Cão de Castro Laboreiro

Historia pochodzenia Cão de Castro Laboreiro niestety nie posiada dokładnych źródeł pisanych, ale uważa się, że jest to jedna z najstarszych ras na Półwyspie Iberyjskim. Jej korzenie sięgają głębi wieków, a formowanie odbywało się w izolowanych warunkach górskiego regionu Castro Laboreiro w północnej Portugalii, co dało rasie nazwę. Ta miejscowość, charakteryzująca się surowym klimatem, masywami górskimi Peneda i Soajo, stała się kolebką dla tych wytrzymałych psów.

Główną funkcją rasy przez wieki była ochrona bydła i innych zwierząt gospodarskich przed atakami wilków, które były powszechne w tym regionie. Izolacja sprzyjała zachowaniu czystości krwi i unikalnych cech użytkowych. Psy żyły obok pasterzy, prowadząc półdziki tryb życia, co zahartowało ich charakter, uczyniło je samodzielnymi, inteligentnymi i zdolnymi do podejmowania decyzji bez udziału człowieka. W przeciwieństwie do wielu innych ras, Cão de Castro Laboreiro praktycznie nie uległ wpływom „modnych” trendów w kynologii, zachowując swój pierwotny wygląd i temperament. Dopiero w 1935 roku zatwierdzono pierwszy wzorzec rasy, co było krokiem w kierunku jej oficjalnego uznania.

Cão de Castro Laboreiro to pies typu mastiffa, ale o lżejszej i bardziej atletycznej budowie, przypominającej wilka. Ma harmonijne proporcje, mocny kościec i rozwiniętą muskulaturę, co świadczy o jego sile i zwinności.

• Głowa: Średniej wielkości, sucha, lekko wydłużona. Czaszka umiarkowanie szeroka. Stop płynny.
• Kufa: Wydłużona, prosta, zwężająca się ku nosowi, ale nie szpiczasta.
• Nos: Duży, z dobrze rozwiniętymi nozdrzami, zawsze czarnego koloru.
• Oczy: Średniej wielkości, kształtu migdałowego, skośnie osadzone. Kolor – od jasnobrązowego do ciemnobrązowego, harmonizujący z podstawowym umaszczeniem. Spojrzenie inteligentne, czujne, czasem surowe.
• Uszy: Wysoko osadzone, wiszące, trójkątne, średniej wielkości, cienkie i gładkie.
• Szyja: Potężna, krótka, bez podgardla.
• Tułów: W formacie prostokątnym. Klatka piersiowa szeroka i głęboka. Grzbiet prosty, mocny.
• Kończyny: Proste, równoległe, o mocnych kościach i rozwiniętej muskulaturze. Łapy okrągłe, „kocie”, z grubymi opuszkami.
• Ogon: Średniej długości, szablasty. W spoczynku opuszczony, w podnieceniu – unosi się powyżej linii grzbietu.
• Sierść: Krótka (około 5 cm), gęsta, szorstka w dotyku, dobrze chroniąca przed niepogodą. Podszerstek nieobecny lub słabo rozwinięty.
• Umaszczenie: Najbardziej rozpowszechnione i pożądane jest umaszczenie „górskie” lub „wilcze” – pręgowane na szarym, płowym lub rudym tle. Może występować czarna maska.

Charakter Cão de Castro Laboreiro to wynik wielowiekowej selekcji, mającej na celu stworzenie idealnego stróża. Jest to pies jednego właściciela, któremu jest bezgranicznie oddany. Do członków swojej rodziny odnosi się z miłością i czułością, jest cierpliwy wobec dzieci, świadom swojej siły. Jednak jego główną cechą jest czujność i nieufność wobec obcych. Zawsze jest na straży, kontrolując swoje terytorium.

Te psy nie są skłonne do bezpodstawnej agresji, ale bez wahania użyją siły, jeśli poczują realne zagrożenie dla swojej rodziny lub własności. Ich reakcja jest błyskawiczna. Są bardzo inteligentne i samodzielne, co może stwarzać pewne trudności w szkoleniu dla niedoświadczonych właścicieli. Rasa ma wyraźnie rozwinięty instynkt obrońcy, podobny do tego, który można zaobserwować u innych ras pasterskich, na przykład u owczarka bukowińskiego, który również jest znany ze swojej lojalności i cech obronnych. Podobne cechy można znaleźć u bullmastiffa, który także wymaga konsekwentnego szkolenia i wczesnej socjalizacji.

Cechy szczekania

Jedną z najciekawszych cech rasy jest jej szczekanie. Zaczyna się od niskich, głębokich, ostrzegawczych dźwięków, które stopniowo przechodzą w wysokie, przenikliwe nuty, przypominające wycie. Taki zakres akustyczny stwarza wrażenie, że terytorium jest strzeżone przez całą watahę psów, co jest skutecznym psychologicznym sposobem na odstraszanie drapieżników i nieproszonych gości.

Zanim zdecydujesz się na tak poważnego psa, warto rozważyć wszystkie „za” i „przeciw”.

