Kot singapurski, lub po prostu Singapura – to rasa, która zdobyła światową sławę dzięki swoim miniaturowym rozmiarom, oficjalnie dzierżąc tytuł najmniejszego kota domowego na świecie. Średnia waga dorosłych osobników rzadko przekracza 2–3 kilogramy. Ten maleńki, ale energiczny i niezwykle czuły towarzysz będzie doskonałym wyborem dla rodzin z dziećmi lub dla tych, którzy szukają oddanego przyjaciela; więcej o tym oraz o innych fascynujących rasach przeczytasz na Tvaryny. Koty singapurskie znane są ze swojej wesołości, którą zachowują przez całe życie, ciekawości oraz silnego przywiązania do ludzi. Pomimo egzotycznego wyglądu i pochodzenia, opieka nad nimi nie jest zbyt uciążliwa, choć wymaga uwagi w pewnych aspektach. Ważną cechą jest to, że wywóz tych kotów z ich ojczyzny, Singapuru, jest ograniczony, co czyni je dość rzadkimi i ekskluzywnymi poza Azją.
Kot singapurski: krótki przegląd rasy
Kot singapurski: krótki przegląd rasy · 15
| Parametr | Charakterystyka |
|---|---|
| Pochodzenie | Singapur |
| Inne nazwy | Singapura |
| Uznanie przez organizacje | CFA, TICA, FIFe, GCCF |
| Rok pierwszej wzmianki / uznania | Około 1975 (przybycie do USA), 1982 (uznanie TICA), 1988 (uznanie CFA) |
| Długość życia | 11–15 lat (czasem dłużej przy odpowiedniej opiece) |
| Rozmiar | Mały |
| Wysokość w kłębie | Około 20–25 cm |
| Waga | Kocice: 1.8–2.7 kg, Kocury: 2.5–3.6 kg |
| Typ sierści | Krótka, cienka, jedwabista, ściśle przylegająca do ciała, bez podszerstka |
| Umaszczenie | Tylko jedno – sepia agouti, ticking |
| Temperament | Czuły, wesoły, ciekawski, energiczny, towarzyski, inteligentny |
| Potrzeba pielęgnacji | Niska (sierść), średnia (uwaga, aktywność) |
| Linienie | Minimalne |
| Kompatybilność z dziećmi | Wysoka |
| Kompatybilność z innymi zwierzętami | Dobra, ale potrzebna socjalizacja (ostrożnie z małymi gryzoniami) |
Ciekawostki o kotach singapurskich
- Najmniejsza rasa: Kot singapurski jest oficjalnie uznany przez Księgę Rekordów Guinnessa za najmniejszego kota domowego na świecie pod względem wielkości ciała (nie uwzględniając ras karłowatych, takich jak Munchkin, których miniaturowość wynika ze specyficznej mutacji).
- „Kot miłości”: Lokalna nazwa „Kucinta” łączy malajskie słowa „kot” (kucing) i „miłość” (cinta), co doskonale odzwierciedla ich czuły charakter.
- Skarb narodowy: W latach 90. XX wieku Rada Turystyki Singapuru wybrała kota singapurskiego na narodowy talizman turystyczny. Rzeźby tych kotów można znaleźć w pobliżu rzeki Singapur.
- Powolne dojrzewanie: Singapury osiągają swój pełny rozmiar i rozwój stosunkowo późno – w wieku około 15–24 miesięcy.
- Umaszczenie „sepia agouti”: To jedyne uznane umaszczenie dla tej rasy. Jest unikalne dzięki połączeniu ciepłego odcienia kości słoniowej z ciemnym tickingiem.
- Miłość do wysokości: Pomimo niewielkiego wzrostu, singapury uwielbiają wspinać się jak najwyżej – na szafy, półki, specjalne drzewka dla kotów.
- Cisi myśliwi: Ich przodkowie polowali na drobną zdobycz w nocy, dlatego współczesne singapury często wykazują największą aktywność o zmierzchu i o świcie.
- Kontrowersyjne pochodzenie: Historia ich „odkrycia” i sprowadzenia do USA wciąż budzi dyskusje wśród felinologów.