Schapendoes

• Pochodzenie: Holandia
• Rok pierwszego wspomnienia: 1953 (początek systematycznej hodowli – 1940-1945)
• Przeznaczenie: Pies pasterski, pies do towarzystwa, pies sportowy
• Długość życia: 12-15 lat
• Wysokość w kłębie: 42-50 cm (psy), 40-47 cm (suki)
• Waga: 13-20 kg (proporcjonalnie do wzrostu)
• Umaszczenie: Dowolne, preferowane błękitno-szare z czarnym odcieniem

Historia rasy schapendoes, znanej również jako owczarek holenderski, jest ściśle związana z tradycjami rolniczymi Niderlandów, szczególnie z bagnistymi i torfowymi obszarami prowincji Drenthe i Veluwe. Ten pies przez wieki był niezastąpionym pomocnikiem rolników i hodowców, pełniąc funkcję pasterza owiec i bydła. Jego pochodzenie jest nieco tajemnicze, ale uważa się, że schapendoes jest potomkiem starożytnych europejskich psów pasterskich z długą sierścią. Jego przodkami mogły być różnorodne lokalne owczarki, zamieszkujące terytorium Niderlandów i sąsiednich regionów.

Na początku XX wieku, wraz ze zmianami w rolnictwie i spadkiem pogłowia owiec, zapotrzebowanie na psy pasterskie znacznie się zmniejszyło, a rasa schapendoes znalazła się na skraju wyginięcia. W okresie II wojny światowej jej populacja skurczyła się do krytycznie niskiego poziomu. Właśnie wtedy entuzjaści, w tym wybitny holenderski kynolog pan Pieter Toepoel, podjęli się zadania ratowania tej unikalnej rasy. Pan Toepoel rozpoczął systematyczną hodowlę schapendoesów w latach 1940-1945, zbierając resztki czystorasowych przedstawicieli rasy, których udało się odnaleźć.

Ukierunkowana praca nad odbudową populacji przyniosła owoce. W 1952 roku rasa została wstępnie uznana przez Holenderską Radę Kynologiczną (Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland). Był to ważny krok w kierunku oficjalnego uznania i standaryzacji. Pierwszy oficjalny wzorzec rasy schapendoes został zatwierdzony w 1954 roku, jednocześnie założono księgę rodowodową, do której zaczęto rejestrować czystorasowe psy. Od tego czasu w hodowli wykorzystywano jedynie oficjalnie zarejestrowane osobniki, co pozwoliło kontrolować proces odbudowy i rozwoju rasy.

Międzynarodowe uznanie przyszło dla rasy schapendoes w 1971 roku, kiedy to została oficjalnie zarejestrowana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) pod numerem 313 (Grupa 1, Sekcja 1: Psy pasterskie bez prób pracy). To uznanie przyczyniło się do wzrostu popularności rasy poza Holandią i zwróciło uwagę kynologów z innych krajów. Pomimo znacznego postępu w odbudowie, rasa schapendoes wciąż uważana jest za będącą w fazie rozwoju, a hodowla prowadzona jest z szczególną odpowiedzialnością, aby zachować unikalne cechy użytkowe i wygląd.

Schapendoes ma wspólne korzenie z wieloma innymi europejskimi rasami pasterskimi, które również wyróżniają się długą sierścią i wytrzymałością. Wśród nich można wymienić brodate collie (Bearded Collie), polskiego owczarka nizinnego, a także niektóre odmiany owczarków belgijskich, w tym malinois (jako linię pracującą o podobnych instynktach) oraz tervuerena (jako długowłosego krewnego). Mimo wspólnych cech, schapendoes zachował swoje unikalne charakterystyki, które czynią go wyjątkowym.

Schapendoes to średniej wielkości długowłosy pies o lekkiej i ruchliwej budowie. Zgodnie ze standardem FCI, to pies emanujący czujnością, radością i energią. Nie wygląda na ciężkiego czy masywnego, jego ruchy są lekkie, sprężyste i szybkie. Waga psa powinna być proporcjonalna do jego wzrostu, zazwyczaj waha się w granicach 13-20 kg. Wysokość w kłębie dla psów wynosi 42-50 cm, dla suk – 40-47 cm. Odstępstwa od tych parametrów są uznawane za niepożądane.

