Szpic niemiecki duży (Großspitz): krótki przegląd i charakterystyka rasy

Szpic niemiecki duży (Großspitz): krótki przegląd i charakterystyka r… · 7
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
| Klasyfikacja FCI | Grupa 5 (Szpice i psy w typie pierwotnym), Sekcja 4 (Szpice europejskie) |
| Rok pierwszej oficjalnej wzmianki o wzorcu | 1906 rok (choć rasa istnieje od wieków) |
| Długość życia | 12–14 lat (niektóre osobniki dożywają 16) |
| Wzrost w kłębie | 42–50 cm (dopuszczalne +/- 2 cm) |
| Waga | 17–20 kg (zależy od wzrostu i płci) |
| Rodzaj sierści | Podwójna: długi włos okrywowy i gęsty, wełnisty podszerstek |
Charakter: temperament, zachowanie i różnice

Charakter szpica niemieckiego dużego to jeden z głównych powodów, dla których właściciele zakochują się w tej rasie na zawsze. Są pewne siebie, odważne, niezależne, a jednocześnie tak bardzo kochają swojego pana, że mogą być zazdrosne, jeśli ten poświęci komuś innemu zbyt wiele uwagi. To nie jest ślepe oddanie, lecz partnerstwo oparte na wzajemnym szacunku.
Te psy to urodzeni stróże. Zawsze są czujne i niezwykle nieufne wobec obcych. Zwłaszcza gdy ci znajdują się na ich terenie. Warto tu przeprowadzić paralelę z innymi niemieckimi rasami. Przykładowo, podobnie jak sznaucer olbrzym, szpic duży jest niezawodnym obrońcą terenu, ale działa inaczej: jego zadaniem jest głośne ostrzeżenie o intruzie, a nie atakowanie jako pierwszy. Działa jak żywy „alarm”.
W porównaniu ze swoim rodakiem, jakim jest sznaucer średni, szpic jest mniej skłonny do dominacji nad właścicielem, ale może być bardziej uparty w wykonywaniu nudnych komend. Jednocześnie zawsze wyczuwają, kiedy człowiek ma wobec nich dobre zamiary, a kiedy złe, kiedy trzeba zachować czujność, a kiedy można się nieco zrelaksować.
Szpice niemieckie są bardzo przyjazne wobec dzieci, gotowe bawić się i dokazywać z nimi przez całą dobę. Te psy średniej wielkości są niezwykle odważne, w każdej chwili gotowe stanąć w obronie pana. Brak instynktu łowieckiego czyni je wygodnymi towarzyszami spacerów w lesie i parkach - możecie być pewni, że pies nie pogoni za wiewiórką, zapominając o całym świecie.
Ciekawie wypada porównanie szpica dużego z jego najbliższymi krewnymi. Jest on spokojniejszy i bardziej zrównoważony niż szpic mały, który często bywa nadmiernie hałaśliwy. Jednocześnie szpic duży jest bardziej ruchliwy i skoczny niż szpic wilczy (Keeshond), który ma masywniejszą budowę ciała. Jeśli zaś szukamy złotego środka, to szpic średni jest bardzo podobny do dużego z charakteru, ale ustępuje mu siłą fizyczną i walorami obronnymi ze względu na mniejszy rozmiar.
Zalety i wady rasy

Wybierając psa, ważne jest, aby trzeźwo ocenić nie tylko jego zalety, ale i trudności, z jakimi przyjdzie się zmierzyć. Szpic duży to pies idealny, ale nie dla każdego.
Zalety i wady rasy · 6
| Zalety (Plusy) | Wady (Minusy) |
|---|---|
| Brak instynktu łowieckiego (nie ucieka) | Skłonność do szczekania (wymaga kontroli) |
| Świetne cechy stróżujące (czujny wartownik) | Intensywne linienie dwa razy w roku |
| Mocne zdrowie i długowieczność | Wymaga starannej socjalizacji z uwagi na nieufność |
| Wysoka inteligencja i podatność na szkolenie | Może być uparty i niezależny |
| Czystość (sierść samooczyszczająca się) | Rzadkość rasy (trudno znaleźć szczeniaka) |
| Dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami | Nie lubi samotności |
Szkolenie i socjalizacja

Szpice duże to bardzo mądre i bystre psy, łatwo się uczą i zapamiętują komendy. W rankingach inteligencji psów zajmują dość wysokie pozycje. Jednak nie znoszą nudnych, monotonnych treningów. Tego pieska trzeba zainteresować, nie będzie on bezmyślnie wykonywał tej samej komendy 20 razy z rzędu, jak zrobiłby to owczarek. Dla szpica traci to sens.
Szpic niemiecki powinien czerpać przyjemność z procesu nauki. Stosujcie metody pozytywnego wzmocnienia (smakołyki, zabawkę, pochwałę). Przedstawiciele tej rasy nie zawsze bezwarunkowo podporządkowują się opiekunowi, dlatego najważniejsza podczas treningów jest cierpliwość. Nie można też traktować szpica szorstko, inaczej stracicie nad nim kontrolę i zaufanie. Krzyk i kary fizyczne sprawią, że pies stanie się zamknięty w sobie lub lękliwo-agresywny.
Socjalizacja jest kluczowa. Od szczeniaka zapoznawaj psa z nowymi ludźmi, dźwiękami ulicy, innymi zwierzętami. Pomoże to zmniejszyć naturalną nieufność szpica i uczyni go zrównoważonym miejskim towarzyszem. Nie pozwalajcie też szpicowi sobą manipulować. Te urocze, puchate pieski doskonale wyczuwają emocje właściciela - wystaczy, że okażecie słabość, a na smyczy znajdziecie się wy.

