Historia rasy: jak pojawił się Small Swiss Hound (Schwyz Type)?
Historia Small Swiss Hound (Schwyz Type) jest nierozerwalnie związana z jego „starszym bratem” — gończym szwajcarskim, rasą o głębokich korzeniach sięgających czasów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Psy te od wieków były cenione za swoje wyjątkowe walory myśliwskie. Jednak na początku XX wieku, a dokładnie w 1905 roku, w Szwajcarii przyjęto nowe prawo łowieckie, które znacząco zmieniło zasady gry. Wprowadzono system rewirów łowieckich i zakazano używania wysokonożnych, szybkich gończych w wielu kantonach, ponieważ spędzały one zwierzynę (zwłaszcza sarny) poza wyznaczone tereny.
To postawiło pod znakiem zapytania istnienie ulubionych ras narodowych. Szwajcarscy myśliwi, nie chcąc rezygnować ze swoich sprawdzonych pomocników, znaleźli genialne wyjście. Postanowili stworzyć zmniejszoną wersję swoich gończych — niskonożną, czyli „Niederlaufhunda”. W tym celu zaczęto celowo wybierać mniejsze osobniki gończych szwajcarskich i krzyżować je z jamnikowatymi brakkami w celu utrwalenia krótkonogiej budowy. Ten proces pozwolił zachować wszystkie cenne cechy użytkowe: doskonały węch, wytrzymałość, donośny głos i pasję łowiecką, ale jednocześnie pies stał się wolniejszy i pracował na mniejszym obszarze, co w pełni odpowiadało nowym wymogom prawnym.
W ten sposób, na początku XX wieku, powstały cztery odmiany Small Swiss Hound, odpowiadające czterem odmianom gończego dużego. 1 czerwca 1905 roku założono Szwajcarski Klub Małych Gończych (Schweizer Niederlaufhund-Club), a rasa otrzymała oficjalne uznanie i własny wzorzec. Small Swiss Hound (Schwyz Type), jako jedna z tych odmian, mógł tropić zwierzynę nie tylko w gęstych zaroślach, ale nawet w norach, pomagając myśliwym w polowaniu na borsuki, sarny, dziki i zające. Dziś rasa ta pozostaje dość rzadka i prawie nie spotyka się jej poza Szwajcarią i sąsiednią Francją.
Jak wygląda Small Swiss Hound (Schwyz Type): wzorzec i opis wyglądu
Small Swiss Hounds to psy o szlachetnym wyglądzie, które, pomimo krótkich łap, prezentują się harmonijnie i solidnie. Ich wygląd jest pomniejszoną kopią gończych ze Schwyz. Mają wydłużony tułów z krótkimi, ale bardzo muskularnymi kończynami, co czyni je niezwykle wytrzymałymi.
- Głowa: Sucha, wydłużona, z lekko wypukłą czaszką. Przejście od czoła do długiej i wąskiej kufy jest dobrze zaznaczone.
- Oczy: Owalne, ciemnobrązowe, z żywym i przyjaznym wyrazem. Powieki ściśle przylegają i mają czarną pigmentację.
- Uszy: Jedna z najbardziej wyrazistych cech rasy. Osadzone nisko, bardzo długie, wąskie, zwisające, elegancko skręcające się korkociągiem. Są pokryte cienką sierścią i mają zaokrąglone końcówki.
- Tułów: Umiarkowanie długi, z mocnym grzbietem i głęboką, dobrze rozwiniętą klatką piersiową, co zapewnia wystarczająco dużo miejsca dla serca i płuc.
- Ogon: Osadzony nisko, średniej długości, szablasty. W spoczynku jest opuszczony, podczas ruchu może być podniesiony, ale nie jest zakręcony na grzbiet.
- Sierść i umaszczenie: Small Swiss Hound (Schwyz Type) ma krótką, gładką, gęstą i przylegającą sierść. Podstawowy kolor to biały. Na nim znajdują się duże plamy od żółto-rudej do intensywnej pomarańczowo-rudej. Niewielkie nakrapianie jest dopuszczalne, ale niepożądane. Jednolite, rude „siodło” również jest powszechne.