Głowa schapendoesa wydaje się duża z powodu obfitej sierści na kufie. Czaszka jest szeroka, czoło lekko zaokrąglone. Stop (przejście od czoła do kufy) jest wyraźny, ale nie ostry. Kufa stopniowo zwęża się w kierunku nosa, nie powinna być spiczasta. Szczególną cechą są gęste wąsy, broda i brwi, które nadają głowie charakterystyczny „kudłaty” wygląd. Nos czarny, z dobrze rozwiniętymi nozdrzami.

Oczy schapendoesa to jedna z najbardziej wyrazistych cech rasy. Są duże, okrągłe, ciemnobrązowe, osadzone prosto i nie głęboko. Spojrzenie jest żywe, inteligentne, otwarte i szczere, co odzwierciedla przyjazny charakter psa. To właśnie spojrzenie uważa się za jedną z kluczowych charakterystyk rasy.

Uszy średniej wielkości, wiszące, trójkątne, pokryte długą sierścią. W stanie pobudzenia nasady uszu mogą się podnosić, co nadaje psu czujny wygląd.

Szyja silna, muskularna, średniej długości, dobrze osadzona.

Tułów mocny, ale nie ciężki. Grzbiet prosty i mocny. Lędźwie krótkie i muskularne. Zad lekko opadający. Klatka piersiowa głęboka, ale nie zbyt szeroka, żebra dobrze wysklepione. Linia dolna umiarkowanie podciągnięta.

Kończyny mocne, proste i równoległe. Łopatki skośne, łokcie przylegają do tułowia. Przedramiona proste. Łapy owalne, zwarte, z elastycznymi opuszkami. Palce ściśle przylegają do siebie. Ruchy schapendoesa są lekkie, sprężyste i zamaszyste, co odzwierciedla jego zdolności pasterskie.

Ogon długi, sięgający stawu skokowego lub niżej. W spoczynku opuszczony lub lekko podniesiony. W ruchu lub pobudzeniu wysoko unosi się nad grzbietem, tworząc łuk, ale nie powinien być zakręcony w pierścień. Ogon dobrze pokryty sierścią.

Sierść – główna cecha wyróżniająca schapendoesa. Jest długa, gęsta, lekko falista, ale nie kędzierzawa i nie jedwabista. Na głowie, kufie i kończynach sierść jest szczególnie długa, tworząc wąsy, brodę, brwi i „frędzle” na tylnych łapach. Podszerstek dobrze rozwinięty. Sierść powinna być naturalna, bez nadmiernego trymowania. Dopuszcza się powstawanie kołtunów u dorosłych psów, ale nie powinno to przeszkadzać w ruchu. Sierść zapewnia ochronę przed niepogodą.

Umaszczenie u schapendoesa może być dowolne, ale preferowane jest błękitno-szare z czarnym odcieniem. Dopuszczalne są łaty w dowolnym kolorze.

Jednym z głównych powodów rosnącej popularności schapendoesa jest jego wspaniały temperament i zawsze wesołe, przyjazne usposobienie. To bardzo aktywny, żywiołowy i skory do zabawy pies, który zachowuje swoje „szczenięce” cechy charakteru przez całe życie. Schapendoes jest niezwykle przywiązany do swojej rodziny i pragnie uczestniczyć we wszystkich sprawach domowych. Łatwo uczy się komend, jeśli widzi w tym sens i otrzymuje pozytywne wzmocnienie, ale jednocześnie zachowuje pewną samodzielność i inicjatywę – cechy odziedziczone po pasterskiej przeszłości.

Schapendoes jest znany ze swojej przyjazności do dzieci. Jest cierpliwy, skory do zabawy i potrafi godzinami bawić się z maluchami, pełniąc rolę ich „kudłatej niani”. Ważne jest, aby dzieci rozumiały, jak postępować z psem, a interakcja zawsze odbywała się pod nadzorem dorosłych. Schapendoes zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi, zwłaszcza jeśli wychowuje się z nimi. Wczesna socjalizacja odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu jego stosunku do nieznajomych i innych zwierząt.