Cão de Castro Laboreiro to rasa, która ukształtowała się w warunkach naturalnej selekcji, dlatego wyróżnia się silnym zdrowiem i wytrzymałością. Choroby genetyczne nie są dla niej charakterystyczne ze względu na brak inbredu i sztucznej ingerencji w hodowlę. Jednak, jak wszystkie duże psy, mogą mieć skłonność do pewnych problemów:

• Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych: To powszechny problem dla dużych ras. Ważne jest, aby zapewnić prawidłowe odżywianie w okresie wzrostu, unikać nadmiernych obciążeń stawów szczenięcia i kontrolować wagę psa przez całe życie.
• Skręt żołądka: Również ryzyko dla dużych psów z głęboką klatką piersiową. Aby temu zapobiec, karm psa mniejszymi porcjami 2-3 razy dziennie i nie pozwalaj na aktywną zabawę zaraz po jedzeniu.

Ogólnie rzecz biorąc, te psy rzadko chorują. Regularne profilaktyczne wizyty u weterynarza, terminowe szczepienia i odrobaczanie – to podstawa zdrowia Twojego pupila. Ważne jest, aby pamiętać, że aktywny tryb życia jest kluczowy dla utrzymania fizycznej i psychologicznej formy tej rasy.

Pielęgnacja tego psa nie jest skomplikowana, ale wymaga systematyczności. Są przyzwyczajone do życia na otwartej przestrzeni, dlatego idealnym rozwiązaniem dla nich będzie prywatny dom z dużą, solidnie ogrodzoną posesją.

Pielęgnacja sierści

Krótka i szorstka sierść nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Wystarczy rozczesywać ją raz w tygodniu gumową szczotką lub rękawicą, aby usunąć martwe włosy i utrzymać czystość. Linienie odbywa się dwa razy w roku, w tym okresie psa trzeba będzie wyczesywać częściej. Kąpać należy tylko w razie konieczności, ponieważ częste mycie może uszkodzić naturalną warstwę ochronną skóry.

Zabiegi higieniczne

• Uszy: Regularnie sprawdzaj uszy pod kątem brudu lub oznak zapalenia. Czyść je w razie potrzeby specjalnym płynem.
• Oczy: Dbaj o czystość oczu, usuwając naturalne wydzieliny wacikiem nasączonym czystą wodą.
• Pazury: Jeśli pies dużo porusza się po twardej powierzchni, pazury ścierają się naturalnie. W przeciwnym razie należy je przycinać raz w miesiącu.
• Odrobaczanie i ochrona przed pasożytami: Nie zapominaj o regularnym odrobaczaniu i ochronie przed pchłami i kleszczami.

To kluczowy aspekt w wychowaniu Cão de Castro Laboreiro. Ze względu na ich skłonność do dominacji i niezależny charakter, potrzebują właściciela o twardej ręce i spokojnym, pewnym siebie usposobieniu. Musisz stać się dla psa niekwestionowanym autorytetem, „przywódcą”, w przeciwnym razie spróbuje on przejąć tę rolę. Szkolenie powinno opierać się na wzajemnym szacunku, konsekwencji i pozytywnym wzmocnieniu. Brutalność i kary fizyczne są niedopuszczalne i mogą prowadzić do agresji.

Wczesna socjalizacja jest niezwykle ważna. Od szczenięcego wieku zapoznawaj psa z różnymi ludźmi, dźwiękami, miejscami i innymi zwierzętami (pod kontrolą). Pomoże to wychować zrównoważonego, adekwatnego psa, który będzie potrafił odróżnić realne zagrożenie od zwykłej sytuacji. Podobne wymagania dotyczące wychowania mają również inne portugalskie psy stróżujące, takie jak owczarek z Estrela oraz rafeiro do Alentejo, które również są cenione za swoją samodzielność i instynkty obronne.

W kwestii żywienia te psy są niewymagające, ale dla utrzymania zdrowia i energii dieta musi być wysokiej jakości i zbilansowana. Możesz wybrać zarówno wysokiej jakości suchą karmę klasy premium lub super-premium dla dużych, aktywnych ras, jak i naturalne żywienie. Podobne zalecenia dotyczące żywienia dużych ras można zastosować również dla bullmastiffa, który także wymaga kontroli wagi i zdrowia stawów.

W przypadku karmienia naturalnego podstawę diety (około 70%) powinno stanowić chude surowe mięso (wołowina, indyk) i podroby. Do diety warto również włączyć:

• Ryby morskie (bez ości).
• Produkty mleczne (twaróg, kefir).
• Kasze (ryż, gryka).
• Warzywa i owoce (marchew, dynia, jabłka).
• Jajka (1-2 razy w tygodniu).

Kategorycznie zabronione jest podawanie psu:

• Kości rurowych
• Wędlin, słodyczy, wypieków
• Ziemniaków, roślin strączkowych
• Jedzenia z przyprawami i solą

1. Nazwa „Cão de Castro Laboreiro” dosłownie tłumaczy się jako „pies z Castro Laboreiro”.
2. Ta rasa jest uważana za narodowe dziedzictwo Portugalii.
3. Unikalne „wielogłosowe” szczekanie jest jedną z wizytówek rasy.
4. Cão de Castro Laboreiro to jedna z najrzadszych ras na świecie. Większość przedstawicieli nadal mieszka w swojej historycznej ojczyźnie.
5. Dzięki swojej wytrzymałości, psy te mogą patrolować górskie zbocza godzinami bez zmęczenia.