King Charles Spaniel

Historia tej rasy to fascynująca podróż przez wieki, pełna królewskich intryg i eksperymentów hodowlanych. Toy spaniele (inna nazwa rasy) zostały nazwane bezpośrednio na cześć angielskiego króla Karola II (Charles II), który poświęcał niezwykle dużo uwagi swoim czworonożnym pupilom. Mówi się, że monarcha więcej czasu spędzał na zabawie z psami niż na rządzeniu państwem. Do stworzenia rasy początkowo wybierano najmniejsze szczenięta spanieli myśliwskich – tak dekoracyjne maluchy stały się znane już w XVII wieku.

Jednak pies, którego widzimy dzisiaj, znacznie różni się od ulubieńców króla Karola. W epoce wiktoriańskiej modne stały się psy o płaskich pyszczkach, przywożone ze Wschodu. Europejscy hodowcy, podążając za trendami, zaczęli krzyżować klasyczne spaniele z rasami azjatyckimi. To właśnie wpływ takiej rasy jak mops podarował King Charlesowi jego charakterystyczny zadarty nos i kopulastą głowę. W kształtowaniu współczesnego wyglądu „Charliego” brał udział także chin japoński, po którym odziedziczono nisko osadzone uszy i duże, szeroko rozstawione oczy.

Na początku XX wieku hodowcy postanowili profesjonalnie zająć się hodowlą King Charles Spanieli już jako odrębnej, ustabilizowanej rasy, która została oficjalnie uznana. Co ciekawe, historyczne nazwy umaszczeń zachowały się do dziś i często są używane jako synonimy nazwy rasy w dokumentach historycznych. Nazwę „Królewską” (King Charles) tradycyjnie stosuje się do psów czarnych podpalanych, podczas gdy czerwone toy spaniele nazywane są rubinowymi (Ruby), a łaciate biało-kasztanowe – Blenheim.

Angielski toy spaniel to niewielki, ale krępy i elegancki pies o bardzo zwartej budowie ciała („cobby”, jak mówią Anglicy). Jego wyglądu nie da się pomylić z innymi rasami dzięki unikalnej budowie głowy.

Głowa i kufa

Głównym wyróżnikiem rasy jest masywna, kopulasta głowa. Czaszka nad oczami ma charakterystyczny wypukły kształt. Przejście od czoła do kufy (stop) jest bardzo głębokie i ostre. Kufa jest bardzo krótka, zadarta, nos sprawia wrażenie „wciśniętego” w twarz. Trufla nosowa duża, z szerokimi otwartymi nozdrzami, zawsze zabarwiona na czarno. Żuchwa nieco wygięta w górę, co nadaje psu charakterystyczny „zarozumiały”, ale uroczy wyraz. Oczy to zwierciadło duszy „Charliego”: są bardzo duże, ciemne, szeroko rozstawione, ale przy tym nie powinny być wyłupiaste.

Korpus i kończyny

Szyja średniej długości, wygięta, dumnie niesie głowę. Grzbiet krótki i prosty. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, co jest nietypowe dla wielu ras ozdobnych. Kończyny krótkie, proste, o mocnym kośćcu. Łapy zwarte, często zrośnięte palce (to historyczna cecha rasy, która nie jest uważana za wadę, jeśli nie przeszkadza w ruchu). Ogon dawniej kopiowano, ale obecnie pozostaje naturalnej długości, ozdobiony bogatym piórem z sierści, a pies nosi go nie wyżej niż linia grzbietu.

Sierść i umaszczenie

Królewskiego malucha pokrywa długa, jedwabista sierść, tworząca piękne frędzle (pióra) na uszach, nogach i ogonie. Włos jest prosty, dopuszczalna jest lekka falistość, ale nigdy nie powinien być kręcony. Struktura sierści jest miękka i przyjemna w dotyku.

Istnieją cztery uznane typy umaszczenia, które historycznie miały różne nazwy:

To jedno z najczęściej zadawanych pytań. Wiele osób myli te dwie rasy, uważając je za tego samego psa lub po prostu różne „fryzury”. W rzeczywistości są to dwie zupełnie odrębne rasy o różnych standardach. Aby zrozumieć różnicę, warto spojrzeć na cavalier king charles spaniela – to próba hodowców z lat 20. XX wieku powrotu do „oryginalnego” typu psów z czasów Karola II, z dłuższą kufą.