Choć schapendoes może być świetnym stróżem, sygnalizującym zbliżanie się nieznajomych głośnym szczekaniem, nie ma skłonności do nadmiernego szczekania bez powodu. Jego cechy stróżujące objawiają się raczej w czujności i ostrzeganiu, niż w agresji. Do przyjaciół i znajomych rodziny zazwyczaj odnosi się życzliwie po tym, jak właściciel pokaże, że wszystko jest w porządku.

Ważne jest, aby zrozumieć, że choć schapendoes jest bardzo zorientowany na człowieka, jest również psem pracującym o wysokim poziomie energii i inteligencji. Psy, które aktywnie są wykorzystywane do pracy pasterskiej lub w psich sportach, mogą wykazywać większą niezależność w podejmowaniu decyzji w porównaniu do tych, które żyją wyłącznie jako towarzysz. Jednak nawet „domowe” schapendoesy potrzebują znacznego wysiłku fizycznego i umysłowego, w przeciwnym razie mogą znaleźć sobie „pracę” samodzielnie, co nie zawsze spodoba się właścicielowi (np. kopanie czy gryzienie).

Schapendoes to pies, który nienawidzi samotności. Pragnie stałego kontaktu z właścicielem i rodziną. Pozostawiony na długo sam, może cierpieć na lęk separacyjny i rozwijać destrukcyjne zachowania. To nie jest pies, który będzie odpowiedni dla osób, które są przez cały dzień poza domem. Idealny właściciel dla schapendoesa to aktywna osoba lub rodzina, gotowa poświęcić psu dużo czasu, uwagi i zapewnić mu odpowiednie obciążenie.

Dzięki swojemu pasterskiemu pochodzeniu i wysokiemu poziomowi energii, schapendoes najlepiej czuje się w domu jednorodzinnym z dobrze ogrodzonym podwórkiem, gdzie będzie miał możliwość swobodnego poruszania się i wyładowania części swojej energii. Nawet jeśli masz podwórko, nadal potrzebuje regularnych i długich spacerów poza nim. Jeśli trzymasz schapendoesa w mieszkaniu, musisz być przygotowany na to, że będziesz musiał zapewnić mu kilka godzin aktywnych spacerów każdego dnia. Krótkie 15-20 minutowe wyjścia „na sprawunki” są dla tej rasy kategorycznie niewystarczające.

Aktywność fizyczna dla schapendoesa powinna być różnorodna i intensywna. Może to być:

• Długie spacery lub wędrówki: Schapendoes z przyjemnością będzie towarzyszył podczas biegania lub jazdy na rowerze (po osiągnięciu pełnego rozwoju fizycznego).
• Zabawy na świeżym powietrzu: Aportowanie, frisbee, aktywne gry z piłką. Uwielbiają biegać i skakać.
• Psie sporty: Schapendoes doskonale nadaje się do agility, flyballu, sportów pasterskich, posłuszeństwa, pracy poszukiwawczo-ratowniczej. Te zajęcia zaspokajają nie tylko fizyczne, ale i umysłowe potrzeby psa.
• Pływanie: Wiele schapendoesów uwielbia pływać, co jest doskonałym sposobem na wyładowanie energii przy niskim obciążeniu stawów.

Brak aktywności fizycznej i umysłowej może prowadzić do problematycznych zachowań, takich jak nadpobudliwość w pomieszczeniu, niszczenie przedmiotów lub nadmierne szczekanie. Pamiętaj, że zmęczony schapendoes to szczęśliwy schapendoes i szczęśliwy właściciel.

Długa, gęsta sierść to jedna z najbardziej zauważalnych cech schapendoesa, i wymaga regularnej pielęgnacji, choć nie tak skomplikowanej, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Ważne jest, aby pamiętać, że sierść schapendoesa powinna wyglądać naturalnie, bez nadmiernego trymowania czy skomplikowanych fryzur. Jej główna funkcja to ochrona psa przed zimnem, upałem i wilgocią.

Czesanie: Podstawowa pielęgnacja polega na regularnym czesaniu, aby zapobiec powstawaniu kołtunów i usunąć martwą sierść. Używaj metalowej szczotki z długimi, nieostrymi zębami lub grzebienia z rzadkimi zębami. Czesać należy ostrożnie, wnikając szczotką do nasady sierści, ale nie drapiąc skóry. Szczególną uwagę należy zwrócić na miejsca, gdzie sierść ma tendencję do tworzenia kołtunów: za uszami, pod pachami, na wewnętrznej stronie ud, na „frędzlach” i ogonie. Częstotliwość czesania zależy od indywidualnych cech sierści psa, ale średnio wystarczy 1-2 razy w tygodniu. Podczas linienia (zazwyczaj dwa razy w roku) czesać trzeba będzie częściej.

