Stabyhoun, lub fryzyjski pies wskazujący (Frisian Pointer), jest jednym z narodowych skarbów Holandii. Przedstawiciele tej rzadkiej rasy uniwersalnych psów myśliwskich stają się wspaniałymi pupilami rodzinnymi dzięki spokojnemu, przyjaznemu charakterowi; Mocne zdrowie stabyhounów, ich potrzeba stosunkowo prostej pielęgnacji i wysoki instynkt stróżujący pozwalają na trzymanie psa w mieszkaniu, ale pod warunkiem zapewnienia wystarczającej aktywności. Jednak pracowici przedstawiciele rasy lepiej będą się czuli w wirze wiejskiego, roboczego życia. Holendrzy cenią fryzyjskie psy wskazujące za ich niezawodność w różnych sytuacjach życiowych, dlatego stabyhouny stały się wiernymi towarzyszami lokalnych rodzin. O tym dalej na Tvaryny.
Stabyhoun: krótka informacja o rasie
Stabyhoun: krótka informacja o rasie · 11
| Oryginalna nazwa | Stabyhoun / Stabijhoun / Frisian Pointer |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Holandia (Fryzja) |
| Grupa FCI | Grupa 7 (Wyżły), Sekcja 1.2 (Wyżły kontynentalne typu „spaniel”) |
| Długość życia | 13–15 lat |
| Wzrost w kłębie | Samce: 50–53 cm Suczki: 48–51 cm |
| Waga | Samce: 20–25 kg Suczki: 18–23 kg |
| Temperament | Oddany, inteligentny, spokojny, uparty, czuły, doskonały stróż |
| Poziom energii | Wysoki (wymaga codziennych obciążeń) |
| Linienie | Średnie, z dwoma wyraźnymi szczytami sezonowymi |
| Pielęgnacja | Niska (sierść samooczyszczająca) |
| Przeznaczenie | Polowanie (szczególnie na drobną zwierzynę i krety), pies do towarzystwa, stróż |
Ciekawostki o stabyhounie
- Nazwa: „Stabyhoun” lub „Stabij” pochodzi od fryzyjskiego „sta mij bij”, co oznacza „stań obok mnie” lub „bądź ze mną”.
- Łowca kretów: To jedna z niewielu ras wyżłów, która specjalizowała się w polowaniu na krety. Rolnicy cenili je za zdolność do oczyszczania pól z tych szkodników.
- Rzadka rasa: Stabyhoun jest uważany za jedną z 5 najrzadszych ras psów na świecie. Większość populacji (około 80–90%) nadal mieszka w Holandii.
- Ścisła kontrola: Ze względu na małą populację, hodowla jest ściśle kontrolowana przez krajowy klub rasy (NVSW), aby uniknąć chowu wsobnego i zachować zdrowie.
- Nie dla każdego: Holenderski klub rasy bardzo starannie wybiera przyszłych właścicieli i często nie zezwala na eksport szczeniąt, jeśli celem jest tylko „wystawa” lub „hodowla”. Szukają ludzi, którzy docenią cechy robocze i towarzyski charakter psa.