Historia pochodzenia gończego porcelanowego
Porcelaine, znany również jako „gończy z Franche-Comté” (Chien de Franche-Comté), jest jedną z najstarszych i najszlachetniejszych ras francuskich gończych. Jego historia sięga XVII wieku i jest ściśle związana z arystokratycznymi terenami łowieckimi wschodniej Francji, a w szczególności regionu Franche-Comté, graniczącego ze Szwajcarią. Uważa się, że rasa została wyhodowana w wyniku starannego krzyżowania miejscowych białych gończych Saint Hubert (potomków białych bloodhoundów) z potężnymi, obecnie wymarłymi, gończymi Montaimboeuf. W kształtowaniu rasy brały również udział angielskie harriery oraz gończe szwajcarskie, które dodały jej szybkości i wytrzymałości. Podobne cechy można zauważyć u innych europejskich gończych.
Swoją nazwę „Porcelaine”, co po francusku oznacza „porcelana”, rasa zawdzięcza unikalnej, śnieżnobiałej sierści z lekkim połyskiem, która przypomina glazurowaną powierzchnię drogiej porcelany. Przez cienką sierść prześwitują ciemne plamy na skórze, co tworzy niepowtarzalny efekt marmuru.
Wielka Rewolucja Francuska w 1789 roku stała się katastrofą dla wielu arystokratycznych ras psów, a porcelaine nie był wyjątkiem. Wraz ze zniszczeniem szlachty, rasa znalazła się na skraju całkowitego wyginięcia. Jednak dzięki wysiłkom entuzjastów, a w szczególności szwajcarskich hodowców, rasę udało się uratować. Krzyżowali oni ocalałych przedstawicieli z miejscowymi gończymi szwajcarskimi, co pozwoliło odbudować populację, choć nieco zmieniło pierwotny wygląd rasy. Współczesny porcelaine jest wynikiem tej starannej pracy. W 1844 roku rasa została oficjalnie odrodzona i ponownie zyskała popularność wśród francuskich myśliwych. Pierwszy klub rasy powstał w 1971 roku. Mimo swojej bogatej historii i wybitnych cech, gończy porcelanowy nadal jest rzadką rasą poza Francją.
Wzorzec rasy i wygląd zewnętrzny
Gończy porcelanowy to pies, w którym każda cecha świadczy o jego szlachetnym pochodzeniu i przeznaczeniu. Jego wygląd łączy w sobie siłę i elegancję, tworząc obraz idealnego myśliwego.
Głowa porcelaine'a jest bardzo wyrafinowana, „wyrzeźbiona”, o wyraźnych liniach. Czaszka jest szeroka między uszami, guz potyliczny ledwo widoczny. Przejście od czoła do kufy jest wyraźne, ale nie ostre. Kufa ma normalną długość, nos jest czarny, dobrze rozwinięty.
Oczy są ciemne, bardzo wyraziste, o inteligentnym i łagodnym spojrzeniu.
Uszy — jedna z charakterystycznych cech rasy. Są cienkie, zwinięte w stożek, osadzone nisko, na poziomie oczu, i zwisają, sięgając czubka nosa. Na uszach zazwyczaj znajdują się wyraźne pomarańczowe plamy.
Ciało jest proporcjonalne, z prostym grzbietem, szeroką i muskularną partią lędźwiową. Klatka piersiowa jest średniej szerokości, ale głęboka, co zapewnia dużą pojemność płuc — jest to niezwykle ważne dla wytrzymałego gończego. Brzuch jest lekko podciągnięty.
Ogon jest gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi, pies nosi go lekko zakrzywionego.
Sierść i umaszczenie — wizytówka rasy. Sierść jest bardzo krótka, cienka, ale gęsta i ściśle przylegająca do ciała, z charakterystycznym połyskiem. Umaszczenie — wyłącznie białe, z wyraźnie odgraniczonymi pomarańczowymi plamami o nieregularnym kształcie. Ważne jest, aby plamy te nie zlewały się i nie tworzyły jednolitego „płaszcza”. Na uszach umaszczenie jest bardziej nasycone. Przez białą sierść często prześwitują czarne plamki na skórze, co tworzy unikalny „porcelanowy” efekt.