Kąpiel: Schapendoes nie wymaga częstych kąpieli. Myć psa należy tylko w razie potrzeby, gdy jest naprawdę brudny. Nadmierne kąpiele mogą wysuszyć skórę i sierść, naruszając naturalną warstwę ochronną. Używaj specjalistycznych szamponów dla psów z długą sierścią. Po kąpieli sierść należy dokładnie wysuszyć, najlepiej suszarką z chłodnym powietrzem, jednocześnie czesząc.

Pielęgnacja oczu i uszu: Regularnie sprawdzaj oczy pod kątem wydzielin oraz uszy pod kątem czystości. Długa sierść wokół oczu i na uszach może sprzyjać gromadzeniu się brudu i rozwojowi infekcji. W razie potrzeby delikatnie usuwaj zanieczyszczenia wilgotnym wacikiem lub specjalnym środkiem do czyszczenia oczu/uszu.

Obcinanie pazurów: Jak u każdego psa, pazury schapendoesa wymagają regularnego obcinania, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Zbyt długie pazury mogą powodować dyskomfort i problemy z łapami.

• Czesanie sierści 1-2 razy w tygodniu metalową szczotką.
• Szczególną uwagę należy zwrócić na obszary ryzyka tworzenia kołtunów (za uszami, pod pachami itp.).
• Kąpać psa tylko w razie potrzeby.
• Regularnie sprawdzać i czyścić oczy oraz uszy.
• Obcinać pazury w miarę odrastania.

Schapendoes to niezwykle inteligentne i bystre psy, co sprawia, że są łatwe do szkolenia, szczególnie dla osób z doświadczeniem. Szybko łapią nowe komendy i pragną zadowolić swojego właściciela. Jednakże, dzięki swojej niezależności, odziedziczonej po pracy pasterskiej, mogą również wykazywać upór, jeśli nie widzą sensu w zadaniu lub jeśli szkolenie staje się monotonne. Dlatego kluczem do sukcesu jest konsekwencja, cierpliwość i stosowanie metod pozytywnych.

Pozytywne wzmocnienie: Schapendoesy są bardzo wrażliwe i doskonale reagują na pochwały, smakołyki, zabawy i inne formy pozytywnego wzmocnienia. Surowy przymus, krzyki czy kary fizyczne są kategorycznie niedopuszczalne, ponieważ mogą zniszczyć zaufanie psa do właściciela i negatywnie wpłynąć na jego psychikę. Mogą stać się bojaźliwe lub wręcz przeciwnie – bardziej uparte.

Wczesna socjalizacja: Jak dla każdej rasy, wczesna i wszechstronna socjalizacja jest kluczowa dla schapendoesa. Już od wczesnego wieku szczenię powinno poznawać różnych ludzi (w różnym wieku, płci, o różnym wyglądzie), miejsca, dźwięki, inne psy i zwierzęta. Pomoże to ukształtować zrównoważonego i pewnego siebie psa, który nie będzie bojaźliwy ani nadmiernie ostrożny w nowych sytuacjach.

Różnorodność w treningach: Aby utrzymać zainteresowanie schapendoesa, spraw, aby treningi były różnorodne i ekscytujące. Włączaj zabawy, zadania wymagające rozwiązania problemów, naukę sztuczek. Ich wysoka energia i zdolność do skakania czynią je idealnymi kandydatami do psich sportów, takich jak agility, flyball, posłuszeństwo. Te zajęcia nie tylko wzmacniają więź między psem a właścicielem, ale także zapewniają niezbędny wysiłek fizyczny i umysłowy.

Instynkty pasterskie: Mimo że wiele schapendoesów dziś żyje jako towarzysze, ich instynkty pasterskie pozostają silne. Mogą próbować „paść” dzieci, inne zwierzęta domowe, a nawet Ciebie. Ważne jest, aby nauczyć psa przekierowania tych instynktów na dozwolone obiekty lub rodzaje aktywności, jeśli nie planujesz zajmować się z nim sportami pasterskimi.

