Charakter rasy Pinczer miniaturowy

Charakter: mały Napoleon

Pinczery miniaturowe to z natury absolutni liderzy. To klasyczny przykład „syndromu dużego psa w małym ciele”. Z tego powodu często dochodzi u nich do konfliktów z innymi psami. Jeśli spacerujesz w parku, twój maluch może bez wahania „naskoczyć” na owczarka, jeśli uzna, że ten spojrzał na niego bez należytego szacunku.

Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się niesamowitą ruchliwością, są samowolni i niestrudzeni. Mają silny charakter, są bardzo sprytne i spostrzegawcze. Pinczery miniaturowe są oddane człowiekowi, zgadzają się wypełniać wolę właściciela, ale tylko wtedy, gdy go szanują i uważają za niekwestionowanego przywódcę. Jeśli właściciel pinczera będzie traktował go zbyt łagodnie, ten mały szczurołap błyskawicznie spróbuje przejąć władzę w swoje łapy i stanie się domowym tyranem.

Warto zauważyć, że rasa ta często bywa mylona z innymi drobnymi terierami. Na przykład z wyglądu może przypominać manchester terriera, ale temperament mają różny. Pinczer jest bardziej impulsywny i „wybuchowy”.

Psy te są samodzielne i niezależne. Jednak przy odpowiednim wychowaniu u pinczera ukształtuje się wspaniały charakter - w końcu ten pies jest nieustraszony, pewny siebie, nigdy nie przestraszą go żadne trudności. Z dziećmi dogadują się dobrze, pod warunkiem, że dzieci rozumieją, iż pies to nie zabawka. Natomiast z drobnymi zwierzętami (chomiki, szczury) lepiej ich nie zostawiać sam na sam - instynkt myśliwego może zadziałać błyskawicznie.

Szkolenie i wychowanie: kto kogo?

W przypadku szkolenia pinczera miniaturowego, zwłaszcza jeśli to Twój pierwszy pies, zaleca się skorzystanie z usług kynologa. To nie jest rasa, która wychowuje się „sama z siebie”. Pinczer miniaturowy to nie owczarek i nie pasterz, jak na przykład bouvier des ardennes, który jest nastawiony na stały kontakt wzrokowy z człowiekiem. Pinczer jest bardziej samodzielny.

Ponieważ psy te są z natury dominantami, wymagają twardego, ale sprawiedliwego wychowania. Jeśli dasz im zbyt wiele swobody, z pewnością to wykorzystają. Syndrom „małego księcia” rozwija się bardzo szybko: pies zaczyna warczeć przy misce, nie wpuszczać na kanapę i gryźć po rękach.

Kluczowe zasady szkolenia pinczera:

1. Wczesna socjalizacja: Zapoznawaj szczeniaka z innymi psami, ludźmi, hałasem ulicznym od pierwszych dni po kwarantannie.
2. Konsekwencja: Jeśli „nie wolno” dzisiaj, to nie wolno też jutro, i wtedy, gdy masz dobry humor, też nie.
3. Pozytywne wzmocnienie: Ta rasa źle reaguje na musztrę i kary fizyczne. Za jedzenie i zabawkę zrobią o wiele więcej.
4. Kontrola szczekania: Ucz komendy „Cicho” od małego, inaczej sąsiedzi cię znienawidzą.

Ciekawe jest to, że instynkt stróżowania pojawia się u nich naturalnie około 4–6 miesiąca życia. Specjalne „szczucie” pinczera na ludzi nie jest potrzebne, może to sprawić, że jego psychika stanie się niestabilna. Pinczery miniaturowe odnoszą sukcesy w takich sportach jak agility, freestyle (taniec z psem) czy coursing.

Zalety i wady rasy

Zanim zdecydujesz się na tego aktywnego malucha, warto rozważyć wszystkie „za” i „przeciw”, ponieważ to nie zabawka, a poważny pies w małym ciele.