Historia rasy: od pomysłu do uznania
Szczególnie popularna w Kanadzie i USA rasa psów pokojowych Mi-Ki została wyhodowana stosunkowo niedawno. Historia tych uroczych stworzeń zaczyna się w stanie Wisconsin, gdzie utalentowana hodowczyni Maureen Westberg zaprezentowała wynik swojej wieloletniej pracy selekcyjnej. W latach 80. postawiła sobie za cel stworzenie idealnego psa do towarzystwa: małego, o końskim zdrowiu, spokojnym temperamencie i hipoalergicznej sierści.
Aby osiągnąć ten cel, stosowała skomplikowany crossbreeding. W kodzie genetycznym Mi-Ki można znaleźć ślady szlachetnego maltańczyka, który podarował im jakość sierści, a także shih-tzu, spanieli tybetańskich i yorkshire terierów. Jednak najbardziej wyraziste cechy wyglądu, w szczególności budowę pyszczka i oczu, odziedziczyły po chinie japońskim. Również w kształtowaniu uszu-motyli brał udział wytworny kontynentalny spaniel miniaturowy papillon.
Nową rasę selekcjonerka nazwała od imienia jednego ze swoich ulubionych szczeniąt - „Mikki” (co z czasem przekształciło się w Mi-Ki). Ten szczeniak połączył najlepsze cechy wszystkich „przodków” - jedwabistą sierść, zabawną budowę ciała i niezwykle łagodne usposobienie. Warto zaznaczyć, że nie jest to po prostu przypadkowy mieszaniec, ale wynik przemyślanej pracy hodowlanej z utrwalaniem pożądanych cech przez wiele pokoleń. Przez prawie połowę swojej historii Mi-Ki funkcjonowały bez szerokiego uznania wielkich organizacji kynologicznych, takich jak American Kennel Club (AKC), ze względu na surowe zasady rejestracji nowych ras. Dziś jednak rasa pewnie zmierza ku światowemu uznaniu, posiadając wlasne kluby i standardy.
Jak wygląda Mi-Ki: szczegółowy opis wyglądu
Mi-Ki to elegancki mały piesek z okrągłą głową w kształcie jabłka i ogonkiem kokieteryjnie zwiniętym w pierścień na grzbiecie. Mi-Ki ma bardzo krótki pyszczek (stop jest wyraźnie zaznaczony) oraz duże, wyraziste, okrągłe oczy, które zdradzają w jego wyglądzie silne geny wschodnich ras. Ich spojrzenie jest zawsze miękkie, nieco zdziwione i bardzo „ludzkie”.
Jego maleńki nosek często ma szerokie nozdrza, co jest ważne dla swobodnego oddychania. Uszy to osobna duma rasy. Są bardzo ruchliwe i mogą być dwóch typów:
- Stojące: przypominają skrzydła motyla (spuścizna po papillonach);
- Wiszące: nadają psu wygląd wiecznego szczeniaka.
W każdym przypadku uszy będą bardzo owłosione, podobnie jak ogon psa, ozdobiony wspaniałym pióropuszem. Ważną cechą jest to, że przedstawiciele tej rasy praktycznie nie mają podszerstka lub jest on minimalny. Paleta barw jest dość szeroka i nie ogranicza się do surowego standardu: od śnieżnobiałego po kremowy, czarny, sobolowy lub łaciaty. Okrywa włosowa Mi-Ki występuje w dwóch rodzajach - długie jedwabiste pasma (Long Coat) lub krótka i miękka sierść (Smooth Coat). Gęsto rośnie ona między palcami psa, dlatego wymaga regularnego usuwania w celach higienicznych. Mimo swojej dekoracyjności, ten maleńki „amerykanin” zachowuje mocną budowę i zawsze wygląda stylowo.