„Zdrowa rasa” znaczy tu „bez masowych syndromów rasowych”, a nie „bez ryzyka” — lista niżej. Ogólnie rzecz biorąc, rzadko cierpią na poważne choroby genetyczne, które często występują u wielu innych psów rasowych. Jest to wynik odpowiedzialnej hodowli, mającej na celu zachowanie zdrowia populacji.

Jednak, jak każda rasa, schapendoes może być podatny na pewne problemy zdrowotne, choć w znacznie mniejszym stopniu. Najczęstsze z nich to:

• Dysplazja stawu biodrowego (Hip Dysplasia): To dziedziczne schorzenie, w którym staw biodrowy rozwija się nieprawidłowo. Może prowadzić do zapalenia stawów i bólu. Ważne jest, aby wybierać szczenięta od rodziców, którzy przeszli testy na dysplazję i mają dobre wyniki.
• Postępujący zanik siatkówki (Progressive Retinal Atrophy – PRA): Grupa genetycznych chorób oczu, które prowadzą do stopniowej utraty wzroku i w konsekwencji do ślepoty. Istnieją testy genetyczne do wykrywania nosicieli niektórych form PRA, a odpowiedzialni hodowcy obowiązkowo je przeprowadzają.
• Niektóre choroby oczu: Oprócz PRA mogą występować zaćma lub inne drobne problemy z oczami.

Dla utrzymania dobrego zdrowia i samopoczucia Twojego schapendoesa niezbędna jest standardowa, ale staranna pielęgnacja:

• Zbilansowane odżywianie: Wysokiej jakości karma lub prawidłowo skomponowana dieta z naturalnych produktów, odpowiednia do wieku, wagi i poziomu aktywności psa.
• Wystarczająca aktywność fizyczna: Regularne i intensywne spacery oraz zabawy dla utrzymania napięcia mięśniowego, zdrowej wagi i ogólnej kondycji fizycznej.
• Regularne wizyty u weterynarza: Planowe przeglądy, szczepienia, odrobaczanie, ochrona przed pchłami i kleszczami.
• Profilaktyczne badania: Zgodnie z zaleceniami weterynarza mogą być przeprowadzane badania na obecność dysplazji lub testy genetyczne na choroby oczu, zwłaszcza jeśli planujesz używać psa do hodowli.
• Utrzymanie zdrowej wagi: Nadwaga zwiększa obciążenie stawów i narządów wewnętrznych.
• Twoja troska i miłość: Stan emocjonalny psa również wpływa na jego zdrowie fizyczne.

Dzięki swojej wytrzymałości i braku skłonności do wielu chorób typowych dla rasy, schapendoesy często dożywają sędziwego wieku, zachowując aktywność i radość życia.

Zorganizowanie żywienia schapendoesa jest dość proste, ponieważ ta rasa ogólnie jest niewymagająca pod względem jedzenia. Ważne jest jednak, aby zapewnić zbilansowaną dietę, która odpowiada wiekowi, wadze, poziomowi aktywności i indywidualnym potrzebom Twojego psa.

Właściciel może wybrać jeden z dwóch podstawowych rodzajów żywienia:

• Karmy przemysłowe: Wybieraj wysokiej jakości karmy klasy premium lub super-premium dla aktywnych psów średniej wielkości. Ważne jest, aby karma zawierała wystarczającą ilość białka (mięso powinno być głównym składnikiem), tłuszczów, węglowodanów, witamin i minerałów. Przestrzegaj zaleceń producenta dotyczących dawkowania, ale koryguj je w zależności od aktywności Twojego psa.
• Naturalne żywienie: Jeśli wybierasz naturalne żywienie, dieta musi być starannie zbilansowana. Powinna zawierać:
  • Mięso: Niskotłuszczowa wołowina, drób (kurczak, indyk), podroby. Mięso powinno stanowić podstawę diety (około 50-70%).
  • Kasze: Ryż, kasza gryczana, płatki owsiane (dobrze rozgotowane).
  • Warzywa: Marchew, cukinia, dynia, brokuły, zielenina. Można podawać zarówno surowe (rozdrobnione), jak i gotowane.
  • Produkty mleczne fermentowane: Kefir, jogurt naturalny bez dodatków, niskotłuszczowy twaróg (kilka razy w tygodniu).
  • Jajka: Kurze lub przepiórcze (kilka razy w tygodniu).
  • Ryby: Morskie, niskotłuszczowe, bez ości (1-2 razy w tygodniu zamiast mięsa).