• Kufa: U „Kinga” jest płaska, zadarta (brachycefaliczna), u „Cavaliera” – umiarkowanie długa, klasyczna.
• Głowa: U „Kinga” głowa jest kopulasta („dome”), u „Cavaliera” – płaska między uszami.
• Rozmiar: „King Charles” jest zazwyczaj mniejszy i bardziej kompaktowy niż „Cavalier”.
• Temperament: „Kingi” są bardziej powściągliwe i ciche, podczas gdy „Cavaliery” słyną ze swojej sportowej natury i ekstrawersji.

King Charles Spaniel zazwyczaj uznaje tylko jednego pana, któremu służy ze szczególnym, niemal fanatycznym oddaniem. Nie oznacza to, że nie będzie kochał innych członków rodziny, ale „swojego” człowieka będzie wyróżniał zawsze. Wymaga od właściciela stałej uwagi i czułości, ale odwdzięcza się pełnym poświęceniem. To klasyczny „pies do towarzystwa”, który został stworzony do leżenia na jedwabnych poduszkach lub na kolanach.

Temu radosnemu, ale spokojnemu psu obca jest agresja. Są bardzo łagodne. Mimo miniaturowych rozmiarów, potrafi jednak stanąć w swojej obronie i wykazać się odwagą nieproporcjonalną do małego wzrostu, jeśli wyczuje zagrożenie dla właściciela. Królewski maluch dobrze dogaduje się z dziećmi, ale lepiej czuje się w rodzinach ze starszymi pociechami, które rozumieją, jak obchodzić się z delikatnym zwierzęciem. Ze względu na budowę pyszczka mogą chrapać przez sen, co wielu właścicieli uważa za uroczą cechę.

W przeciwieństwie do terierów, nie są nadpobudliwe. Nie muszą biegać maratonów – wystarczy im spokojny spacer po parku. To czyni je idealnymi towarzyszami dla osób starszych lub mieszkańców mieszkań w bloku.

Podobnie jak większość ras o ekstremalnych cechach zewnętrznych (płaski pysk, kopulasta głowa), psy te mają skłonność do specyficznych problemów. Przyszły właściciel powinien wiedzieć o nich z wyprzedzeniem. Taki pupil może cierpieć na choroby oczu, układu oddechowego i aparatu ruchu.

Choroby układu krążenia

Najpoważniejszym problemem rasy jest śluzowate zwyrodnienie zastawki mitralnej (MVD). To schorzenie, w którym zastawka serca zaczyna przeciekać, co prowadzi do niewydolności serca. Regularne badania kardiologiczne (echo serca) są obowiązkowe dla tej rasy już od młodego wieku.

Oczy i oddychanie

Do charakterystycznych problemów ze wzrokiem należą zaćma, jaskra i dystrofia rogówki. Częste jest także entropium (podwinięcie powieki do wewnątrz), co powoduje drażnienie gałki ocznej rzęsami. Duże oczy łatwo urazić podczas zabawy, dlatego należy zachować ostrożność. Ze względu na skróconą kufę psy źle znoszą upały i mogą mieć probemy z oddychaniem (syndrom brachycefaliczny).

Neurologia i układ ruchu

Spotyka się zwichnięcie rzepki (patella) i uszkodzenia krążków międzykręgowych. Jednak najbardziej specyficzną chorobą jest jamistość rdzenia (syringomyelia – SM) – stan, w którym rozmiar czaszki jest za mały dla mózgu, co prowadzi do zaburzenia krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Powoduje to silny ból. Objawem może być „drapanie powietrza” w okolicy szyi. Możliwy jest także wnętrostwo u samców. Długie uszy małego spaniela są podatne na infekcje i stany zapalne, ponieważ są słabo wentylowane.

Choć sierść King Charlesa wygląda luksusowo, dbanie o nią nie jest tak skomplikowane jak na przykład o sierść teriera tybetańskiego, który wymaga znacznie więcej czasu na grooming. Angielskie toy spaniele to psy czyste, ale ich uroda wymaga systematyczności.

• Czesanie: 2-3 razy w tygodniu. Należy zapobiegać kołtunieniu się długiej sierści, zwracając szczególną uwagę na „problematyczne” strefy: za uszami, pod pachami (na łokciach) i między tylnymi łapami. Używaj metalowego grzebienia i szczotki z naturalnego włosia.
• Kąpiel: Ogólne kąpiele należy przeprowadzać tylko raz lub dwa razy w miesiącu. Nigdy nie używaj kosmetyków przeznaczonych dla ludzi – królewskiego spaniela należy myć specjalnym łagodnym szamponem dla psów długowłosych, obowiązkowo stosując odżywkę.
• Pielęgnacja pyszczka: Fałdy na kufie wymagają codziennego przeglądu. Trzeba je przecierać wilgotnym wacikiem, a następnie osuszać, aby uniknąć odparzeń i infekcji grzybiczych.
• Uszy: Ponieważ uszy są wiszące i ciężkie, trzeba je regularnie wietrzyć i czyścić specjalnymi płynami, aby uniknąć zapalenia ucha.

