Holenderski smoushond: historia rasy i odrodzenie
Historia holenderskiego smoushonda jest ściśle związana z Niderlandami. Uważa się, że przodkami tych psów były żółte sznaucery niemieckie. W latach 50. XIX wieku amsterdamski przedsiębiorca Abras zaczął sprowadzać te psy do Niderlandów, gdzie szybko zyskały popularność jako skuteczne tępiciele szczurów i towarzysze. Szczególnie ceniono ich walory użytkowe w stajniach i na farmach, gdzie pomagały kontrolować populację gryzoni. W 1905 roku opracowano pierwszy oficjalny wzorzec rasy, co było ważnym krokiem w jej kształtowaniu.
Niestety, podobnie jak wiele innych ras, holenderski smoushond bardzo ucierpiał podczas II wojny światowej. Liczba przedstawicieli rasy znacznie się zmniejszyła i znalazła się ona na skraju wyginięcia. Odrodzenie rasy stało się możliwe dzięki wysiłkom entuzjastów. Szczególną rolę w tym procesie odegrała Holenderka H.N. Barkman van der Weel, która w latach 70. XX wieku włożyła wiele wysiłku w poszukiwanie ocalałych osobników i zorganizowanie programu hodowlanego. W 1977 roku reaktywowano klub rasy smoushond, a następnie rasa uzyskała oficjalne uznanie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI).
Mimo swojej długiej historii i unikalnych cech, holenderski smoushond pozostaje dość rzadką rasą poza Niderlandami. Holenderscy hodowcy nie dążą do masowej popularyzacji rasy za granicą, koncentrując się na zachowaniu jej unikalnych cech i walorów użytkowych w kraju. To czyni smoushonda prawdziwym narodowym skarbem Niderlandów.
Wygląd holenderskiego smoushonda: opis według wzorca
Holenderski smoushond to pies średniej wielkości o krzepkiej i harmonijnej budowie. Jego wygląd odzwierciedla jego pochodzenie jako psa pracującego: jest krępy, umięśniony i wytrzymały. Sylwetka jest nieco wydłużona, ale nie za długa. Wysokość w kłębie u dorosłych psów zazwyczaj waha się od 35 do 42 cm, a waga wynosi około 8–12 kg. Te parametry sprawiają, że jest on dość kompaktowy do utrzymania zarówno w mieszkaniu, jak i w domu jednorodzinnym.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech wyglądu smoushonda jest jego sierść. Jest ona umiarkowanej długości, szorstka, gruba i sprawia wrażenie skołtunionej, co nadaje psu nieco niechlujny, ale uroczy wygląd. Na pysku dobrze rozwinięte są wąsy, broda i brwi, które podkreślają wyraz oczu i dodają rasie unikalności. Umaszczenie smoushonda jest zawsze słomkowo-żółte, dopuszczalne są różne odcienie tego koloru. Ważne jest, że wzorzec rasy nie przewiduje innych umaszczeń.
Głowa smoushonda, patrząc z góry, wydaje się krótka i szeroka, z nieco wypukłą czaszką i zaokrąglonym czołem. Kufa jest mocna, ale dwukrotnie krótsza od czaszki. Szczęki są mocne, zgryz nożycowy – górne zęby ściśle zachodzą na dolne. Nos szeroki i zawsze czarnego koloru. Oczy duże, okrągłe, ciemne, z ciemnymi powiekami i gęstymi rzęsami. Wyraz oczu jest żywy, przyjazny i inteligentny, co odzwierciedla charakter rasy.
Uszy smoushonda są duże, lekkie i zwisające na chrząstkach, wysoko osadzone. Ogon w przeszłości często kopiowano, ale obecnie coraz częściej pozostawia się go w naturalnym stanie. Nieprzycięty ogon jest noszony w kształcie pręta lub szabli, dodając psu elegancji. Ogólnie rzecz biorąc, holenderski smoushond sprawia wrażenie krzepkiego, aktywnego i radosnego psa o niepowtarzalnym wyglądzie.
