalergiczne, chociaż 100% gwarancji nie ma.
U „bawełnianych” psów z Tulear zauważalna jest trójkątna głowa z łagodnym przejściem od czoła do kufy. Wysoko osadzone, wiszące uszy są dość długie i pokryte sierścią. Szeroko rozstawione, okrągłe oczy - ciemne, żywe i niezwykle wyraziste - nadają pyskowi inteligentny i nieco figlarny wygląd. Nos musi być czarny (różowy lub brązowy nos jest wadą według standardu).
Mocna budowa ciała z szeroką piersią i lekko wypukłą, mocną linią grzbietu. Ogon jest nisko osadzony, zazwyczaj zawinięty na grzbiet podczas ruchu. Kończyny są stosunkowo krótkie, ale umięśnione. Klasyczne umaszczenie - całkowicie białe. Standard dopuszcza również niewielkie plamy w kolorze bladożółtym lub szarym, zwłaszcza na uszach, ale główne tło musi pozostać białe.
Standard rasy (kluczowe punkty)
Jak wygląda Coton de Tulear: opis wyglądu · 8
| Część ciała | Opis standardu |
|---|---|
| Głowa | Krótka, trójkątna z góry. Czaszka lekko wypukła. |
| Oczy | Okrągłe, ciemne, szeroko rozstawione, o żywym i inteligentnym wyrazie. |
| Uszy | Wiszące, trójkątne, wysoko osadzone, cienkie na końcach. |
| Kufa | Prosta, krótsza niż czaszka (stosunek około 2:3). |
| Nos | Mały, obowiązkowo czarny. |
| Tułów | Prostokątny format, linia grzbietu lekko wypukła. Lędźwie mocne. |
| Ogon | Nisko osadzony, w spoczynku opuszczony, w ruchu wesoło zawinięty nad grzbiet. |
| Sierść | Główna cecha: bawełniana tekstura, miękka, długa, lekko falista, bez podszerstka. |