King Charles Spaniele wyróżniają się dość łagodnym chrakterem, dlatego ostre metody szkoleniowe są w ich przypadku niedopuszczalne. Mogą zamknąć się w sobie, jeśli będzie się na nie krzyczeć. Najlepsza metoda to pozytywne wzmocnienie (smakołyki i pochwały). Mogą łatwo nauczyć się różnych sztuczek i będą wdzięczne za uwagę.

Ważne jest, aby poświęcić uwagę socjalizacji. Naturalna, choć umiarkowana, energia tych małych psów wymaga ujścia, dlatego zadbaj o ćwiczenia fizyczne, zabawy i spacery. Ograniczenie ruchu może stać się przyczyną złego nastroju i destrukcyjnego zachowania Twojego królewskiego malucha. Cechuje go pewna wytrzymałość, jednak nie zapominaj o skłonności do przegrzewania się z powodu krótkiej kufy. Latem spaceruj tylko rano i wieczorem.

Psy o małej wadze są szczególnie wrażliwe na niezbilansowaną dietę. Oprócz tego, rasa ta to znani żebracy, którzy po mistrzowsku wykorzystują swoje żałosne spojrzenie, aby dostać smakołyk. Otyłość dla King Charlesa to ogromne ryzyko dla serca i stawów.

Ważne jest, aby uważnie studiować skład karmy komercyjnej (klasa super premium lub holistic), aby dobrać optymalny produkt dla małych ras o niskiej aktywności. Jeśli masz możliwość poświęcić czas na psią kuchnię – niezbędny balans naturalnego żywienia trzeba będzie obliczyć z dietetykiem weterynaryjnym. Ustal jasny harmonogram posiłków i nie pozwalaj pupilowi napełniać żołądka przed spacerem – gwałtowne ruchy na pełny żołądek mogą wywołać problemy z trawieniem. Do pojenia ogoniastego malucha używaj świeżej, czystej wody, która powinna być zawsze w misce, ale dla psów z długimi uszami lepiej kupować specjalne wysokie i wąskie miski („spaniel bowls”), aby uszy nie wpadały do wody.

Zalety:

• Idealny rozmiar do mieszkania.
• Bardzo łagodny i kochający charakter, nastawienie na człowieka.
• Nie wymaga dużego wysiłku fizycznego.
• Cichy, szczeka rzadko i tylko w uzasadnionych przypadkach.
• Efektowny wygląd budzący zachwyt.

Wady:

• Silne linienie (sierść będzie na meblach i ubraniach).
• Skłonność do poważnych chorób genetycznych (wymaga kosztownego leczenia).
• Nie znosi samotności, może cierpieć na lęk separacyjny.
• Chrapanie i sapanie ze względu na budowę nosogardzieli.
• Wymaga starannej pielęgnacji fałd na pysku i oczu.

• Królewski dekret: Istnieje legenda, że król Karol II wydał specjalny dekret, który pozwalał psom tej rasy wchodzić do każdej instytucji publicznej w Wielkiej Brytanii, włącznie z Parlamentem. Choć moc prawna tego mitu jest dziś wątpliwa, pięknie ilustruje on status rasy.
• Utrata głowy: Maria Stuart, królowa Szkotów, szła na egzekucję w towarzystwie swojego wiernego toy spaniela, który chował się w fałdach jej sukni do ostatniej chwili.
• Rzadkość: W przeciwieństwie do swojego popularnego krewnego Cavaliera, klasyczny King Charles jest dziś dość rzadką rasą, co czyni spotkanie z nim prawdziwą gratką dla kynologów.

Czy King Charles Spaniele mocno linieją?

Tak, linieją dość zauważalnie, szczególnie w sezonie (wiosna/jesień). Jeśli masz alergię lub nie tolerujesz sierści w domu, ta rasa może nie być dla Ciebie odpowiednia.

Czy nadają się dla rodzin z małymi dziećmi?

Są cierpliwe, ale fizycznie bradzo wrażliwe. Małe dziecko może przypadkowo zranić psa, uszkodzić mu oczy lub kręgosłup. Dlatego polecane są dla rodzin z nieco starszymi dziećmi.

Ile kosztuje szczeniak?

Ze względu na trudności w hodowli i małą liczbę szczeniąt w miocie, cena King Charles Spaniela jest zazwyczaj wysoka i może przewyższać koszt popularniejszych ras.