Podenco campanero to prawdziwy gospodarz, który z oddaniem będzie strzegł obejścia i najmłodszych domowników. W sercu tego śnieżnobiałego olbrzyma wciąż żyje marzenie o wędrówkach i otwartej przestrzeni. Dlatego psa tej rasy najlepiej trzymać w domu z ogrodzonym podwórkiem, nie pozbawiając go jednak możliwości wykazania się aktywnością pod okiem właścicieli. Szorstka, biała sierść pupila nie przysporzy gospodarzom nadmiernych kłopotów, ma bowiem zdolność do samooczyszczania. Dowiedz się więcej na Tvaryny.
Podenco campanero: krótki przegląd rasy
Podenco campanero: krótki przegląd rasy · 8
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Pochodzenie | Hiszpania (Andaluzja) |
| Grupa | Psy pierwotne, myśliwskie (nieuznana osobno przez FCI) |
| Pierwsza wzmianka | Uformowała się jako typ w XX wieku, korzenie starożytne |
| Typ sierści | Szorstka, twarda |
| Kolor | Przeważnie biały (możliwe niewielkie plamy) |
| Wzrost w kłębie | 53–65 cm (duży podenco) |
| Waga | 20–30 kg (zależnie od płci i kondycji) |
| Przeznaczenie | Polowanie na grubą zwierzynę, stróżowanie, pies do towarzystwa |
Ciekawostki o rasie
- Praca zespołowa: Campanero często pracują w sforach (rehalas), dlatego bardzo dobrze dogadują się z innymi psami i rzadko wszczynają bójki.
- Uniwersalność: W odróżnieniu od klasycznych chartów, które polegają na wzroku, podenco używają trzech zmysłów: wzroku, węchu i słuchu.
- „Twarda” ochrona: Ich szorstka sierść to ewolucyjna zbroja przeciwko kolcom i ukąszeniom owadów w suchym hiszpańskim klimacie.
- Starożytne korzenie: Uważa się, że przodkowie tych psów zostali przywiezieni na Półwysep Iberyjski jeszcze przez Fenicjan tysiące lat temu.