Niezależnie od rodzaju żywienia, zawsze dbaj o to, aby Twój pies miał miskę ze świeżą, czystą wodą. Woda powinna być dostępna przez całą dobę.

Dla dorosłego schapendoesa o wadze około 15-20 kg, prowadzącego aktywny tryb życia, może być potrzebne 400-500 gramów naturalnego jedzenia dziennie, z czego mięso będzie stanowić około 170-200 gramów. Są to jednak bardzo przybliżone liczby, które mogą się różnić. Ważne jest, aby kontrolować wagę schapendoesa i korygować ilość jedzenia, aby pies nie nabierał zbędnych kilogramów.

Kompleksy witaminowo-mineralne: W przypadku karmienia naturalnego, koniecznie skonsultuj się z weterynarzem w sprawie konieczności i dawkowania suplementów witaminowo-mineralnych, ponieważ trudno jest samodzielnie zapewnić pełną równowagę wszystkich składników odżywczych. Przy karmieniu wysokiej jakości karmą przemysłową, suplementy zazwyczaj nie są potrzebne, chyba że weterynarz zaleci inaczej.

Schapendoes to nie tylko pies pracujący, to wspaniały towarzysz rodziny dla aktywnych ludzi. Dzięki swojemu przyjaznemu usposobieniu, skłonności do zabawy i niezwykłemu przywiązaniu do swoich właścicieli, doskonale wpasowuje się w życie rodzinne. Jak już wspomniano, świetnie dogadują się z dziećmi, stając się dla nich cierpliwymi i wesołymi partnerami do zabaw. Ich energia odpowiada energii dzieci, a oni z przyjemnością będą uczestniczyć w wszelkich aktywnościach.

Ta rasa jest bardzo zorientowana na człowieka i pragnie stałej interakcji. Schapendoes chce być blisko swojej rodziny, uczestniczyć w domowych obowiązkach, odpoczywać u stóp właściciela wieczorem. Silnie przywiązuje się do wszystkich członków rodziny, a nie tylko do jednej osoby, co czyni go idealnym wyborem dla dużej rodziny.

Warto jednak pamiętać, że schapendoes to nie jest pies „kanapowy”. Potrzebuje aktywnego trybu życia oraz wystarczającego wysiłku fizycznego i umysłowego. Rodzina, która rozważa posiadanie schapendoesa, powinna być gotowa poświęcić znaczną ilość czasu na spacery, zabawy, szkolenie i wspólne aktywności. Dla osób mało aktywnych lub tych, którzy spędzają dużo czasu poza domem, schapendoes może nie być odpowiedni.

Przy odpowiedniej socjalizacji, schapendoes dobrze akceptuje gości i może współistnieć z innymi zwierzętami domowymi. Jego naturalna czujność czyni go dobrym „dzwonkiem”, który sygnalizuje nadejście nieznajomych, ale nie ma skłonności do bezpodstawnej agresji.

Chociaż dziś większość schapendoesów żyje jako psy do towarzystwa, ich pasterska przeszłość pozostawiła głęboki ślad w ich charakterze i zdolnościach. Zostały wyhodowane do pracy z dużymi stadami owiec na otwartych przestrzeniach, co wymagało od nich samodzielności, inicjatywy, wytrzymałości i zdolności szybkiego reagowania na zmieniającą się sytuację. W przeciwieństwie do niektórych innych ras pasterskich, które pracują głównie wzrokiem („eye dogs”), schapendoes wykorzystuje swój ruch i głos do kontroli stada.

Nawet w warunkach domowych instynkty pasterskie mogą objawiać się w skłonności do „zbierania” członków rodziny lub innych zwierząt. Te instynkty można z powodzeniem skierować na psie sporty, takie jak sporty pasterskie (Herding). Zajęcia z herdingu pozwalają psu zrealizować swoje naturalne predyspozycje, uzyskać wysiłek fizyczny i umysłowy, a właścicielowi – lepiej zrozumieć zachowanie swojego pupila.

Oprócz pracy pasterskiej, schapendoesy sprawdziły się jako wspaniałe psy do agility. Ich szybkość, zwinność, zdolność do skakania i chęć pracy w zespole z właścicielem czynią je jednymi z najlepszych sportowców w tej dyscyplinie. Z powodzeniem uczestniczą również w zawodach posłuszeństwa, flyballu, zajmują się działalnością poszukiwawczo-ratowniczą dzięki swojemu rozwiniętemu węchowi i wytrzymałości.

Zapewnienie schapendoesowi możliwości wykorzystania swoich zdolności użytkowych, nawet jeśli nie jest to klasyczne wypasanie owiec, jest ważnym warunkiem jego szczęśliwego i pełnowartościowego życia. Może to być regularne szkolenie z posłuszeństwa, uprawianie sportu lub po prostu gry intelektualne, imitujące zadania robocze.

Jak każda rasa, schapendoes ma swoje zalety i wady, które potencjalny właściciel powinien wziąć pod uwagę przed podjęciem decyzji o posiadaniu takiego psa.

• Nazwa „schapendoes” pochodzi od holenderskiego słowa „schapendoes”, co dosłownie oznacza „owczarek” lub „kudłaty owczarek”.
• Po II wojnie światowej rasa była tak rzadka, że jej populację trzeba było odbudowywać praktycznie od zera. Pan Pieter Toepoel odegrał kluczową rolę w tym procesie.
• Schapendoesy są znane ze swoich „skocznych” zdolności. Potrafią skakać dość wysoko, szczególnie podczas pracy ze stadem lub zajęć agility.
• Spojrzenie schapendoesa uważane jest za jedną z wizytówek rasy – duże, okrągłe, ciemnobrązowe oczy emanują inteligencją, dobrocią i szczerością.
• Mimo długiej sierści, pielęgnacja jej nie jest zbyt skomplikowana, najważniejsza jest regularność. Sierść ma pozostać naturalna.
• Schapendoes to jedna z mniej znanych holenderskich ras pasterskich poza Niderlandami, w porównaniu z bardziej popularnymi holenderskimi owczarkami (Nederlandse Herdershond) o różnych typach sierści.
• Ta rasa jest bardzo popularna w krajach skandynawskich, gdzie jest aktywnie wykorzystywana w psich sportach.

• Czy schapendoesy linieją? Tak, schapendoesy linieją sezonowo, zazwyczaj dwa razy w roku. Podczas linienia trzeba częściej czesać psa, aby usunąć martwy podszerstek.
• Czy schapendoes nadaje się do trzymania w mieszkaniu? Schapendoes może mieszkać w mieszkaniu, ale pod warunkiem zapewnienia wystarczającego poziomu aktywności fizycznej i długich, codziennych spacerów. To pies nie do „kanapowego” trybu życia.
• Czy trudno jest szkolić schapendoesa? Schapendoesy są inteligentne i łatwo uczą się za pomocą pozytywnych metod. Pragną zadowolić właściciela. Jednak ich niezależność wymaga konsekwencji i cierpliwości w szkoleniu.
• Czy schapendoesy dobrze dogadują się z dziećmi? Tak, schapendoesy zazwyczaj bardzo dobrze dogadują się z dziećmi, są cierpliwe i skore do zabawy. Ważne jest, aby uczyć dzieci zasad postępowania z psem i nadzorować ich interakcję.
• Ile kosztuje szczenię schapendoesa? Koszt szczenięcia schapendoesa może się różnić w zależności od rodowodu, reputacji hodowcy, regionu i innych czynników. Zazwyczaj cena za czystorasowe szczenię z dokumentami mieści się w średnim przedziale cenowym dla ras FCI.
• Jak długo żyje schapendoes? Średnia długość życia schapendoesa wynosi 12-15 lat, co jest uważane za dobrą długość życia dla psa średniego rozmiaru.
• Czy schapendoes potrzebuje profesjonalnego groomingu? Profesjonalny grooming nie jest obowiązkowy dla schapendoesa, jeśli właściciel jest gotów poświęcić wystarczająco dużo czasu na regularną domową pielęgnację sierści (czesanie, kąpiel w razie potrzeby).